Επιλέξτε Page

Πέρασμα

28.10.2016

 

stranger_alone

Πέρασες, τους καλημέρισες,
τους χαμογέλασες, χαρές τους έδωσες
μα κι ευθύνες μιας ζωής.

Χάρηκες, μαζί τους γέλασες,
αγάπη έδωσες, όνειρα έπλασες
μα και δρόμους της φυγής.

Καταμεσής του δρόμου στάθηκες,
κάθισες και στοχάστηκες.
Απόφαση ζωής.

-

γράφει η Μηλιά Τσομπανίδου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Στο μηδέν σιωπούν

Στο μηδέν σιωπούν

Το χρόνο τον μετρώ, τη μνήμη την τσεκάρω της ζωής μου ύστερη αναδρομή στα θαμπά σημεία, κομμάτια που πέφτουν και το μυαλό λιγοστεύουν κeνό τ΄αφήνουν σε σώμα θλιβερό.   Οι αποστάσεις συντομεύουν με την ανημποριά παλεύουν. Ζωή που αδυνατεί τον χρόνο να παλεύει με...

Χρόνου ήθος

Χρόνου ήθος

Μέρα τη μέρα Ώρα την ώρα Λεπτό το λεπτό Δεύτερο το δεύτερο Μην υποπέσεις στο δεύτερο   Πόσο δύσκολο να ανέβεις την κλίμακα του χρόνου αψηφώντας τα δεύτερα του βίου Πόσο εύκολο σαν παγώσει μες στα μάτια σου του χρόνου το ρολόι(;)!   _ γράφει ο Άρης...

Λεπτή

Λεπτή

Κάθε που βγαίνει το φεγγάρι της ιλαρής - θλίψης την ωδή ζητάς επίμονα ν’ ακούς. Στα χείλη μου τη νιόνυφη ακμάδα γέρνεις κι απολαμβάνεις έκθαμβη τις ηλιαχτίδες της νυκτός που ασελγούν στους ουρανούς. Χρυσό, ασήμι και πορφύρα θα σου στολίσω τα μαλλιά, τα μάτια σου φωτός...

Φευγάτη αγάπη

Φευγάτη αγάπη

Άφησες από τα χέρια σου τον έρωτα, σαν παιδικό μπαλόνι πέταξε, σε ουρανούς που δεν βλέπουνε τα μάτια, αμετάκλητα μοναχή σε άφησε, χωρίς καν δάκρυα στα μάτια. Άφησες από την καρδιά σου μια αγάπη, φως νεανικών καλοκαιριών και άρωμα πεύκου γεμάτη, θυσία ανάξια στου φόβου...

Μητέρα αγωνίστρια

Μητέρα αγωνίστρια

Τα παλληκάρια τ’ άτρωτα  που πολεμούνε μ’ αυταπάρνηση στα βουνά, που δίνουν ψυχή και σώμα  για την αθώα ξανθομαλλούσα κόρη, την Ελευθερία• αυτά έχουν εξασφαλισμένη την αιώνια δόξα. Με λαμπρά καλλιγραφικά γράμματα οι άγγελοι στις στήλες της υστεροφημία θα γράψουνε τ’...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Μητέρα αγωνίστρια

Μητέρα αγωνίστρια

Τα παλληκάρια τ’ άτρωτα  που πολεμούνε μ’ αυταπάρνηση στα βουνά, που δίνουν ψυχή και σώμα  για την αθώα ξανθομαλλούσα κόρη, την Ελευθερία• αυτά έχουν εξασφαλισμένη την αιώνια δόξα. Με λαμπρά καλλιγραφικά γράμματα οι άγγελοι στις στήλες της υστεροφημία θα γράψουνε τ’...

Τα χρώματα της ζωής

Τα χρώματα της ζωής

Η ζωή είναι ένα κιτρινωπό φως που τρεμοπαίζει ανάμεσα στα αδάμαστα κύματα ενός αχανούς γκρι ωκεανού.   Κανείς δεν γλίτωσε από την αλμυρά . Κανείς δεν ξέφυγε από τη φουρτούνα. Κανείς δεν έχει καταφέρει να αγγίξει αυτό το φως.   Το παράδοξο της ύπαρξης είναι...

Άνιση μάχη

Άνιση μάχη

Μια κραυγή ζώου βγήκε από τα σωθικά της ο πόνος άρχισε να βοά στο κορμί της η καρδιά της απέκτησε μία μαύρη τρύπα που της ρουφούσε την ψυχή έτρωγε σημεία του κορμιού της με λύσσα κενά σημεία παντού φαγωμένα από τον έρωτα σ' ένα κορμί παραδομένο στα πάθη του τυλιγμένο...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. sofia25164

    Μηλιά μου καλησπέρα! Περιεκτικός ο λόγος σου, μοιάζει με μικρά περάσματα ζωής…που αφήνουν τόσα πολλά πίσω τους!!!

    Απάντηση
    • Milia Tsobanidou

      Καλησπέρα Σοφία μου! Πράγματι μικρά περάσματα ζωής που στο καθένα απ’ αυτά αφήσαμε μεγάλο κομμάτι του εαυτού μας!!!
      Περάσματα που χαράχτηκαν στο μυαλό και στην ψυχή μας. Ώσπου σε κάποιο σταυροδρόμι τους φτάνει η ώρα του απολογισμού μας!!!

      Απάντηση
    • Milia Tsobanidou

      Χαίρομαι που σας αρεσε κυρία Τουγανάκη. Σας ευχαριστώ πολύ. Καλή σας μέρα!!!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου