Γυμνά κλαδιά

στέκουν κουρασμένα για χρόνια

πάνω από τα πέτρινα χαλάσματα.

Δίχως φυλλωσιές και χρώματα,

η πλάση συντροφεύει τις ελπίδες

που αναπαύθηκαν μέσα στα ερείπια

και καρτερεί τον ήλιο

για να λούσει με φως και νιότη

τις σκιές και το γκρίζο.

 

_

γράφει η Μαρία Θωμάδη

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!