Ραγισμένη καρδιά

Δημοσίευση: 4.04.2014

Ετικέτες

Κατηγορία

 

Ραγισμένη καρδιά, σπασμένη σαν βότσαλο

σαν ξερό κομμάτι ξύλου, κούτσουρο που άδειασε

και πλέει στη βαθιά θάλασσα.

Στοχασμός για ένα ταξίδι, καράβι με σκέψεις

πάνω σε ρότα με άσπρα σύννεφα

που η μπόρα και το χαλάζι, τσάκισαν τη ψυχή.

Μια ψυχή πονεμένη που κατασπαράχθηκε

από το μεγάλο στόμα της μοναξιάς

με την οδύνη, να φωλιάζει, να σαπίζει ρίζες,

να νεκρώνει αισθήματα.

Μαστιγώνει η δύναμη της άμμου

που ο αέρας φύσηξε και δάκρυσε τη μέρα.

Δάκρυα που γέμισαν ποτάμια, ρυάκια, θάλασσες

και πότισαν τα δέντρα.

Σκοτεινό σεργιάνι στο ημίφως, σαν το κερί που αργοσβήνει

στο σκίρτημα μιας πονεμένης καρδιάς.

Χείμαρρος ξεχύθηκε στον κάμπο

άπλωσε δίχτυα στις όχθες, με τα πανύψηλα πλατάνια

και φόρεσε ράσα βρεγμένα, ακολουθώντας έρημο μονοπάτι

σαν ταπεινός δούλος, που ξεστράτισε σε μια στιγμή αδυναμίας.

Παρόρμηση μέσα από καθρέπτες, που έσπασαν σε μικρά κομμάτια

και γέμισαν με λάμψη τον ουρανό, σε αποχρώσεις της ίριδας.

Πεισματικά το πνεύμα, τύλιξε το πέπλο της απόγνωσης

με ήχους και πινελιές, που τράβηξαν την αίγλη τους στο σούρουπο.

Χτύποι καρδιάς που ήχησαν δυνατά και η ευτυχία έμοιαζε αληθινή.

Σταγόνες  δροσιάς που κύλησαν στα μάτια και ξέπλυναν την καρδιά.

Μια αχυρένια καρδιά, φοδραρισμένη

από γυαλιστερό χαρτί, καλά φυλαγμένη.

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Διερμηνείς του Πάθους

Διερμηνείς του Πάθους

Έγινες πια η Προσευχή μου η Βραδινή… Μικρή αόρατη Θεά... Βρέχει-Φυσάει και είσαι Συ που  απέναντί μου στέκεις και με Προκαλείς, με Προσκαλείς να πολεμήσω το Ανίκητο   Να νικήσω το Απύθμενο Βάθος της Άγνοιας.   Μα πώς να σε γνωρίσω Ουρανέ, που δε σε φτάνω πώς...

Ερωτική αδεία

Ερωτική αδεία

Εσύ κυματοθραύστη των ονειράτων μου, εσύ εξορκιστή του έρωτά μου, στ’ απέραντο, αρίφνητο κι απύθμενο που ποτίζει αυτόν τον κόσμο, εσύ ΄σαι ο αφρός του πόθου κι όλων των ορμεμφύτων των χυδαίων και κτηνωδών… Η αγάπη σου με τρέφει με μία αηδία εκπορνευμένη! - Όταν με...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Ερωτική αδεία

Ερωτική αδεία

Εσύ κυματοθραύστη των ονειράτων μου, εσύ εξορκιστή του έρωτά μου, στ’ απέραντο, αρίφνητο κι απύθμενο που ποτίζει αυτόν τον κόσμο, εσύ ΄σαι ο αφρός του πόθου κι όλων των ορμεμφύτων των χυδαίων και κτηνωδών… Η αγάπη σου με τρέφει με μία αηδία εκπορνευμένη! - Όταν με...

Un amant, une amante

Un amant, une amante

Ανατριχιάζεις πάνω μου και άξαφνα η δύναμή σου χάνεται σ' ένα πρωτόγνωρο αίσθημα κτήσης. - Λαχταρώ την άστατη ανάσα σου, τον άρρυθμο παλμό του στέρνου σου την ύστατη στιγμή του πόθου. - Σ' εξουσιάζω στους τύπους: με διψασμένα χείλη αναζητώ κρυφές στάλες στο κορμί σου....

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι  κόλλησαν στις άκρες των χειλιών, καθώς το αίμα,  στις ροζιασμένες σακούλες, φούσκωνε και ξεφούσκωνε, σαν τη δερμάτινη ζώνη  που βαστά το στομάχι, μην τυχόν και παραπέσει  στις άκρες των ποδιών.   Για να μην πεινάσει  ο χρόνος, όση ώρα...

3 σχόλια

3 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Πολύ όμορφα αποτυπώνεται αυτός ο πόνος της ψυχής και στη δική μου!!Συγχαρητήρια!!!

    Απάντηση
  2. Ανώνυμος

    Ευχαριστώ πολύ.Κάθε σχόλιο είναι πολύτιμο.

    Απάντηση
    • Βάσω Αποστολοπούλου

      “Μια ψυχή πονεμένη που κατασπαράχθηκε
      από το μεγάλο στόμα της μοναξιάς
      με την οδύνη, να φωλιάζει, να σαπίζει ρίζες,
      να νεκρώνει αισθήματα.”

      Εντυπωσιακή όσο και σπαραχτική αποτύπωση της απόγνωσης, του κενού, της απώλειας…
      Συγχαρητήρια φίλη μου Πέρσα!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου