Σπίθα στο πλήθος

15.05.2014

 

 

 

Υπάρχω
σε αυτό το πλήθος.
 
Σε αυτό το πλήθος
από άγνωστες λέξεις.
 
Σε αυτό το πλήθος
από άγνωστους ανθρώπους.
 
Στο πλήθος
των ανύπαρκτων εννοιών.
 
Γκρεμίζω αλήθειες τους πλήθους,
περνάω σαν αέρας.
 
- σαν νύχτα στον έρωτα -
 
Προσπερνώ έννοιες,
δεν με ακουμπάνε πια.
 
Φοβάμαι,
αυτό το πλήθος με αρρωσταίνει.
 
Είναι μέσα το πλήθος
και φωνάζει να βγει,
φωνάζει στις έννοιες.
 
Στέκομαι μόνος,
εγώ και ο κόσμος.
 
Είναι έξω το πλήθος
και φωνάζει να μπει.
 
Βλέμμα σκληρό ο πόνος,
με καίει όπως η φωτιά το ξύλο.
 
Μια σπίθα στο πλήθος.
 
Σπίθα που παίρνει φωτιά,
γκρεμίζοντας πλήθη.
 
Είμαι μια σπίθα,
που θα γίνει φωτιά.

 

 

του Μάνου Μαλέση

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Του πεπρωμένου σκάλες

Του πεπρωμένου σκάλες

Ανηφοριές, κατηφοριές έχει η ζωή μεγάλες κύκλους διαγράφουν οι στιγμές όμορφες, γκρίζες κι άλλες του πεπρωμένου σκάλες . Όταν η λύπη σου χτυπά απρόσκλητη την πόρτα δοκιμασία που ζητά υπομονής την νότα . Πολλών σου στόχων το βουνό απότομο κι οδυνηρό θα το ανεβείς...

Βερούκης

Βερούκης

ΒΕΡΟΥΚΗΣ Ο μάστορας Βερούκης, συνεργείο ονομαστό,  μόνος ήρθε απ’ το χωριό, 17 στα 18, έφτυσε αίμα, να το ανοίξει, δούλευε σαν το σκυλί, μα η ζωή καλή μαζί του, έγινε κάποιος και αυτός, έχει πια 6 υπαλλήλους, χρειάζεται και έβδομο, του προτείνανε παιδί, πατριώτη, απ’...

πλάκες – συγγράμματα

πλάκες – συγγράμματα

  Στην ακατάστατη μάντρα των αζήτητων αναμνήσεων θα βρεις τις πλάκες με τα συγγράμματα, τα ρητά  που ανακατεμένα πια δε βγάζουν νόημα. Μόνο σε μπερδεύουν, το μηδέν και το άγαν, το τίποτα με το άπαν, η δόξα συναντά τη λόξα και οι προσευχές τις κατάρες. Τα ονόματα...

Στην ερημιά της ελπίδας

Στην ερημιά της ελπίδας

Η μέρα τελειώνει, το φως χαμηλώνει η δύση αρπάζει φωτιά και ματώνει ο ήλιος βαθιά στον ορίζοντα γέρνει στην μοναξιά της ελπίδας μια αχτίδα του στέλνει   Η νύχτα που φέρνει μια μπόρα θυμώνει η αγάπη μονάχη στο κρύο παγώνει της βροχής οι ριπές αντηχούν στο περβάζι...

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Διαβάστε κι αυτά

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Απογραφή

Απογραφή

Απόψε είχαμε απογραφή. Με επισκέφθηκαν όλες μου απελπισίες μαζεμένες.  Εγώ δεν είχα ιδέα – ποτέ δεν με ενημέρωσε καμία πριν έρθει. Με έπιασαν απροετοίμαστο. Πώς επισκέπτεσαι τον άλλο τέτοια ώρα κυρά μου; Είχα τροχιοδρομήσει να ζήσω μια ευτυχία – στον ύπνο μου....

Ρότα τ’ αγνώστου

Ρότα τ’ αγνώστου

Με τ’ ανοιξιάτικο αεράκι ένα πρωί, πανιά θ’ ανοίξω πάλι στο γαλάζιο, παίρνοντας μια βαθειά αναπνοή, της θάλασσας τις στράτες σαν διαβάζω. Η βάρκα μου ένα όμορφο σκαρί, σε ταρσανά χτισμένο με μεράκι, να σκίζει τα νερά και να ‘ν’ γερή, με μένα καπετάνιο στο δοιάκι. Ο...

5 σχόλια

5 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Είναι μέσα το πλήθος

    και φωνάζει να βγει,

    φωνάζει στις έννοιες………

    Πόση αλήθεια υπάρχει σε αυτούς τους στίχους αλλά και σε όλο σας το ποίημα……………πόσες σπίθες αναμμένες σιγοκαίνε έτοιμες να γίνουν φωτιά..
    Συγχαρητήρια!!!!!!!!!

    Απάντηση
    • Μάνος

      Σας ευχαριστώ πολύ,να είστε καλά!

      Απάντηση
  2. Βάσω Αποστολοπούλου-Αναστασίου

    “Στέκομαι μόνος,
    εγώ και ο κόσμος.”

    Η μοναξιά καταμεσίς του πλήθους… η πιο επώδυνη απ’ όλες – εκείνη που ανάβει κάποια στιγμή τη σπίθα…
    Πολύ όμορφο φίλε μου Μάνο!

    Απάντηση
    • Μάνος

      Ακριβώς αυτό…ευχαριστώ για τον χρόνο σας κ. Βάσω 🙂

      Απάντηση
  3. eirini giavasi

    Πολύ όμορφο. Ακόμη πιο όμορφο θεωρώ η νέα γενιά να ξυπνά τα ιδανικά, αυτα που πρέπει να μας προβληματίζουν, στους λίγο πιο μεγάλους. Μπράβο Μάνο!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου