Ο σκουριασμένος ποιητής

1.09.2015

 

 

 

Ώρες ολόκληρες μετρώ
πίσω απ’ τη σκουριασμένη γραφομηχανή
οι σκέψεις έρχονται και φεύγουν
μες στης σιωπής το απέθαντο
κι ανθρώπινες σκιές
στοιχειώνουν αδειανές σελίδες
κάτω απ’ το ημίφως

θρήνος
η αντανάκλαση της σκέψης
πάνω στα σκονισμένα ράφια
θόλωσε το γυαλί της
δε μας ανήκει πια
ούτε η σκέψη, ούτε ο νους
ούτε ο καπνός που βγαίνει μετά βίας απ’ το στόμα
πάνω απ’ τον τάφο της «νεοελληνικής» λογοτεχνίας

οι στίχοι
κι οι καρφωμένες αναμνήσεις
πάνω στην κάθε συλλαβή
επικριτές κρυμμένοι στις ρυτίδες μας
σκόρπιας ανατολής παιδιά
και μιας μονάχης μήτρας γέννα
της ποιήσεως

θρήνος,
μα πώς να γράψεις την ίδια λέξη πάλι και πάλι
πώς να γεμίσεις του χαρτιού τους πόρους με τον πόνο σου
στερεύει το μελάνι
κουράζεται η ταινία
φυραίνει το μυαλό
καιρός λοιπόν να αποσυρθεί κατάκοπη η μηχανή

μαζί κι ο σκουριασμένος ποιητής

 

_

γράφει η Παναγιώτα Καραγιαννίδη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Φωτιά

Φωτιά

Μη με κρατάς! Θέλω να πάω κοντά. Τυφλώνομαι απ’ την ομορφιά της. Πρέπει να την αγγίξω κι ας γίνω ανάμνηση στη δίνη της. Είναι η σωτηρία μου. Η αρχή και το τέλος των πάντων.Καρδιά από πέτρα, χέρια και πόδια φτιαγμένα από χαλάζι. Τί να σου κάνουνε κι αυτά;...

Φωτιά

Έως το τίποτα

Σκιάχτρα μορφές Έρχονται και ταράζουν τα όνειρά μου Η διέξοδος μέσα μου Ομίχλη απέραντη   Ταξίδια ανείπωτα Ανατριχιάζουν στο βλέμμα μου Ψιλά γράμματα οι λέξεις Στη συμφωνία θανάτου   Σιωπή απόλυτη Συμπαραστάτης στο πλάι μου Και βήματα μετρημένα...

Όνειρα γραμμένα σε δίσκους

Όνειρα γραμμένα σε δίσκους

Τα θυμάμαι εκείνα τα τραγούδιαόνειρα καλοκαιρινά, αγκαλιές κάτω από τ' άστρα.Θυμάμαι την μελωδία, το στίχο, τον ρυθμόθυμάμαι, θυμάμαι την ζεστασιά και το σ' αγαπώ. Να τ' οι δίσκοι, να και τα όνειρα μαςκάθε μελωδία ξεχωριστή, όπως και κάθε μέραμια μελωδία...

Η ελιά

Η ελιά

           Μεγάλη παρηγοριά φίλε μου το γράψιμο. Σου κρατάει απίστευτη συντροφιά. Έτσι και γράψεις στο χαρτί - ή όπου αλλού δεν έχει σημασία- αυτά που σου βαραίνουν το μυαλό και την καρδιά, πάει περίπατο η όποια μοναξιά σου. Αν δε παράλληλα, τα όσα σου...

Εγγαστριμυθία

Εγγαστριμυθία

             Πόσες ημέρες να έχουν περάσει που η Θεανώ δεν έχει ανταλλάξει δυο ανθρώπινες λέξεις με συνάνθρωπό της; Μια εβδομάδα, δυο;            “Και να δεις που, έτσι όπως πάει το πράμα, θα ξεχάσω πώς μιλάνε οι άνθρωποι, αφού εισπράττω μόνο ήχους και δεν...

Διαβάστε κι αυτά

Εγγαστριμυθία

Εγγαστριμυθία

             Πόσες ημέρες να έχουν περάσει που η Θεανώ δεν έχει ανταλλάξει δυο ανθρώπινες λέξεις με συνάνθρωπό της; Μια εβδομάδα, δυο;            “Και να δεις που, έτσι όπως πάει το πράμα, θα ξεχάσω πώς μιλάνε οι άνθρωποι, αφού εισπράττω μόνο ήχους και δεν...

Η  σταγόνα

Η σταγόνα

Δεμένος χειροπόδαρα πάνω στο χωρίς στρώμα σιδερένιο κρεβάτι, και ακριβώς πάνω από το κεφάλι του κρεμασμένο, ένα βρυσάκι σαν εκείνο του παλιού καιρού που είχαμε στους νιπτήρες μας, όχι σαν υπό απειλή Δαμόκλειας σπάθας αλλά κυριολεκτικά σπάθας εν δράση....

Ερημιά

Ερημιά

Ερημιά προκαλεί ο πόλεμος και η φτώχεια. Και μια πόλη κατάστρεψε ολοσχερώς μια βόμβα   Δίχως παιδιά, δίχως χαρά μόνο με πόνο και σκλαβιά. Δίχως διασκέδαση και καλοπερασιά μόνο με πόλεμο που προκαλεί ζημιά _ γράφει ο Ευθύμιος-Ραφαήλ...

8 σχόλια

8 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    […οι σκέψεις έρχονται και φεύγουν
    μες στης σιωπής το απέθαντο
    κι ανθρώπινες σκιές
    στοιχειώνουν αδειανές σελίδες …]

    Βρίσκω συγκλονιστικό το ποίημά σας!Η γραφή σας τσιγκλάει αν μου επιτρέπεται να το πω με την καλή έννοια όμως …ταρακουνάει με δύναμη!Σας ευχαριστώ!

    Απάντηση
  2. Μάχη Τζουγανάκη

    […]οι στίχοι
    κι οι καρφωμένες αναμνήσεις
    πάνω στην κάθε συλλαβή
    επικριτές κρυμμένοι στις ρυτίδες μας […]

    ένας σκουριασμένος ποιητής…γεμάτος από λέξεις και λέξεις γεμάτες συναισθήματα..γεμάτες από αναμνήσεις…και αυτή η καταγραφή τους τόσο ψυχοφθόρα… Μια απόσυρση φαντάζει γοητευτική και αναγκαία. Αλλά έλα που ετούτη η καταγραφή είναι εκείνη που λυτρώνει και μερεύει τους δαίμονες…

    Παναγιώτα μη σταματήσεις να γράφεις…και μην αφήσεις την ψυχή σου να σκουριάσει ποτέ, γιατί γράφεις υπέροχα!

    Απάντηση
  3. Σοφία Ντούπη

    κι οι καρφωμένες αναμνήσεις
    πάνω στην κάθε συλλαβή
    πόσο δυνατά ακούγονται οι σκέψεις σας Παναγιώτα… όσο δυνατές παραμένουν οι καρφωμένες αναμνήσεις…
    έχετε υπέροχη γραφή μπράβο σας!!!

    Απάντηση
  4. Ελένη Ιωαννάτου

    Παναγιώτα δυνατό το ποίημα σας!!!
    Με συγκίνησε για κάποιο λόγο!!!

    Καλό σας απόγευμα!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου