Πέτρινα

7.12.2015

 

 

Πέτρινα πρόσωπα παντού.
Στρατός οι δίχως μύθο γίγαντες
λικνίζονται σε πόδια πλαστικά.
Στον ίσκιο τους
τα απρόσωπά τους πρόσωπα
σπίθες ολόγυρα πετούν.
Στρατιά αμαρτωλών εκδικητών
γύρω παντού.
Πέτρα
Μολύβι
Μουτζούρες
Χαρτί
Ύπνος πορφυρός για δώρο
σάβανα φέρνει
να δώσει χάρη στη ζωή
να τη σκοτώσει
να τη ελευθερώσει.
Στρατιωτάκια
Ακίνητα
Αμίλητα
Αγέλαστα
πίσω από θαμπές βιτρίνες παρατάσσονται
βαθιά στης πέτρας την καρδιά
ριζωμένα
χωρίς ανάσα ν' ανασαίνουν
δίχως το γέλιο να με περιγελούν.
Με τον ακόλαστο χυμό
της Καλυψούς των σταφυλιών
να με μεθούν.

 

_

γράφει η Μαριάννα Μποζίκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Στο στέρφο αμπέλι φύσηξε κρύος ο βοριάς, την ώρα του φωτός της τελευταίας αχτίδας. Ματιά υγρή, από ταξίδι, θαρρώ, πως έρχεται μακρύ,  ξανθή˙ στο χρώμα της σταφίδας.   Ο ξένος ψάχνει για μια γη, στάση να κάνει… λίγη θαλπωρή…  Της ιστορίας το κουβάρι του σα...

Monty

Monty

Εγώ που σ' αγαπώ σου υπόσχομαι να τρέξω αν τύχει και προσέξω πως έχεις πληγωθεί Κι η γη κι ο ουρανός δεν θα 'χουν σημασία θα ‘ναι χωρίς αξία μάρτυς μου ο Θεός   Εγώ που σ' αγαπώ αν χρειαστεί θα διώξω του ουρανού το τόξο το φως θα παραβγώ Σε μια σταλαγματιά θα...

Πέρνα με

Πέρνα με

Πέρνα με. Μη με κοιτάς στη διαδρομή  και μην χρεώσεις τη βροχή στον ουρανό. Το ξέρουμε και οι δυο πως και την πιο μικρή ψιχάλα  την έφεραν τα μάτια μας όταν συνειδητά αλλάξαμε πορείες.   Πέρνα με, μα μην προπορευτείς. Θυμήθηκα τα χρόνια μας. Νέα ανάσα. Ξημέρωμα...

Η Λήθη του Είναι και του Φαίνεσθαι

Η Λήθη του Είναι και του Φαίνεσθαι

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μείζονος ενδιαφέροντος

Μείζονος ενδιαφέροντος

Τι μας ενδιαφέρει πια; Ποια διαθεματικότητα, ποιο ενδιαφέρον είναι αρκετό, είναι πειστικό ή εξελίσσεται και κάνει γοργά βήματα;   Μας ενδιαφέρει πια η φύση του προβλήματος. Δε μας ενδιαφέρει η ρίζα, δεν την βλέπουμε, μας δυσκολεύει. Έτσι θα παραμείνουμε στη φύση....

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Μείζονος ενδιαφέροντος

Μείζονος ενδιαφέροντος

Τι μας ενδιαφέρει πια; Ποια διαθεματικότητα, ποιο ενδιαφέρον είναι αρκετό, είναι πειστικό ή εξελίσσεται και κάνει γοργά βήματα;   Μας ενδιαφέρει πια η φύση του προβλήματος. Δε μας ενδιαφέρει η ρίζα, δεν την βλέπουμε, μας δυσκολεύει. Έτσι θα παραμείνουμε στη φύση....

Στου Αχέροντα την λίμνη

Στου Αχέροντα την λίμνη

Οι μορφές που περνάνε δεν γυρνούν Κάποιες στέκουν παράμερα και περιμένουν Είτε να περάσουν είτε να χαθούν Όμως κάποιες μορφές αόρατες ή ορατές Στέκονται Στέκονται εκεί, δίπλα στην ψυχή μας Στέκονται εκεί που δεν παρατηρείς Περνάνε και αυτές  Σαν πικρό μυστικό που δεν...

Η ασκήμια της

Η ασκήμια της

Θαρρώ πως θαυμάζω τη ουδετερότητα της. Η κοινή, αδιάφορη ουδετερότητα της  που τα Σάββατα κλωνοποιείται σε παζάρια μονολόγων να κρύψει την ασχήμια της.   Μα θαρρώ πως θαυμάζω και την ασχήμια της. Γιατί κρατώντας την στα δάχτυλά η ασχήμια της δεν υπήρξε ποτέ...

7 σχόλια

7 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Iδιαίτερα όμορφο και ξεχωριστό ποίημα!!!!Μου άρεσε πάρα πολύ Μαριάννα!!!

    Απάντηση
  2. Ελένη,Κορωνιώτη

    Αυτός ο στρατός με τα πλαστικά πόδια….Υπεροχο!!!

    Απάντηση
  3. Μάχη Τζουγανάκη

    Είναι άραγε όλοι οι γύρω μας άνθρωποι έτσι; Ακίνητοι; Αγέλαστοι; Αμίλητοι; Είναι τα κομμάτια της ζωής μας αφημένα; Και η Καλυψω ζητά την παραμονή μας εδώ; Να μη γυρίσουμε στην Ιθάκη μας; Να μην αλλάξει ο κόσμος μας;

    Καλησπέρα..

    Απάντηση
  4. Ελένη Ιωαννάτου

    …Στρατιωτάκια
    Ακίνητα
    Αμίλητα
    Αγέλαστα…

    Ακριβώς αυτό είμαστε! Στρατιωτάκια καλοκουρδισμένα, στην εντέλεια ρυθμισμένα!!!
    Για πόσο όμως;; Και τι θα έχουμε αντιληφθεί από την ζωή, όταν έρθει το πλήρωμα του χρόνου;;;

    Καλό σας βράδυ!! 🙂

    Απάντηση
  5. Έλενα Σαλιγκάρα

    Μου έβγαλε μια ένταση το ποίημα σας. Συγχαρητήρια!

    Απάντηση
  6. Μαριάννα Μποζίκη

    Καλημέρα! Δεν ξέρω αν είμαστε όλοι έτσι,αλλά όπως έχει διαμορφωθεί η πραγματικότητα γύρω μας έχω διαπιστώσει ότι τα ποσοστά συνεχώς αυξάνουν… Οδύσσεια κι εγώ όπως όλοι, ο καθένας την δική του. Ευτυχώς άλλωστε, αφού όσο ταξιδεύουμε διατηρούμε ανέπαφο το δικαίωμα να επιφέρουμε την όποια αλλαγή στον κόσμο, αρκεί να ξεκινήσουμε από τον εαυτό μας. Χαίρομαι που σας άρεσε και σας ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου