π. Παύλος Καστανάρας | Σε πορεία…

3.02.2018

τα πυροτεχνήματα

που διασπούν τη νυχτερινή πύκνωση

και φωτίζουνε την καθαρότητα του δρόμου

με λευκές γραμμές

στην πιο ευγενική πορεία  του χρόνου

στο δρόμο για την Ανατολή που υπήρξε μέσα τους

στο δρόμο για την κατάκτηση της Δύσης

στο δρόμο απ’ την «μελαγχολία» στο «μαράζι»

στο δρόμο σαν τα σκυλιά…

κι ύστερα ο θάνατος του Πατέρα

κι ύστερα η αρρώστια σα δυσεντερία

κι ύστερα η Μάνα να συμφιλιώνει

-θάνατο κι έρωτα-

Όσα τους μήνυσε τα στενογράφησαν

χωρίς κενά και λάθη

ακόμα και τις κραυγές των όρνεων

από τους άγριους ερημότοπους

δίπλα απ’ τις τεράστιες απώλειες

και τις «amoenitates ititmeris”

ξαπλωμένοι ανεπανόρθωτα

κάτω απ τον μαύρο και βορβορώδη ουρανό

και στη γλυκιά ηρεμία του αδιαπέραστου

που όλο κράζει

-εδώ βρίσκομαι-

στην αναπάντητη υποτιμημένη επιθυμία

χαμένοι στην ομίχλη του Ελικώνα

που οι μούσες χρίουν ποιητές

αυτή η φωνή

-ενός έτους γιορτή-

εξοκείλει τους «ξεμωραμένους»

το ασώματο παρδαλό πλήθος

στο τέλος της διαδρομής

με αμυχές στο σώμα

με εξάντληση στο πνεύμα

με σχισμένη μεταμέλεια

αναστημένους απ το κύμα

γαλουχημένους απ τον άνεμο

αιώνια παρόντες.


Ο π. Παύλος Καστανάρας γεννήθηκε στη Λάρισα το 1975. Σπούδασε Θεολογία και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στη Δημιουργική Γραφή στη Φλώρινα

 

αναδημοσίευση από το Μονόκλ

 

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

Το σούρουπο

Το σούρουπο

Μαβιά σύννεφα ταξιδεύουν στα δυτικά με τον ανάλαφρο ρυθμό παλιού τραγουδιού. Ένα κορίτσι κεντάει στο τελάρο του το τριανταφυλλί του λιόγερμα.   Ένα σύννεφο, το ‘συρε μαζί του το σούρουπο, σκάλωσε στα κλαδιά της γαζίας ξεθώριασε το κιτρινάκι της φορεσιάς της...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου