Πρόζα, του Thomas Bernhard

6.07.2016

σχόλια

Ένα από τα βιβλία που σίγουρα δεν περνούν απαρατήρητα από τον αναγνώστη τους είναι η ''Πρόζα'' του Thomas Bernhard που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Κριτική και περιλαμβάνει συνολικά επτά αυτοτελή διηγήματα. Το έργο του μεγάλου αυστριακού συγγραφέα πρωτοείδε το φως της δημοσιότητας το 1967. Ιδιαίτερος, πρωτότυπος και αντισυμβατικός τρόπος γραφής, σκηνικά σκοτεινά, κρύα  και απογυμνωμένα από καθετί το περιττό.  Τα κεντρικά πρόσωπα των ιστοριών   παγιδευμένα  στον ίδιο τους  τον εαυτό ζουν την  αποπνικτική καθημερινότητα και την  κοινωνική απόρριψη. Η ιδιαιτερότητα απέναντι στην κανονικότητα,  τα όρια του επιτρεπτού και οι ακραίες καταστάσεις και συμπεριφορές. Η απελπισία, η ασθένεια, ο  θάνατος, η απομόνωση και τα αδιέξοδα αλλά και η ελπίδα. Όλα περνοδιαβαίνουν στις γραμμές αυτού του βιβλίου, όπως άλλωστε όλοι  οι άνθρωποι έχουν τη δική τους θέση στη ζωή. Η ''Πρόζα'' του Bernhard δεν είναι ένα ευκολοδιάβαστο βιβλίο,  αλλά εκεί κρύβεται ίσως και η ομορφιά του. Η ανάγνωσή του είναι μια πρόκληση να δούμε με μια διαφορετική ματιά κάποια πράγματα και μια ευκαιρία να απολαύσουμε τον τρόπο έκφρασης του πολυγραφότατου και πολυβραβευμένου αυτού συγγραφέα.

''Αυτό όμως που περισσότερο φοβόμουν σε τούτο το σπίτι, και για το οποίο δεν έκανα την παραμικρή νύξη στον αδελφό μου στην Αμερική, αντίθετα, του έγραφα τακτικά δύο φορές την εβδομάδα, ότι είμαι καλά, ότι του είμαι ευγνώμων, ότι κάνω προόδους στις μελέτες μου και ότι η υγεία μου βελτιώνεται, ότι είχα λατρέψει το σπίτι του και όλη τη γύρω περιοχή, όμως στο Ούντεραχ φοβόμουν περισσότερο το λυκόφως και το σκοτάδι που έπεφτε αμέσως μετά. γι’ αυτό το λυκόφως γίνεται εδώ λόγος. Γι’ αυτό το σκοτάδι.''

Τελειώνοντας, πρέπει οπωσδήποτε  να αναφέρουμε την εξαιρετική μετάφραση αλλά και το επίμετρο του Βασίλη Τσαλή, που περιλαμβάνεται στις σελίδες του βιβλίου και μας δίνει χρήσιμες πληροφορίες για τον συγγραφέα και το περιβάλλον που μεγάλωσε.

Ακολουθήστε μας

Αναζητώντας τη Βυζαντινή Κωνσταντινούπολη, του Γεωργίου Αναπνιώτη

Αναζητώντας τη Βυζαντινή Κωνσταντινούπολη, του Γεωργίου Αναπνιώτη

Ο Γεώργιος Αναπνιώτης γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, όπου και σπούδασε Αρχιτεκτονική στην Ακαδημία Καλών Τεχνών (Mimar Sinan Universitesi). Το 1966 αναγκάστηκε να διαφύγει στην Ελλάδα και συνεργάστηκε με αρχιτεκτονικά γραφεία ενώ στη συνέχεια μελέτησε και επέβλεψε...

«Ο Δράκος», της  Καίτης Δροσίνη

«Ο Δράκος», της Καίτης Δροσίνη

γράφει η Βάλια Καραμάνου - Ο Δράκος ζει σ’ ένα παραθαλάσσιο χωριό της Πελοποννήσου, όπου το Φως πλημμυρίζει τα σοκάκια με τις βουκαμβίλιες και τα μικρά γραφικά σπίτια  σκαρφαλώνουν το ένα πάνω στο άλλο. Ένα μέρος παραδεισένιο, όπου νομίζεις πως το Κακό δεν μπορεί να...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου Βαγγέλης Θερμογιάννης

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

«Ο Δράκος», της  Καίτης Δροσίνη

«Ο Δράκος», της Καίτης Δροσίνη

γράφει η Βάλια Καραμάνου - Ο Δράκος ζει σ’ ένα παραθαλάσσιο χωριό της Πελοποννήσου, όπου το Φως πλημμυρίζει τα σοκάκια με τις βουκαμβίλιες και τα μικρά γραφικά σπίτια  σκαρφαλώνουν το ένα πάνω στο άλλο. Ένα μέρος παραδεισένιο, όπου νομίζεις πως το Κακό δεν μπορεί να...

Το τρένο των παιδιών, της Βιόλα Αρντόνε

Το τρένο των παιδιών, της Βιόλα Αρντόνε

- γράφει η Λεύκη Σαραντινού - "Μερικές φορές αυτός που σε αφήνει να φύγεις σε αγαπάει περισσότερο από αυτόν που σε κρατάει κοντά του..." Αυτή είναι η φράση η οποία αντιπροσωπεύει εν ολίγοις το νόημα του βιβλίου "Το τρένο των παιδιών" της Ναπολιτάνας λογοτέχνιδας Βιόλα...

Ο ουρανός που δεν ήθελε να είναι μόνος του, της Ελένης Θεοδοσίου

Ο ουρανός που δεν ήθελε να είναι μόνος του, της Ελένης Θεοδοσίου

Συνήθως όταν διαλέγουμε παραμύθια ψάχνουμε αυτά που έχουν ένα κοινωνικό μήνυμα να περάσουν, αυτά που είναι διασκεδαστικά ή αυτά που κινητοποιούν τις δεξιότητες των παιδιών. Τα τελευταία χρόνια η παιδική λογοτεχνία καταπιάνεται όλο και συχνότερα με πιο «δύσκολες»...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου