Select Page

Περι-πλάνη-ση

Περι-πλάνη-ση

 

 

Στης πολιτείας τους έρημους δρόμους

σε ψάχνω φωνάζω γυρίζω ολούθε

και ομως εσυ, ακριβέ μου,

είσαι ήδη απο τον ουρανό απαχθείς, απών.

 

Στους στύλους καρφωμένα τα αγγελικά κορμιά

των αμαρτωλών που πολύ αγάπησα

και ο πόνος πέτρα στα στήθια τους

ανάσα και πόνος.

 

Ανάσα και θάνατος.

Μπορείς να ακούσεις από κει ψηλά;

Τα μάτια τους θείο φως χύνουν στους δρόμους,

στην πολιτεία. Και έγιναν όλοι φως.

 

Τόσο φως, σβήσαν τα χλωμά αστέρια.

Και σε είδα καθαρά, χωρίς ούτε μια υποψία σκοτάδι.

Ανάσα και έρωτας.

Μείνε, εκεί ψηλά. Σου ταιριάζει ο ουράνιος θρόνος.

 

Εγώ θα σταθώ εδώ, στη γη που’μαι πλασμένος

απ’αυτή, να παρασταθώ,

όχι στα αγγελικά κορμιά, νεκρά πια.

Μα στα σβησμένα αστέρια, όσο μπορώ να τα παρηγορήσω.

 

_

γράφει ο Φοίβος Μανωλούδης 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

3 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Μα στα σβησμένα αστέρια, όσο μπορώ να τα παρηγορήσω. ……..

    Υπέροχο!!!!!!!!!

    Απάντηση
  2. Ελένη Ιωαννάτου

    Φοίβο το ποίημα σας με άγγιξε πολύ!!
    Εξαιρετικό!!
    Εικόνες λυρικές, αισθητικές…
    Δοσμένες με ευαισθησία και αρμονική υφή.

    Καλή σας εβδομάδα!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Κερδίστε τα!

Ημερολόγιο 2018

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!