Σκιές

26.09.2016

shadows

Κορμιά στεγνά, σκελετωμένα
Το χέρι τρέμει,
η ανάσα δε βγαίνει
Ψάχνουν κάτι να βρουν για να κρατηθούν
Όλοι όμως τους προσπερνούν
Κοιτούν αλλού και αδιαφορούν
Φοβούνται μήπως ανθρώπους τους πουν
Έχουν ξεχάσει πώς είναι να βοηθούν
Ελπίζουν πως στη θέση τους ποτέ δε θα βρεθούν
Απομακρύνονται με βήμα γοργό
Και πίσω ποτέ ξανά δεν κοιτούν.

-

γράφει η Παρασκευή Λιακοπούλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Μια ήσυχη φιγούρα

Μια ήσυχη φιγούρα

Ήσυχη φιγούρα, ήσυχη προσωπικότητα που ταράζει άλλων τα νερά. Όχι και τόσο κοινωνική, ανήκει χωρίς να είναι ολόκληρη εκεί. Θέλησε να ζήσει διαφορετικά, με όνειρα και χωρίς σταθμά. Μα μάταιες σκέψεις ξεπρόβαλαν και μια πραγματικότητα αναπόφευκτη, Και στερνή της γνώση...

Σείριος

Σείριος

Σε είδα σήμερα Μυστική μου ερωμένη. Μικρή μελαγχολική απροστάτευτη με έψαχνες χωρίς να ξέρεις το γιατί σε έψαχνα σε έβρισκα σε έχανα. Και ήσουν παντού δεν ήθελα να σου μιλώ να σε αρπάξω ήθελα να καταστρέψω τη εύθραυστη ηρεμία σου Να σου γυμνώσω τα στήθη Να τα δαγκώσω...

Το φως δεν επαιτεί…

Το φως δεν επαιτεί…

- γράφει η Θεοδοσία Αργυράκη - Ασαργιωτάκη - Με αλαζονεία λεηλατήθηκε, δε νικήθηκε  ότι αναστήθηκε στο φως είναι εκεί  στις παγωμένες αίθουσες κραυγάζει με τέχνης ρωμαλέα, αιώνια φωνή. __Δεν σου ανήκω, δεν είμαι εδώ θρηνούν τα ακρωτηριασμένα μέλη μου  με το ρυθμό της...

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Πού να ’ξερες γέρο Έρνεστ πως θα γινόμασταν συμμαθητές   στην Αίθουσα του Ανοιχτού Ορίζοντα μαζί να έρπουμε με μάτια δακρυσμένα   Και εγώ σαν ένας από σένα να βλέπω, να μιλώ και  να απορώ Τι Λάθος Έκανα  όταν ξεκίνησα να Ζω και να Aγαπώ τη Θάλασσα   Ω!...

Μοναχικά Χριστούγεννα

Μοναχικά Χριστούγεννα

Έστρωσε το πιο όμορφο, χριστουγεννιάτικο τραπέζι  το γέμισε με καλούδια, τίποτα να μην λείπει έβαλε και την μουσική, στη διαπασών να παίζει να μην ακούγονται τόσο πολύ, της μοναξιάς οι χτύποι.   Γέμισε τα ποτήρια μέχρι πάνω, με κρασί κι ελπίζει πως κάποιος απόψε...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Μοναχικά Χριστούγεννα

Μοναχικά Χριστούγεννα

Έστρωσε το πιο όμορφο, χριστουγεννιάτικο τραπέζι  το γέμισε με καλούδια, τίποτα να μην λείπει έβαλε και την μουσική, στη διαπασών να παίζει να μην ακούγονται τόσο πολύ, της μοναξιάς οι χτύποι.   Γέμισε τα ποτήρια μέχρι πάνω, με κρασί κι ελπίζει πως κάποιος απόψε...

Κάθε Δεκέμβρη

Κάθε Δεκέμβρη

Περπατούσες κι εσύ στο στενό εκείνο δρόμο το Δεκέμβρη, με τα μάτια σου ανοικτά.  Ονειροπολώντας ένα κατευθυνόμενο χρωματιστό Χριστουγεννιάτικο μέλλον. Διατάζοντας, την ευτυχία που περιμένεις, κάθε Δεκέμβρη. Όλα τα σχέδια σου συσκευασμένα, τυλιγμένα με το γυαλιστερό...

Ωδή στο κτήνος / Κτηνωδία

Ωδή στο κτήνος / Κτηνωδία

Τίνος λες να ‘ναι το κτήνος Που γρατσουνάει το μέσα σου κι ανοίγει κουφάλες στην καρδιά σου Που στο κοπιαστικό χαμόγελό σου κεντάει μια Ατέρμονη γραμμή Που τα χέρια σου διπλώνει σαν να ‘σαι μαριονέτα ανήμπορη. Τίνος λες να ‘ναι το κτήνος Που –σαν αλλοτινό τσογλάνι της...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Yannis

    Μια ωμή, στεγνή, ξάστερη μεταφορά της αντανακλούμενης κοινωνικοπολιτικής κατάστασης στην Ελλάδα, συντονισμένη και παραταγμένη εντός έντεκα στίχων. Ένας σύγχρονος ρυθμός, με τέμπο καθηλωτικό χαράζοντας μας στο μυαλό τις ψυχρές και μελανές εικόνες που ζούνε εκατομμύρια συνάνθρωποι μας καθημερινά. Αποτυπώνοντας την ανύπαρκτη – επομένως και για αυτόν τον λόγο – τόσο έντονα βίαιη αντιμετώπιση τους από όλους αυτούς που διαθέτουν ακόμη το Κορμί τους, διότι αυτοί αυτοί δεν είναι Σκιές. Απομακρύνονται από το “κακό” καθώς πιστεύουν ότι δεν ανήκουν στον ίδιο κόσμο με αυτές ή από τον φόβο μην τους ρουφήξουν και γίνουν Ένα με αυτές, διαπράττοντας έτσι, ένα έγκλημα ζωών: την εγκατάλλειψη και την αλληλεγγύη. Δύο λέξεις τόσο μακριά η μία από την άλλη σημασιολογικά, αλλά ταυτόχρονα τόσο άρρηκτα συνδεδεμένες μεταξύ τους στην πραγματική ζωή, που από το συνονθύλευμα αυτό χάνουν την ανθρωπιά τους.

    Συγχαρητήρια στην κα. Λιακοπούλου Παρασκευή,
    για αυτήν της την παράδωση ψυχής.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου