Πανσέληνος

1.10.2019

Κοιτάζεις με νοσταλγία έξω από το τζάμι.

Έχει πανσέληνο απόψε.

Σαν κύματα βαρύτητας, οι σκέψεις σε κατακλύζουν

ουρλιάζοντας δυνατά στη σιωπή.

Αψηφούν την βαρυτική έλξη,

υπακούοντας μονάχα στη συναισθηματική συνιστώσα

των μύχιων πόθων σου,

στον μυστικό αλγόριθμο των ονείρων σου.

 

Γιατί η πανσέληνος είναι η μυστικιστική ιέρεια της ύπαρξης

που αποικεί τον ουράνιο θόλο

δίνοντας λάμψη και φως στις καρδιές μας,

ανάσα στη μοναξιά μας,

ελπίδα, στα πιο άδολα

στα πιο αγνά όνειρά μας.

 

Έχει πανσέληνο απόψε.

Κι εσύ εδώ, μια σταγόνα σιωπής στην απεραντοσύνη της νύχτας.

Ένας μοναχικός φάρος που αναβοσβήνει την θλίψη του

για να αποσείσει την ερημιά του, πέρα μακριά.

Γυρεύεις μέσα από το όνειρο, την λύτρωση,

μέσα από την ονειροπόληση, την δικαίωση.

 

Γυρεύεις τη λύση, της δισεπίλυτης εξίσωσης της ζωής σου

της ίδιας της ύπαρξής σου,

προσθαφαιρώντας συνεχώς, όνειρα κι επιθυμίες,

πόθους και προσδοκίες,

αδυνατώντας να προσδιορίσεις σωστά

τον άγνωστο Χ.

Την μόνη λύση στην στη δύσκολη εξίσωση

της ανθρώπινης ευτυχίας.

Τον μαγικό αλγόριθμο

της ανθρώπινης ευδαιμονίας.

 

Κι έχει μια τόσο όμορφη πανσέληνο, απόψε.

 

 

_

γράφει ο Φώτης Τρυφωνόπουλος

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οδηγός ιστοσελίδας

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η Ευρυδίκη σε περιμένει

Η Ευρυδίκη σε περιμένει

Η Ευρυδίκη περιμένει εσένα, Ορφέα, να την σώσεις μόνη της κάθεται και μαστίζεται από τα όρνια που την ψυχή της τυραννούν. Φίδια στραγγίζουν το αίμα της  με την δηλητηριώδη γλώσσα τους  κι αυτή κάθεται κι αλείφει τις πληγές στο κορμί της που ακόμη αιμορραγούν... Εσένα,...

Άνθρωποι μόνοι

Άνθρωποι μόνοι

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

Το κλειστό σπίτι

Το κλειστό σπίτι

Ένα παιδί πεθαίνει στο σπίτι. Κουρτίνες κλειστές. Λίγο φως ξεφεύγει τα βράδια.  Καθόλου φως δεν μπαίνει. Κι ας είναι καλοκαίρι.   Στον κήπο το ποδήλατο του μεγάλου αδερφού. Της είναι μεγάλο. Αλλά θα το πάρει σε κανα δυο χρόνια. Που δεν θα 'ρθουν.    Τα...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου