Σκουριασμένα συναισθήματα

Δημοσίευση: 6.01.2016

Ετικέτες

Κατηγορία

grid

Οι μέρες περνούν γίνονται μια ρουτίνα,

και όλα φωνάζουν αισιοδοξία γύρνα!

Άνθρωποι σκεπτικοί, άνθρωποι πικραμένοι,

που η ψυχή τους τίποτα πια δεν προσμένει.

 

Τριγύρω πόνος, δάκρυ, θλίψη,

την Ελλάδα ποιος αληθινά θα αγαπήσει.

Αθωότητα, Ειλικρίνεια, Αγάπη,

σκουριασμένα συναισθήματα και αυταπάτη.

 

Όλα θα αλλάξουν, η ζωή θα συνεχίσει,

ποιος από όλους όμως θα πρωτομαρτυρήσει.

Σε πεδία μαχών έχουν μετατραπεί οι χώρες,

και το μυαλό του ανθρώπου περιορίζεται σε ώρες.

 

Η τέχνη τη λύση θα κληθεί να καταδείξει,

και τη δημιουργικότητα θα κάνει να ανθίσει,

τα σκουριασμένα συναισθήματα θα αλλοιώσει,

και τις καρδιές όλων των ανθρώπων θα συμφιλιώσει.

 

Κι είναι φορές που καταλαβαίνεις,

πως τίποτα δεν μπορείς να κάνεις,

απογοητεύεσαι και σιγά σιγά τα χάνεις.

Είναι αυτή όμως η λύση να ξεφύγεις

από τούτη εδώ την κρίση;

 

_

γράφει η Άννα Ελένη Πολύδωρα

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Νερό σε Στέρνα

Νερό σε Στέρνα

Η έμπνευσή μου για ‘Σένα Είναι αστείρευτη,   Σα Νερό σε Στέρνα.   Η Στέρνα είμαι ‘γω,   Είσαι το Nερό.   Δροσίζομαι,   Μα  π ο τ έ  δεν  ξ ε δ ι ψ ώ.   _ γράφει η Παρασκευή...

Ο Τυφλός

Ο Τυφλός

Είναι γεμάτη τατουάζ  -Τη χαζεύω έκθαμβος. Διερωτώμαι: Πώς φεγγαρίζει μες στην τόση μελάνη; Πάνε χρόνια που είμαι τυφλός: Το ένα μάτι στη Σαγκάη και Τ’ άλλο στην Τοσκάνη.   Χάρτης μου η Στίξη της σε Σώμα αεροπ λ α ν ι κ ό.   Πετάω στη στρατόσφαιρα Κορτάρω μ’...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Ο Τυφλός

Ο Τυφλός

Είναι γεμάτη τατουάζ  -Τη χαζεύω έκθαμβος. Διερωτώμαι: Πώς φεγγαρίζει μες στην τόση μελάνη; Πάνε χρόνια που είμαι τυφλός: Το ένα μάτι στη Σαγκάη και Τ’ άλλο στην Τοσκάνη.   Χάρτης μου η Στίξη της σε Σώμα αεροπ λ α ν ι κ ό.   Πετάω στη στρατόσφαιρα Κορτάρω μ’...

Περί δύναμης

Περί δύναμης

Στο φεγγαρόφωτο, μια επίκληση - να μου φανερωθείς και πάλι,  αποδεσμευμένη τούτη τη φορά από μετρημένες περηφάνιες.  Και να ’σαι, ήλιος στο σκοτάδι μου,  στο μάγουλό μου το ζεστό σου χέρι,  γυμνή, αναψοκοκκινισμένη.  Χάρη απελπισίας σού ζητάω - μείνε.  Μα εσύ, το...

Το Μαβί Παρεό

Το Μαβί Παρεό

Ναι,  Αλλ’ εκείνο το Παρεό, Που το θαλασσώνεις καμιά δεκαριά φορές τον χρόνο Δεσμεύοντάς το να ρουφά από μέσα σου  Tην αβάσταχτα περιχαρακωμένη αλμύρα -Μα να γλυκίζεται όσο τ ί π ο τ ε άλλο Που περιτέχνως ελάχιστα το υγραίνεις Και α ρ γ ά, α π ο λ α υ σ τ ι κ ά Σα...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου