Παιχνίδια αυτογνωσίας

28.03.2016

eyes_window

Πώς τα πεπραγμένα να αρνηθείς και πώς να πεις ότι δεν σε επηρέασαν οι άνθρωποι κι έμεινες ανέγγιχτος από τις προκαταλήψεις των άλλων, πώς να μιλήσεις για μια προσωπικότητα όταν κι αυτή που αντιλαμβάνεσαι την είδες να αντικατοπτρίζεται στα βλέμματα και στα λεγόμενα των άλλων;

Πώς να μιλήσεις για συλλογικότητα σε μια ατομιστική κοινωνία που ο καθένας προσδιορίζεται με όσα έχει πετύχει σαν μονάδα και όχι όσα συμβολίζει σαν μέλος μιας ομάδας; Χωρίς να μιλά με το εμείς αλλά με το εγώ.

Κι εγώ όλο σ’ αυτήν την παγίδα πέφτω και κρύβομαι πίσω από προσωπικές αντωνυμίες πρώτου προσώπου και δε βλέπω το εμείς αλλά το εγώ και το εσύ.

Ξέρεις, μ’ αρέσει πού και πού να παίζω το παιχνίδι της αυτογνωσίας, όχι για να κερδίσω, μα πιο πολύ για να λέω μετά πως κι εγώ το ‘χω παίξει και έχω μια ιδέα για το πώς είναι.

Συνήθως κερδίζουν οι σκέψεις που ποτέ δεν ήξερα πως είχες και βρίσκομαι μετέωρη στην αμφιβολία, χαζά παιχνίδια λέω και τα παρατάω! Τι σου είναι αυτά τα παιχνίδια του μυαλού, ποτέ δεν ξέρεις πώς καταλήγουν, αλλά σε δελεάζει τόσο πολύ να συμμετάσχεις σ’ ένα!

 

_

γράφει η Κωνσταντίνα Γερονικάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Όταν τελειώνει η αγάπη, πού πάει;

Όταν τελειώνει η αγάπη, πού πάει;

Οι αγάπες, όταν τελειώνουν, είναι κορίτσια μικρά Δεκαεπτά-δεκαοκτώ χρόνων Φορούν λευκά φορέματα έως το γόνατο, που είναι σκισμένα στις άκρες κι έχουν καταλερωθεί.  Μαζεύονται σε ένα πράσινο λιβάδι και μόνο κοιτάζονται-δεν ξέρουν τι να πουν Δεν έχουν τι να πουν. Το...

Ο Άλλος

Ο Άλλος

Εσύ που προτιμάς να φανερώσεις το ζώο που κρύβεις μέσα σου -τον άλλο, το δεύτερο σου εαυτό- κοίταξε πρώτα στα μάτια του παιδιού που ήσουν κάποτε. Αν συναντήσεις την άβυσσο του μελλοντικού ενήλικα μάλλον όλα τελείωσαν- ο δεύτερος θα κυριαρχήσει. Πρώτος και αληθινός θα...

Ο κύκλος δεν σπάει…

Ο κύκλος δεν σπάει…

Μέσα μου με βασανίζουν, με πίκρα και μαράζι, όσα τούτο τον κόσμο μαστίζουν. Στη ρουτίνα του ο άνθρωπος μ΄ ανενεργή την ελπίδα. Αρχές και ηθικές, γεμάτος πληγές. Σ’ ένα κύκλο βολοδέρνει και κάποτε ξεσπάει, μα ο κύκλος δεν σπάει… Ο σύγχρονος τρόπος, το μπλα μπλα κι όλο...

Απορίας άξιον

Απορίας άξιον

τι είναι Θεός; τι μη Θεός; και τι τ' ανάμεσό τους; Γ. Σεφέρης, Ελένη   Καημένε Τεύκρο...  Απόκριση μην περιμένεις άλλο. Εάν υπάρχει ο Θεός,  Τότε καλά σου κρύβεται.  Και αν αυτά που έζησες  ήταν ανθρώπου τρελά, ποιος Κύριος τα ενέκρινε;  πώς τ' άφησε να γίνουν;...

Αλλάζοντας τους ανέμους

Αλλάζοντας τους ανέμους

Και να η ώρα φτάνει που το μέσα μας αφουγκράζεται το κάλεσμα της νιότης, να ξεχυθεί στους δρόμους και το σώμα ολόρθο στεντόρεια φωνή να ηχήσει. Τότε τα λησμονημένα στη φαρέτρα της αναμονής, στον αγώνα της καθημερινότητας θα επαναφέρει ζεστά. Θα ανοίξει δρόμους  σε...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Αλλάζοντας τους ανέμους

Αλλάζοντας τους ανέμους

Και να η ώρα φτάνει που το μέσα μας αφουγκράζεται το κάλεσμα της νιότης, να ξεχυθεί στους δρόμους και το σώμα ολόρθο στεντόρεια φωνή να ηχήσει. Τότε τα λησμονημένα στη φαρέτρα της αναμονής, στον αγώνα της καθημερινότητας θα επαναφέρει ζεστά. Θα ανοίξει δρόμους  σε...

Τι;

Τι;

  Σαν τι να μας απασχολήσει; Ο εαυτός μας, δηλαδή ο άνθρωπος. Ο έρωτας, δηλαδή η αγάπη. Ο θάνατος, δηλαδή η ζωή. Μαζί με αυτό το οργανωμένο και προσιτό ποίημα, που στο φόντο της αλήθειας ψευδίζει σαν κακός ηθοποιός. Καταρρέει σαν έρχεται ο κίνδυνος και σαν...

Ακίνητο το στόχαστρο

Ακίνητο το στόχαστρο

Οι καιροί έχουν αλλάξει, βροχούλα γλυκιά δεν πέφτει, καταιγίδες κι οι δρόμοι ποτάμια. Πνίγεται ο άνθρωπος, μα μιλιά δε βγάζει.   Υποταγμένη η ζωή σε τάξη επιβεβλημένη. Ελεύθερα οι «φύλακες» τον πλούτο της μασάνε κι αυτός, που με φιλοδώρημα την περνά, ανάστημα δεν...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου