Σίλια Κατραλή – Μινωτάκη: «Η συγχώρεση είναι μια αναγκαία λύτρωση»

Η νεαρή πολυτάλαντη δημιουργός μιλάει στην Μαρία Κυπραίου για τη «Διάσπαση Προσευχής», το πρώτο της μυθιστόρημα που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Ηρόδοτος.

Η ηρωίδα σας δεν είναι η γυναίκα της διπλανής πόρτας. Ποια είναι τα δυνατά και ποια τα τρωτά της σημεία;

Σε αυτή την περίπτωση το ίδιο δυνατό της σημείο που την ξεχωρίζει από το πλήθος και την κάνει μοναδική, είναι και το τρωτό της σημείο. – Η ευαισθησία της.

Έχετε δηλώσει πως μια πραγματική ιστορία έγινε αφορμή για να γράψετε το βιβλίο σας. Θα θέλατε να μας πείτε κάποια πράγματα γι’ αυτή;

Η πραγματική ιστορία δεν έχει καμία σχέση με την ιστορία του βιβλίου. Αφορμή για να ξεκινήσω να γράφω υπήρξε μια παράξενη κοπέλα που γνώρισα τυχαία σε μία στάση λεωφορείου πριν περίπου δύο χρόνια. Δεν μοιάζει καθόλου με την ηρωίδα μου υπήρξε όμως με έναν τρόπο η αφορμή για να την πλάσω και να την φανταστώ λίγο πιο ολοκληρωμένα.

Η Σίλια Κατραλή Μινωτάκη αφήνει γυμνή και απροστάτευτη (;) την ηρωίδα της ενώπιον του αναγνώστη. Την βάζει να εκφέρει λόγο σε πρώτο πρόσωπο, κάνοντας μια αναδρομή στη ζωή της: Μιλά για τα τραύματα της παιδικής της ηλικίας και για όσα σημάδεψαν την ενήλικη πορεία της. Για τις αποφάσεις που πήρε, την λύτρωση που επεδίωξε, τις αμαρτίες της και την αναγέννηση που ήρθε μέσα από αυτές.

Όλα αυτά γίνονται στο προσκήνιο, γιατί στο παρασκήνιο η συγγραφέας επιχειρεί έναν φιλοσοφικό στοχασμό πάνω σε διάφορα κοινωνικοπολιτικά θέματα, αλλά και στη δύναμη του έρωτα, της μοίρας, του θανάτου, του παρελθόντος που στοιχειώνει το μέλλον και της ελπίδας ότι η ζωή τελειώνει μονάχα με την παραίτηση και την ανελευθερία.

«Θα συγχωρήσω όλους τους ανεκπλήρωτους έρωτες  που πέρασαν από τη ζωή μου», λέει σε κάποιο σημείο η ηρωίδα. Η συγχώρηση για εσάς ισοδυναμεί με παθητικότητα ή είναι ο μόνος τρόπος για να προχωρήσουμε μπροστά;

Η συγχώρεση είναι μια αναγκαία λύτρωση. Είναι πολύ σημαντικό προσόν να μπορούμε να συγχωρούμε, να ξεχνάμε, να συνεχίζουμε. Να μπορούμε να προχωράμε μπροστά χωρίς να ξεχνάμε. Δεν μιλάω για τη συγχώρεση σαν συμβιβασμό αλλά σαν μοναδική διαδρομή που μας οδηγεί στην αλήθεια μας, στον εαυτό μας, στην προσωπική μας εξέλιξη. Όταν μάθουμε να συγχωρούμε τον εαυτό μας και τους άλλους έχουμε ήδη πετύχει ένα μεγάλο βήμα για την εξέλιξη μας. Σε καμία περίπτωση δεν την εκλαμβάνω ως παθητικότητα. Η συγχώρεση είναι πάντα μια ενεργητική στάση. Είναι κάτι που βγαίνει από μέσα μας που έχουμε την ανάγκη να το προσφέρουμε στους άλλους.

Τι αποτελεί έμπνευση για εσάς και τι κάνετε εκείνες τις στιγμές που δεν έχετε καθόλου έμπνευση; Πιέζεστε να γράψετε ή αφήνετε τη… μούσα σας να λειτουργήσει στους δικούς της χρόνους;

Έμπνευση αποτελούν τα πάντα γύρω μου. Ή σχεδόν τα πάντα. Οι άνθρωποι και οι καταστάσεις που δημιουργούν είναι έμπνευση. Ό,τι βλέπουμε γύρω μας και μας αγγίζει είναι έμπνευση. Δεν έχω πιεστεί ποτέ να γράψω κάτι, το κάνω όταν αυτό έρχεται. Οτιδήποτε γράφω το γράφω πάντα μέσα σε μια ορμή, μέσα σε μια εγρήγορση. Η έμπνευση είναι κάτι που όταν έρχεται δεν μπορείς να το αποφύγεις πρέπει να κάτσεις και να δουλέψεις μ’ αυτό. Είναι μία πολύ δυνατή κατάσταση, σχεδόν όσο και ο έρωτας. Παρασύρεσαι και την παρασύρεις. Τίποτα δεν είναι λογικό μέσα σε αυτή την κατάσταση. Κατανοείς και δικαιολογείς στην πορεία. Εκείνη τη στιγμή έχεις την ανάγκη να αφήσεις τις σκέψεις σου πάνω στο χαρτί άναρχα χωρίς τακτοποίηση, χωρίς δικαιολογία.

Υπάρχει κάποιος συγγραφέας που θαυμάζετε περισσότερο και αν ναι ποιος και γιατί;

Φραντς Κάφκα. Μίλαν Κούντερα. Είναι δύο εντελώς διαφορετικοί συγγραφείς με μια εξ ολοκλήρου δική τους οπτική για τον κόσμο. Είναι πρωτότυποι, αυθεντικοί και αληθινοί. Αυτό που τους ξεχωρίζει είναι ότι προσαρμόζουν τη γνώση στα πλαίσια του έργου τους, δεν προσαρμόζονται για χάρη της γνώσης.

Ένα βιβλίο που θα θέλατε να είχατε γράψει εσείς;

«Η αβάσταχτη ελαφρότητα του είναι».

Ποια είναι τα σχέδιά σας για το άμεσο μέλλον;

Τα σχέδια μου για το μέλλον περιλαμβάνουν ένα ακόμη μυθιστόρημα που έχω ξεκινήσει να γράφω. Δύο παραστάσεις που θα ανέβουν σε γνωστά αθηναϊκά θέατρα την δεύτερη θεατρική σεζόν με την σκηνοθεσία μου. Ύστερα ταξίδια και μία ταινία μικρού μήκους που γράφω η οποία είναι στα σκαριά.