Σελιδένια μου Μαριώ

σου κρύβω ότι στ' όνειρο τρυγώ

τα κάλλη σου.

Σιδερένια σ’ αγαπώ,

μέρα νύχτα θα χτυπώ

ώσπου να μπω στην αγκάλη σου.

Θα φυσήξω όλη τη σκόνη από βιβλία· τόμους

και ακόμη θα ρωτήσω όσους γνωρίζω

συγγραφείς παλιούς

κι ελπίζω

έστω κι αν δε σ’ έχει δει κανείς

να κλαιν’ για εσέ γονυπετείς.

Μαρία πες μου που γυρίζεις

δυο συλλαβές και πέντε γράμματα μυρίζεις.

Γι’ αυτό σε ψάχνω στα βιβλία

στο άσπρο, μαύρο

στην αχρηστία.

Μια μέρα βγάλε με απ’ τα συρτάρια.

Σελίδα, δάκτυλα, δάκρυ, φεγγάρια.

 

του Ευάγγελου Σέργη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!