Ο χορός των λέμινγκς, του Κωσταντή Σταυρόπουλου

15.04.2016

σχόλια

xoros lemingsΟ ντετέκτιβ Ντάριο Γκρούμο ζει στο Μπάρι, έχει ελάχιστους πελάτες, τον λες και εξαθλιωμένο. Ζει στην άκρη της ζωής, ακριβώς όπως οι πόρνες του λιμανιού. Ώσπου οι ουρανοί ανοίγουν και του έρχονται δύο υποθέσεις… από το πουθενά! Μήπως όμως θα ήταν καλύτερα οι ουρανοί να σφύριζαν κλέφτικα; Δύο διαφορετικές υποθέσεις που από ένα σημείο και μετά αρχίζουν να συγκλίνουν!

Μπάρι, Νάπολη, Βεγγάζη είναι οι τόποι όπου εκτυλίσσεται αυτό το υπέροχο ελληνικό αστυνομικό μυθιστόρημα. Εξαιρετικά καλογραμμένο, λεπτομερές ως προς τον τόπο και τις πόλεις που περιγράφει, γρήγορο αλλά όχι βιαστικό, με χιλιάδες κοινωνικές προεκτάσεις και μηνύματα. Η γραφή είναι πολύ καλή, με ένα σωρό διαφορετικές παρομοιώσεις, αμεσότητα και ρεαλισμό. Πίστεψα πραγματικά ότι ταξίδευα κι εγώ με τον Ντάριο στη Λιβύη και την Ιταλία, ένιωθα κι εγώ την υπομονή του ενός πελάτη μου να εξαντλείται, κινδύνευσα κι εγώ από το ξύλο που τρώει ο πρωταγωνιστής. Σπιρτόζικο, διαφορετικά δοσμένο από τα συνήθη του είδους, το αγάπησα! Αυτό που μου κέντρισε το ενδιαφέρον ήταν που αντί να μας παρέχει ο συγγραφέας ένα ένα στοιχείο για τη λύση του μυστηρίου, μας πλησιάζει σε αυτό για να μας απομακρύνει αμέσως και να μας πάει αλλού. Μου έσπασε τα νεύρα, γιατί άργησα να καταλάβω για ποιο πράγμα συζητάμε, όμως αυτή ακριβώς ήταν και η μαγεία του!

Για ποιο να πρωτογράψω; Για τη διαφθορά, το χρήμα που κινεί τα πάντα, τη δύσκολη ζωή στη Λιβύη αμέσως μετά τον Καντάφι, ή για τα παιδιά που ακροβατούν ανάμεσα στην εφηβεία και την ενηλικίωση μέχρι να τα εκμεταλλευτεί κάποιος για τους δικούς του σκοπούς και εμφυσώντας τους τον σάπιο αέρα του εθνικισμού τα παρασύρει σε δύσβατες ατραπούς, ωθώντας τα στη μαζική «αυτοκτονία» (τρόπος του λέγειν), σαν άλλα λέμινγκς; (τα λέμινγκς είναι τρωκτικά που κάποια στιγμή στη ζωή τους ακολουθούν μια ανεξήγητη βιολογική παρόρμηση και αυτοκτονούν ομαδικά).

Το ερωτικό κομμάτι του βιβλίου ήταν παραδόξως αρκετά ρομαντικό, χωρίς να καταφεύγει σε σαχλές, επαναλαμβανόμενες λέξεις και σκηνές. Ένας σκληρός, απογοητευμένος από τη ζωή, σχεδόν άνεργος και κυνικός ντετέκτιβ ερωτεύεται μα γυναίκα, απόλυτα, δοτικά, ρομαντικά. Ευτυχώς αυτό το κομμάτι έχει αίσιο τέλος αλλά είναι εξίσου καλοδοσμένο, με ερωτικές σκηνές που αγνόησα και ένα δέσιμο πρωτόγνωρο και δυνατό, που με συγκίνησε. Το γεγονός λοιπόν ότι έχουμε μια πρωτότυπα γραμμένη αστυνομική υπόθεση, με πιστολίδια, καταδιώξεις, ξύλο, ανθρώπους της νύχτας και του λαθρεμπορίου, κι από την άλλη ο συγγραφέας μας ραίνει με τριαντάφυλλα δείχνει απόλυτο έλεγχο της πλοκής και γνώση της δυνατότητας ότι θα τα φέρει εις πέρας χωρίς να μπατάρει το κείμενο είτε από τη μια είτε από την άλλη μεριά.

Ένα υπέροχο, καλογραμμένο και διαφορετικό δείγμα αστυνομικής λογοτεχνίας.

Χαρακτηριστικά αποσπάσματα:

«Αν και το στομάχι μου πρέπει να έμοιαζε με αποτύπωμα τσίχλας πάνω στην άσφαλτο, με τα χνάρια από τα λάστιχα του αυτοκινήτου να της έχουν δώσει το οριστικό της σχήμα, ένας καφές και ένα τσιγάρο νομίζω θα έκαναν την κατάσταση πιο υποφερτή» (σελ. 80).

«Αν ξέρεις πως κάτι θα πεθάνει, κοιτάς να το σκοτώσεις πριν την ώρα του. Πριν σου δώσει πράγματα που θα σε λυγίσουν με το θάνατό του» (σελ. 144).

Ακολουθήστε μας

Το φιλί του φεγγαριού, της Εύης Γεροκώστα

Το φιλί του φεγγαριού, της Εύης Γεροκώστα

Ένα αγόρι ψάχνει τρόπους να φτάσει στο φεγγάρι που τον κοιτάζει από ψηλά. Προσπαθεί ξανά και ξανά. Θα τα καταφέρει τελικά; Αποζητάει κάποιου είδους επιβράβευση ή απλά ικανοποιεί την έμφυτη περιέργειά του; Οι γονείς του θα το στηρίξουν στον αγώνα του; Η Εύη Γεροκώστα...

Μα γιατί; της Σαντρίν Φριγκού

Μα γιατί; της Σαντρίν Φριγκού

Η Λένα είναι μια ποντικίνα που μια μέρα ξύπνησε κακόκεφη. Ρωτάει συνέχεια το «γιατί», όχι τόσο για να μάθει όσο για να γκρινιάξει, με αποτέλεσμα να κουράζει τους γύρω της και ταυτόχρονα να παίρνει απρόσμενες απαντήσεις. Πόσο σημαντικό είναι να ρωτάμε και πόσο συχνά...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου Πάνος Τουρλής

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Μα γιατί; της Σαντρίν Φριγκού

Μα γιατί; της Σαντρίν Φριγκού

Η Λένα είναι μια ποντικίνα που μια μέρα ξύπνησε κακόκεφη. Ρωτάει συνέχεια το «γιατί», όχι τόσο για να μάθει όσο για να γκρινιάξει, με αποτέλεσμα να κουράζει τους γύρω της και ταυτόχρονα να παίρνει απρόσμενες απαντήσεις. Πόσο σημαντικό είναι να ρωτάμε και πόσο συχνά...

Καχαραμπού, της Φραντζέσκας Μάνγγελ

Καχαραμπού, της Φραντζέσκας Μάνγγελ

Η Στέφη, μετά την αποκάλυψη του πρώτου βιβλίου, βρίσκεται σε κίνδυνο. Ταυτόχρονα, η κίνηση του Κίμωνα να τα παρατήσει όλα για να τη βρει άλλαξε τα συναισθήματά της απέναντί του. Αυτό θα της δώσει δύναμη να παλέψει με τον νέο της εχθρό και να τραπεί σε φυγή. Χάρη στη...

Σταύρος Σταμπόγλης: ‘Η γενναιότητα του πένθους στην ποιητική του Κώστα Θ. Ριζάκη‘

Σταύρος Σταμπόγλης: ‘Η γενναιότητα του πένθους στην ποιητική του Κώστα Θ. Ριζάκη‘

_ γράφει ο Σίμος Ανδρονίδης - «…εχ μονιά ερημιά μου τσακάλι/αχυρόστρωμα σβήσε το αίμα: / μη σπαράζεις τα γόνατα ποίημα…» Κώστας Θ. Ριζάκης Σε ένα σύντομο βιβλίο (μονογραφία) που εν προκειμένω φέρει τον τίτλο ‘Η γενναιότητα του πένθους στην ποιητική του Κώστα Θ....

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου