Περι-πλάνη-ση

16.06.2015

 

 

Στης πολιτείας τους έρημους δρόμους

σε ψάχνω φωνάζω γυρίζω ολούθε

και ομως εσυ, ακριβέ μου,

είσαι ήδη απο τον ουρανό απαχθείς, απών.

 

Στους στύλους καρφωμένα τα αγγελικά κορμιά

των αμαρτωλών που πολύ αγάπησα

και ο πόνος πέτρα στα στήθια τους

ανάσα και πόνος.

 

Ανάσα και θάνατος.

Μπορείς να ακούσεις από κει ψηλά;

Τα μάτια τους θείο φως χύνουν στους δρόμους,

στην πολιτεία. Και έγιναν όλοι φως.

 

Τόσο φως, σβήσαν τα χλωμά αστέρια.

Και σε είδα καθαρά, χωρίς ούτε μια υποψία σκοτάδι.

Ανάσα και έρωτας.

Μείνε, εκεί ψηλά. Σου ταιριάζει ο ουράνιος θρόνος.

 

Εγώ θα σταθώ εδώ, στη γη που’μαι πλασμένος

απ’αυτή, να παρασταθώ,

όχι στα αγγελικά κορμιά, νεκρά πια.

Μα στα σβησμένα αστέρια, όσο μπορώ να τα παρηγορήσω.

 

_

γράφει ο Φοίβος Μανωλούδης 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η μοναξιά της απόστασης

Η μοναξιά της απόστασης

Και ύστερα από το ξάφνιασμα και την απορία, την αίσθηση απειλής και τον έκδηλο φόβο στο βέβηλο αναρώτημα για τη σκιά της πανδημίας, προσέτρεξαν ομόλογοι οι πρεσβευτές της γνώσης, της συγκροτημένης σκέψης και επώδυνης αλήθειας, ως ώριμη ανάγκη των καιρών και της...

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

3 σχόλια

3 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Μα στα σβησμένα αστέρια, όσο μπορώ να τα παρηγορήσω. ……..

    Υπέροχο!!!!!!!!!

    Απάντηση
  2. Ελένη Ιωαννάτου

    Φοίβο το ποίημα σας με άγγιξε πολύ!!
    Εξαιρετικό!!
    Εικόνες λυρικές, αισθητικές…
    Δοσμένες με ευαισθησία και αρμονική υφή.

    Καλή σας εβδομάδα!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου