Σαν ναυαγός

10.06.2020

Η σιωπή ολισθαίνει παράξενα απόψε
σαν άπιαστο όνειρο.
Ξεδιπλώνει το άρωμά της νωχελικά, μυστηριακά
αρνούμενη να υποτάξει την ιδιότυπη ισχύ της
στην παρουσία μας.
Nα υποκύψει στις δικές μας διαθέσεις.

Αφουγκράζεται την ηχώ της μοναξιάς
που πλανάται παράξενα γύρω μας
και υπομένει καρτερικά στη σκιά της.
Καθρεφτίζεται στο βλέμμα μας
σαν ένα χάδι που κυλάει απελπισμένα την ερημιά του,
που κραυγάζει μάταια, να ακουστεί παντού.
Σαν ένα δάκρυ πικρό, που αποτυπώνει
στην θλιμμένη εικόνα του, την δική μας χίμαιρα.

Κι εσύ ακουμπισμένη εκεί, δίπλα στο αναμμένο τζάκι
να συντονίζεις τις αναμνήσεις σου,
με τις συντεταγμένες των επιθυμιών σου.
Να αναπολείς ξανά τις νύχτες του σεληνόφωτος.
Tις μαγικές εκείνες στιγμές,
όπου ο πόθος αιχμαλωτίζει τη σιωπή,
που ο χρόνος παγώνει και η ευτυχία διαστέλλεται.
Υποταγμένη στην ευλογία των αισθήσεων,
στους αμείλικτους νόμους της δύναμης του έρωτα.

Κι εγώ εδώ, σαν ναυαγός σε έρημο εξωτικό νησί
να υπομένω την ατέλειωτη απουσία σου,
υποτάσσοντας την όποια επιθυμία μου
στην αναπόφευκτη αναγκαιότητα της προσμονής.
Tους πόθους μου,
στην ασύμμετρη νομοτέλεια του πάθους.

Εδώ, σαν ξεχασμένος ναυαγός,
που τον πονά αφόρητα και το να ονειρεύεται.
Που μόνος υπομένει την Οδύσσειά του
που μόνος ανεβαίνει τον Γολγοθά του.
Και μονάχος του, στο πουθενά πορεύεται.

 

_

γράφει ο Φώτης Τρυφωνόπουλος

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

Το σούρουπο

Το σούρουπο

Μαβιά σύννεφα ταξιδεύουν στα δυτικά με τον ανάλαφρο ρυθμό παλιού τραγουδιού. Ένα κορίτσι κεντάει στο τελάρο του το τριανταφυλλί του λιόγερμα.   Ένα σύννεφο, το ‘συρε μαζί του το σούρουπο, σκάλωσε στα κλαδιά της γαζίας ξεθώριασε το κιτρινάκι της φορεσιάς της...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου