Περι-πλάνη-ση

16.06.2015

 

 

Στης πολιτείας τους έρημους δρόμους

σε ψάχνω φωνάζω γυρίζω ολούθε

και ομως εσυ, ακριβέ μου,

είσαι ήδη απο τον ουρανό απαχθείς, απών.

 

Στους στύλους καρφωμένα τα αγγελικά κορμιά

των αμαρτωλών που πολύ αγάπησα

και ο πόνος πέτρα στα στήθια τους

ανάσα και πόνος.

 

Ανάσα και θάνατος.

Μπορείς να ακούσεις από κει ψηλά;

Τα μάτια τους θείο φως χύνουν στους δρόμους,

στην πολιτεία. Και έγιναν όλοι φως.

 

Τόσο φως, σβήσαν τα χλωμά αστέρια.

Και σε είδα καθαρά, χωρίς ούτε μια υποψία σκοτάδι.

Ανάσα και έρωτας.

Μείνε, εκεί ψηλά. Σου ταιριάζει ο ουράνιος θρόνος.

 

Εγώ θα σταθώ εδώ, στη γη που’μαι πλασμένος

απ’αυτή, να παρασταθώ,

όχι στα αγγελικά κορμιά, νεκρά πια.

Μα στα σβησμένα αστέρια, όσο μπορώ να τα παρηγορήσω.

 

_

γράφει ο Φοίβος Μανωλούδης 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Άσματα σειρήνων

Άσματα σειρήνων

Ο πυρετός τσακίζει την προσμονή του ορίζοντα μακραίνει η γραμμή. Τη νύχτα κλονίζονται οι θείες σιωπές είναι οι ώρες που πεθαίνουν οι αντοχές και οι αναμονές στου χρόνου τις εσοχές Το είναι μου Πηνελόπη ταξιδεύει σε σένα τα μάτια παραμένουν στην αντένα δεμένα. Τη...

Η πληγή της σιγής

Η πληγή της σιγής

Τα ξυράφια τής μνήμης, χαρακώναν τους ελεύθερους ήλιους, που σημαδεύαν οι άνθρωποι με τα δόρατα τους.   Κι όταν ανοίξαν τα στήθια τους, να μιλήσουν, ζωστήκαν την αθανασία, που την λιτάνευες σε μια σάρκα φθαρτή.   Οι κόρφοι σηκώναν την υπερηφάνεια της ύλης,...

3 σχόλια

3 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Μα στα σβησμένα αστέρια, όσο μπορώ να τα παρηγορήσω. ……..

    Υπέροχο!!!!!!!!!

    Απάντηση
  2. Ελένη Ιωαννάτου

    Φοίβο το ποίημα σας με άγγιξε πολύ!!
    Εξαιρετικό!!
    Εικόνες λυρικές, αισθητικές…
    Δοσμένες με ευαισθησία και αρμονική υφή.

    Καλή σας εβδομάδα!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου