Πανσέληνος

1.10.2019

Κοιτάζεις με νοσταλγία έξω από το τζάμι.

Έχει πανσέληνο απόψε.

Σαν κύματα βαρύτητας, οι σκέψεις σε κατακλύζουν

ουρλιάζοντας δυνατά στη σιωπή.

Αψηφούν την βαρυτική έλξη,

υπακούοντας μονάχα στη συναισθηματική συνιστώσα

των μύχιων πόθων σου,

στον μυστικό αλγόριθμο των ονείρων σου.

 

Γιατί η πανσέληνος είναι η μυστικιστική ιέρεια της ύπαρξης

που αποικεί τον ουράνιο θόλο

δίνοντας λάμψη και φως στις καρδιές μας,

ανάσα στη μοναξιά μας,

ελπίδα, στα πιο άδολα

στα πιο αγνά όνειρά μας.

 

Έχει πανσέληνο απόψε.

Κι εσύ εδώ, μια σταγόνα σιωπής στην απεραντοσύνη της νύχτας.

Ένας μοναχικός φάρος που αναβοσβήνει την θλίψη του

για να αποσείσει την ερημιά του, πέρα μακριά.

Γυρεύεις μέσα από το όνειρο, την λύτρωση,

μέσα από την ονειροπόληση, την δικαίωση.

 

Γυρεύεις τη λύση, της δισεπίλυτης εξίσωσης της ζωής σου

της ίδιας της ύπαρξής σου,

προσθαφαιρώντας συνεχώς, όνειρα κι επιθυμίες,

πόθους και προσδοκίες,

αδυνατώντας να προσδιορίσεις σωστά

τον άγνωστο Χ.

Την μόνη λύση στην στη δύσκολη εξίσωση

της ανθρώπινης ευτυχίας.

Τον μαγικό αλγόριθμο

της ανθρώπινης ευδαιμονίας.

 

Κι έχει μια τόσο όμορφη πανσέληνο, απόψε.

 

 

_

γράφει ο Φώτης Τρυφωνόπουλος

Ακολουθήστε μας

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Στο στέρφο αμπέλι φύσηξε κρύος ο βοριάς, την ώρα του φωτός της τελευταίας αχτίδας. Ματιά υγρή, από ταξίδι, θαρρώ, πως έρχεται μακρύ,  ξανθή˙ στο χρώμα της σταφίδας.   Ο ξένος ψάχνει για μια γη, στάση να κάνει… λίγη θαλπωρή…  Της ιστορίας το κουβάρι του σα...

Monty

Monty

Εγώ που σ' αγαπώ σου υπόσχομαι να τρέξω αν τύχει και προσέξω πως έχεις πληγωθεί Κι η γη κι ο ουρανός δεν θα 'χουν σημασία θα ‘ναι χωρίς αξία μάρτυς μου ο Θεός   Εγώ που σ' αγαπώ αν χρειαστεί θα διώξω του ουρανού το τόξο το φως θα παραβγώ Σε μια σταλαγματιά θα...

Πέρνα με

Πέρνα με

Πέρνα με. Μη με κοιτάς στη διαδρομή  και μην χρεώσεις τη βροχή στον ουρανό. Το ξέρουμε και οι δυο πως και την πιο μικρή ψιχάλα  την έφεραν τα μάτια μας όταν συνειδητά αλλάξαμε πορείες.   Πέρνα με, μα μην προπορευτείς. Θυμήθηκα τα χρόνια μας. Νέα ανάσα. Ξημέρωμα...

Η Λήθη του Είναι και του Φαίνεσθαι

Η Λήθη του Είναι και του Φαίνεσθαι

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μείζονος ενδιαφέροντος

Μείζονος ενδιαφέροντος

Τι μας ενδιαφέρει πια; Ποια διαθεματικότητα, ποιο ενδιαφέρον είναι αρκετό, είναι πειστικό ή εξελίσσεται και κάνει γοργά βήματα;   Μας ενδιαφέρει πια η φύση του προβλήματος. Δε μας ενδιαφέρει η ρίζα, δεν την βλέπουμε, μας δυσκολεύει. Έτσι θα παραμείνουμε στη φύση....

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Μείζονος ενδιαφέροντος

Μείζονος ενδιαφέροντος

Τι μας ενδιαφέρει πια; Ποια διαθεματικότητα, ποιο ενδιαφέρον είναι αρκετό, είναι πειστικό ή εξελίσσεται και κάνει γοργά βήματα;   Μας ενδιαφέρει πια η φύση του προβλήματος. Δε μας ενδιαφέρει η ρίζα, δεν την βλέπουμε, μας δυσκολεύει. Έτσι θα παραμείνουμε στη φύση....

Στου Αχέροντα την λίμνη

Στου Αχέροντα την λίμνη

Οι μορφές που περνάνε δεν γυρνούν Κάποιες στέκουν παράμερα και περιμένουν Είτε να περάσουν είτε να χαθούν Όμως κάποιες μορφές αόρατες ή ορατές Στέκονται Στέκονται εκεί, δίπλα στην ψυχή μας Στέκονται εκεί που δεν παρατηρείς Περνάνε και αυτές  Σαν πικρό μυστικό που δεν...

Η ασκήμια της

Η ασκήμια της

Θαρρώ πως θαυμάζω τη ουδετερότητα της. Η κοινή, αδιάφορη ουδετερότητα της  που τα Σάββατα κλωνοποιείται σε παζάρια μονολόγων να κρύψει την ασχήμια της.   Μα θαρρώ πως θαυμάζω και την ασχήμια της. Γιατί κρατώντας την στα δάχτυλά η ασχήμια της δεν υπήρξε ποτέ...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου