Πέτρινα

7.12.2015

 

 

Πέτρινα πρόσωπα παντού.
Στρατός οι δίχως μύθο γίγαντες
λικνίζονται σε πόδια πλαστικά.
Στον ίσκιο τους
τα απρόσωπά τους πρόσωπα
σπίθες ολόγυρα πετούν.
Στρατιά αμαρτωλών εκδικητών
γύρω παντού.
Πέτρα
Μολύβι
Μουτζούρες
Χαρτί
Ύπνος πορφυρός για δώρο
σάβανα φέρνει
να δώσει χάρη στη ζωή
να τη σκοτώσει
να τη ελευθερώσει.
Στρατιωτάκια
Ακίνητα
Αμίλητα
Αγέλαστα
πίσω από θαμπές βιτρίνες παρατάσσονται
βαθιά στης πέτρας την καρδιά
ριζωμένα
χωρίς ανάσα ν' ανασαίνουν
δίχως το γέλιο να με περιγελούν.
Με τον ακόλαστο χυμό
της Καλυψούς των σταφυλιών
να με μεθούν.

 

_

γράφει η Μαριάννα Μποζίκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Ονειρικό

Ονειρικό

Ο ουρανός μαζεύει τις πληγές του κόσμου  το φεγγάρι αφουγκράζεται τα όνειρα των ανθρώπων  ο ήλιος ζεσταίνει τα δάκρυα και τα κάνει αστέρια  να λάμπουν στο μαντήλι του.  Το κόκκινο ποτάμι γαλήνεψε στις εκβολές του παραδείσου η ανώφελη κόλαση πάγωσε στα φτερά των...

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Οι μέρες φεύγουν άβουλες, νωθρές κυλούν οι νύκτες  με ορχήστρα μοιάζει η ζωή που έχασε τον τόνο δίχως σκουριά σταμάτησαν το μέτρημα οι δείκτες στάθηκαν σαν να ‘ναι φιλί, μηδένισαν το χρόνο...     Αποκοιμήθηκε η ανατολή, αλάργεψε η δύση  σταμάτησε και η ψυχή δάκρυα να...

Πλάνη

Πλάνη

Ταξιδιώτη αέναε στο γνέψιμό μου αποκρίθηκες. Στης λήθης τ’ ακρογιάλι ξεκουράσου. Βότσαλα μικρά οι αναμνήσεις λαχταρούν την αλμύρα, στη σάρκα τους λουσμένη. Να γευτούν στα χείλη τον αφρό της ελπίδας και να μεθύσουν απ’ τα τσαλακωμένα βήματά σου. Η σιωπή σκεπάζει τη...

7 σχόλια

7 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Iδιαίτερα όμορφο και ξεχωριστό ποίημα!!!!Μου άρεσε πάρα πολύ Μαριάννα!!!

    Απάντηση
  2. Ελένη,Κορωνιώτη

    Αυτός ο στρατός με τα πλαστικά πόδια….Υπεροχο!!!

    Απάντηση
  3. Μάχη Τζουγανάκη

    Είναι άραγε όλοι οι γύρω μας άνθρωποι έτσι; Ακίνητοι; Αγέλαστοι; Αμίλητοι; Είναι τα κομμάτια της ζωής μας αφημένα; Και η Καλυψω ζητά την παραμονή μας εδώ; Να μη γυρίσουμε στην Ιθάκη μας; Να μην αλλάξει ο κόσμος μας;

    Καλησπέρα..

    Απάντηση
  4. Ελένη Ιωαννάτου

    …Στρατιωτάκια
    Ακίνητα
    Αμίλητα
    Αγέλαστα…

    Ακριβώς αυτό είμαστε! Στρατιωτάκια καλοκουρδισμένα, στην εντέλεια ρυθμισμένα!!!
    Για πόσο όμως;; Και τι θα έχουμε αντιληφθεί από την ζωή, όταν έρθει το πλήρωμα του χρόνου;;;

    Καλό σας βράδυ!! 🙂

    Απάντηση
  5. Έλενα Σαλιγκάρα

    Μου έβγαλε μια ένταση το ποίημα σας. Συγχαρητήρια!

    Απάντηση
  6. Μαριάννα Μποζίκη

    Καλημέρα! Δεν ξέρω αν είμαστε όλοι έτσι,αλλά όπως έχει διαμορφωθεί η πραγματικότητα γύρω μας έχω διαπιστώσει ότι τα ποσοστά συνεχώς αυξάνουν… Οδύσσεια κι εγώ όπως όλοι, ο καθένας την δική του. Ευτυχώς άλλωστε, αφού όσο ταξιδεύουμε διατηρούμε ανέπαφο το δικαίωμα να επιφέρουμε την όποια αλλαγή στον κόσμο, αρκεί να ξεκινήσουμε από τον εαυτό μας. Χαίρομαι που σας άρεσε και σας ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου