Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα της αναζήτησης
Περιστέρι πέτα
Πάρε της ελιάς ένα κλωνάρι
Θυμήσου την κιβωτό μας
Και …πέτα!
Μην ξεχάσεις να ’ρθεις
Φέρε τη λάμψη,
Εκείνο το Φως που Συ ξέρεις
Περιστέρι πέτα!
Φτάσε στην ψηλή κορφή
κάτι απ’ εκεί να μας φέρεις
Ν’ ανθίσει η ελπίδα
Να ’χουμε λόγους να ζούμε.
Πέτα!
–
γράφει η Μάρθα Δήμου
Ακολουθήστε μας
Real News Καθημερινή Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Τα ΝΕΑ Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε ανεπιθύμητη αλληλογραφία ενώ μπορείτε να διαγραφείτε με ένα κλικ και...
Θυμάμαι ακόμη την πρώτη μας συνάντηση. Εκεί, δίπλα στη θάλασσα. Κοιτάζαμε το ηλιοβασίλεμα. Μέχρι που τα βλέμματα μας συναντήθηκαν. Τυχαία; Ακόμη δεν το ξέρω. Αυτό που ξέρω όμως είναι ότι χρειάστηκαν 10 δευτερόλεπτα. 10 δευτερόλεπτα μόνο. Για να σε ερωτευτώ. Για να...
Όταν θα φύγεις,δεν θα βρίσκωχρόνο και τόπογια να πεθάνω·γιατί ο χρόνος,γιατί ο τόπος,μαύρος ποταμός,στέρεψε μακριά σου. Όταν θα φύγεις,υποψιάζομαιπως κι ο θάνατος ακόμαθα μ' αποφεύγει·κι αν μια στιγμή,παρ' ελπίδα, επιστρέψει,φοβάμαιμήπως βρεθείς τυχαίαμια νύχτα...
Ακολουθήστε μας στο Google News
Διαβάστε κι αυτά
Όταν θα φύγεις,δεν θα βρίσκωχρόνο και τόπογια να πεθάνω·γιατί ο χρόνος,γιατί ο τόπος,μαύρος ποταμός,στέρεψε μακριά σου. Όταν θα φύγεις,υποψιάζομαιπως κι ο θάνατος ακόμαθα μ' αποφεύγει·κι αν μια στιγμή,παρ' ελπίδα, επιστρέψει,φοβάμαιμήπως βρεθείς τυχαίαμια νύχτα...
Νανουρίσου ελεύθερα! Σταμάτα να κοιτάζεις τον καθρέφτη. Σε κλειστά μάτια, η αντανάκλαση είναι αόρατη. Γύρω σου πολλά ζευγάρια μάτια. Αυτή η σβούρα περιστρέφεται σαν το βλέμμα σου. Νανουρίσου ελεύθερα! Σπάσε επιτέλους τον καθρέφτη. Η αντανάκλαση βαραίνει. Σε...
Είμαστε η ανάσα μιας έκρηξηςπου δεν θυμόμαστε. Σκόνη από αστέρια που πέθανανγια να υπάρξουμε. Δεν γεννηθήκαμε στη Γη -μας τράβηξε η βαρύτητααπ’ τα σκοτεινά νεφελώματα,το άγνωστο μας ψιθύρισεκαι γίναμε σώμα. Κουβαλάμε στο αίμα μας:φωτιά πριν αποκτήσει φως. Η μνήμη δεν...
”Ν΄ανθίσει η ελπίδα, να’ χουμε λόγους να ζούμε!”
Αμήν Παναγία μου. Γιατί αν μας λείψει κι’ αυτή ζήτω που καήκαμε Μάρθα μου…
Λένα μου, πράγματι η ελπίδα μας κρατά όρθιους σ’ αυτή τη ζωή!!! Σ’ ευχαριστώ , την καλημέρα μου.
Υπέροχο!
Ευχαριστώ πολύ, Σοφία, χαίρομαι που σε άγγιξε!
… Ν’ ανθίσει η ελπίδα
Να ’χουμε λόγους να ζούμε.
Πέτα!
H πιο όμορφη προστακτική τού κόσμου !
Ένα δωρικό, υπέροχο ποίημα … εκπεφρασμένο ως πεμπτουσία τού νοήματος της ζωής …
Καλό βράδυ !
Κε Σκοπετέα, σας ευχαριστώ πολύ για τα καλά σας λόγια. Η διατήρηση της ελπίδας μας κρατά όρθιους στις δυσκολίες της ζωής.Την καλημέρα μου.
Μάρθα πάρα πολύ όμορφο το ποίημά σου!!!
Ευχαριστώ πολύ, Άννα, χαίρομαι που σου άρεσε. Είναι ένα από τα ποιήματα που έγραψα πολύ παλιά, αλλά θεωρώ πως είναι επίκαιρο στους χαλεπούς καιρούς που διανύουμε!
Έχουμε ανάγκη αυτή την ελπίδα για να πάμε παρακάτω Μάρθα μου!!!! Έχουμε ανάγκη το πέταγμα του περιστεριού για λίγο φως κι ένα κλωνάρι ελιάς!!!!! Πολύ δυνατό το ποίημά σου Μπράβο!!!!!!
Ευχαριστώ πολύ, Σοφία μου, για τα καλά λόγια. Είναι δείγμα μεγαλείου ψυχής και έμφυτης καλοσύνης. Είναι μεγάλη η χαρά μου για την τόσο εγκάρδια αποδοχή από ήδη καταξιωμένους ποιητές (αναφέρομαι και σε όλα τα άλλα μέλη της ιστοσελίδας). Ευχαριστώ θερμά όλες και όλους καθώς και τοβιβλίο.net για την φιλοξενία που μου προσφέρει.
Πόση ελπίδα φωλιασμένη στα φτερά ενός περιστεριού!!!!!!
Μπράβο!!!!!
Σας υπερευχαριστώ, κα Χρυσούλα, για τα καλά σας λόγια. Καλό μήνα!