16.06.2015

Περι-πλάνη-ση

Προσθέστε τον δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net στην Google

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα της αναζήτησης

Στης πολιτείας τους έρημους δρόμους

σε ψάχνω φωνάζω γυρίζω ολούθε

και ομως εσυ, ακριβέ μου,

είσαι ήδη απο τον ουρανό απαχθείς, απών.

 

Στους στύλους καρφωμένα τα αγγελικά κορμιά

των αμαρτωλών που πολύ αγάπησα

και ο πόνος πέτρα στα στήθια τους

ανάσα και πόνος.

 

Ανάσα και θάνατος.

Μπορείς να ακούσεις από κει ψηλά;

Τα μάτια τους θείο φως χύνουν στους δρόμους,

στην πολιτεία. Και έγιναν όλοι φως.

 

Τόσο φως, σβήσαν τα χλωμά αστέρια.

Και σε είδα καθαρά, χωρίς ούτε μια υποψία σκοτάδι.

Ανάσα και έρωτας.

Μείνε, εκεί ψηλά. Σου ταιριάζει ο ουράνιος θρόνος.

 

Εγώ θα σταθώ εδώ, στη γη που’μαι πλασμένος

απ’αυτή, να παρασταθώ,

όχι στα αγγελικά κορμιά, νεκρά πια.

Μα στα σβησμένα αστέρια, όσο μπορώ να τα παρηγορήσω.

 

_

γράφει ο Φοίβος Μανωλούδης

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 01 – 02 Αυγούστου 2026

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 01 – 02 Αυγούστου 2026

Real News Καθημερινή Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Τα ΝΕΑ Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε ανεπιθύμητη αλληλογραφία ενώ μπορείτε να διαγραφείτε με ένα κλικ και...

Ανεστραμμένα είδωλα

Ανεστραμμένα είδωλα

Στην κοίτη ενός σπασμένου καθρέφτη, είδα τον κόσμο ανάποδα. Τα πουλιά βυθίζονταν στον ουρανό, σαν πέτρες σε πηγάδι. Τα δέντρα κρεμόντουσαν από τα σύννεφα, με τις ρίζες τους γυμνές στον άνεμο, και οι άνθρωποι περπατούσαν,  κρατώντας στα χέρια τους, τα πρόσωπά τους, σαν...

Τελοσπάντων

Τελοσπάντων

Αυτό το «τελοσπάντων»πόσες φορές το είδα γραμμένο,σε τοίχους,σε μηνύματα,πόσες φορές το άκουσασε ατέρμονες συζητήσεις,σε ερωτικά καβγαδάκια. Πάντα το θεωρούσα αδιαφορία. Μια εύκολη έξοδο,μια λέξη για να τελειώσει η κουβέντα,μια πόρτα που κλείνει χωρίς θόρυβο. Μέχρι...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Τελοσπάντων

Τελοσπάντων

Αυτό το «τελοσπάντων»πόσες φορές το είδα γραμμένο,σε τοίχους,σε μηνύματα,πόσες φορές το άκουσασε ατέρμονες συζητήσεις,σε ερωτικά καβγαδάκια. Πάντα το θεωρούσα αδιαφορία. Μια εύκολη έξοδο,μια λέξη για να τελειώσει η κουβέντα,μια πόρτα που κλείνει χωρίς θόρυβο. Μέχρι...

Οι ντάλιες ανθίζουν το καλοκαίρι

Οι ντάλιες ανθίζουν το καλοκαίρι

Θα ήθελα να σε κάνω να χαμογελάσεις μονομιάς.Έχω κάνει κόσμημα τα δάκρυα μου μέσα σε λουλούδια.Θα ήθελα να πω τις θεωρίες μου για τα παράλληλα σύμπαντα και τις ασύμπτωτες.Υποψιάζομαι πως κάποτε ήταν το ίδιο πράγμα.Θα ήθελα να σου μιλήσω για τη λέξη «ηλιαχτίδα».Είναι...

Ελένη, η ωραία

Ελένη, η ωραία

Μην ψάχνεις την ομορφιάστο πρόσωπο.Το πρόσωπο γερνά.Τα αγάλματα ραγίζουν.Οι Τροίες καίγονται.Η ομορφιά είναι αλλού.Είναι στο χέρι που δεν σηκώνεταιγια να χτυπήσει,στο στόμαπου δεν ψεύδεται,στη σιωπήπου δεν προδίδει.Το όμορφο είναι καλό.Μια μικρή ισορροπίαανάμεσα στο...

3 σχόλια

3 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Μα στα σβησμένα αστέρια, όσο μπορώ να τα παρηγορήσω. ……..

    Υπέροχο!!!!!!!!!

    Απάντηση
  2. Ελένη Ιωαννάτου

    Φοίβο το ποίημα σας με άγγιξε πολύ!!
    Εξαιρετικό!!
    Εικόνες λυρικές, αισθητικές…
    Δοσμένες με ευαισθησία και αρμονική υφή.

    Καλή σας εβδομάδα!!!

    Απάντηση

Υποβάλετε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *