Αβοήθητος μέσα στο εγώ μου,

κοιτάω για μια σανίδα σωτηρίας να πιαστώ,

μέσα σε μια κοινωνία ανθρώπων πανικοβλημένων,

χωρίς σοβαρότητα και δίχως ρυθμό.

Χαμένη αμνησία απ’ το ξεκίνημα της,

μέσα σε ένα περιβάλλον χωρίς πολιτισμό,

παρατηρώ με σοβαρότητα μέσα στο πλήθος,

αλλά και με έναν σταθερό δικό μου ρυθμό.

Την προσοχή μου χάνω στον θόρυβο τους,

φοβισμένοι και με άστατο ρυθμό,

στην κοινωνία τους μέσα ενσωματωμένος,

για ένα νέο ξεκίνημα πλέον προσπαθώ.

 

_

γράφει ο Νικόλαος Μιχαλιτσλής