Πέτρινα

7.12.2015

 

 

Πέτρινα πρόσωπα παντού.
Στρατός οι δίχως μύθο γίγαντες
λικνίζονται σε πόδια πλαστικά.
Στον ίσκιο τους
τα απρόσωπά τους πρόσωπα
σπίθες ολόγυρα πετούν.
Στρατιά αμαρτωλών εκδικητών
γύρω παντού.
Πέτρα
Μολύβι
Μουτζούρες
Χαρτί
Ύπνος πορφυρός για δώρο
σάβανα φέρνει
να δώσει χάρη στη ζωή
να τη σκοτώσει
να τη ελευθερώσει.
Στρατιωτάκια
Ακίνητα
Αμίλητα
Αγέλαστα
πίσω από θαμπές βιτρίνες παρατάσσονται
βαθιά στης πέτρας την καρδιά
ριζωμένα
χωρίς ανάσα ν' ανασαίνουν
δίχως το γέλιο να με περιγελούν.
Με τον ακόλαστο χυμό
της Καλυψούς των σταφυλιών
να με μεθούν.

 

_

γράφει η Μαριάννα Μποζίκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Σκεπτικόν

Σκεπτικόν

Δολιχό ήττας θρόϊσμα ταλάνιζε την σκέψη, κάννες και υποκόπανοι όμηρο με κρατούν, μα δεν λογίστηκα ποτέ της έπαρσης την στέψη, θωπευτικά δεν ακουμπούν μονάχα οι νικηταί. Της αντοχής υπεροψία, ντύμα της ήττας γιορτινό. Πώς δεν ευδόκησες Επιθυμία! Τι μ’ απομένει να...

Άδακρυς γη

Άδακρυς γη

Δεν πότισα τότε, στης ανάγκης τον καιρό, και  Ξεράθηκε η γη μου  Το χώμα στέγνωσε και άνοιξαν ρωγμές, Διάβρωσης συμπτώματα Λουλούδια καν δεν πρόλαβαν να ανθίσουν Τα κατάπιε η άβυσσος  Φταίει το ότι δεν έκλαψα… ποτέ  Φταίει που τον πιο άγιο σπόρο δε φύτεψα… ποτέ  ...

Στο μηδέν σιωπούν

Στο μηδέν σιωπούν

Το χρόνο τον μετρώ, τη μνήμη την τσεκάρω της ζωής μου ύστερη αναδρομή στα θαμπά σημεία, κομμάτια που πέφτουν και το μυαλό λιγοστεύουν κeνό τ΄αφήνουν σε σώμα θλιβερό.   Οι αποστάσεις συντομεύουν με την ανημποριά παλεύουν. Ζωή που αδυνατεί τον χρόνο να παλεύει με...

Χρόνου ήθος

Χρόνου ήθος

Μέρα τη μέρα Ώρα την ώρα Λεπτό το λεπτό Δεύτερο το δεύτερο Μην υποπέσεις στο δεύτερο   Πόσο δύσκολο να ανέβεις την κλίμακα του χρόνου αψηφώντας τα δεύτερα του βίου Πόσο εύκολο σαν παγώσει μες στα μάτια σου του χρόνου το ρολόι(;)!   _ γράφει ο Άρης...

Λεπτή

Λεπτή

Κάθε που βγαίνει το φεγγάρι της ιλαρής - θλίψης την ωδή ζητάς επίμονα ν’ ακούς. Στα χείλη μου τη νιόνυφη ακμάδα γέρνεις κι απολαμβάνεις έκθαμβη τις ηλιαχτίδες της νυκτός που ασελγούν στους ουρανούς. Χρυσό, ασήμι και πορφύρα θα σου στολίσω τα μαλλιά, τα μάτια σου φωτός...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Λεπτή

Λεπτή

Κάθε που βγαίνει το φεγγάρι της ιλαρής - θλίψης την ωδή ζητάς επίμονα ν’ ακούς. Στα χείλη μου τη νιόνυφη ακμάδα γέρνεις κι απολαμβάνεις έκθαμβη τις ηλιαχτίδες της νυκτός που ασελγούν στους ουρανούς. Χρυσό, ασήμι και πορφύρα θα σου στολίσω τα μαλλιά, τα μάτια σου φωτός...

Φευγάτη αγάπη

Φευγάτη αγάπη

Άφησες από τα χέρια σου τον έρωτα, σαν παιδικό μπαλόνι πέταξε, σε ουρανούς που δεν βλέπουνε τα μάτια, αμετάκλητα μοναχή σε άφησε, χωρίς καν δάκρυα στα μάτια. Άφησες από την καρδιά σου μια αγάπη, φως νεανικών καλοκαιριών και άρωμα πεύκου γεμάτη, θυσία ανάξια στου φόβου...

Μητέρα αγωνίστρια

Μητέρα αγωνίστρια

Τα παλληκάρια τ’ άτρωτα  που πολεμούνε μ’ αυταπάρνηση στα βουνά, που δίνουν ψυχή και σώμα  για την αθώα ξανθομαλλούσα κόρη, την Ελευθερία• αυτά έχουν εξασφαλισμένη την αιώνια δόξα. Με λαμπρά καλλιγραφικά γράμματα οι άγγελοι στις στήλες της υστεροφημία θα γράψουνε τ’...

7 σχόλια

7 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Iδιαίτερα όμορφο και ξεχωριστό ποίημα!!!!Μου άρεσε πάρα πολύ Μαριάννα!!!

    Απάντηση
  2. Ελένη,Κορωνιώτη

    Αυτός ο στρατός με τα πλαστικά πόδια….Υπεροχο!!!

    Απάντηση
  3. Μάχη Τζουγανάκη

    Είναι άραγε όλοι οι γύρω μας άνθρωποι έτσι; Ακίνητοι; Αγέλαστοι; Αμίλητοι; Είναι τα κομμάτια της ζωής μας αφημένα; Και η Καλυψω ζητά την παραμονή μας εδώ; Να μη γυρίσουμε στην Ιθάκη μας; Να μην αλλάξει ο κόσμος μας;

    Καλησπέρα..

    Απάντηση
  4. Ελένη Ιωαννάτου

    …Στρατιωτάκια
    Ακίνητα
    Αμίλητα
    Αγέλαστα…

    Ακριβώς αυτό είμαστε! Στρατιωτάκια καλοκουρδισμένα, στην εντέλεια ρυθμισμένα!!!
    Για πόσο όμως;; Και τι θα έχουμε αντιληφθεί από την ζωή, όταν έρθει το πλήρωμα του χρόνου;;;

    Καλό σας βράδυ!! 🙂

    Απάντηση
  5. Έλενα Σαλιγκάρα

    Μου έβγαλε μια ένταση το ποίημα σας. Συγχαρητήρια!

    Απάντηση
  6. Μαριάννα Μποζίκη

    Καλημέρα! Δεν ξέρω αν είμαστε όλοι έτσι,αλλά όπως έχει διαμορφωθεί η πραγματικότητα γύρω μας έχω διαπιστώσει ότι τα ποσοστά συνεχώς αυξάνουν… Οδύσσεια κι εγώ όπως όλοι, ο καθένας την δική του. Ευτυχώς άλλωστε, αφού όσο ταξιδεύουμε διατηρούμε ανέπαφο το δικαίωμα να επιφέρουμε την όποια αλλαγή στον κόσμο, αρκεί να ξεκινήσουμε από τον εαυτό μας. Χαίρομαι που σας άρεσε και σας ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου