Στάχτες

Δημοσίευση: 12.01.2018

Ετικέτες

Κατηγορία

Σβήνω το τσιγάρο μου πάνω στον χάρτη
Όχι δεν κάηκε ο κόσμος ακόμη
Μόνο εγώ καίγομαι
Η σιωπή μουδιάζει στις στάχτες.
Είναι ψέματα πως κάποια στιγμή αναγεννιέσαι
Ό,τι έκαψες σου άφησε ένα αποτύπωμα που δεν ξεχνιέται
Μόνο εσύ ξεχνιέσαι
Πρώτα από εσένα
Ύστερα απ’ όλους
Πρώτα μέσα σου
Ύστερα σε βάζουν στην πυρά
Κι αν ζητήσεις μετά να σε σκορπίσουνε σε χίλιους ανέμους
Χίλιες φορές αυτοί σε θάβουν
Και ακόμα δεν τους είναι αρκετό.
Σβήνω ένα τσιγάρο πάνω στον χάρτη
Ανάβω κι άλλο και φυσάω τον καπνό πάνω στα σύνορα
Γλυκιά ψευδαίσθηση η ελευθερία μάτια μου
Αυτοί που τα έκλεισαν προνόησαν για εσένα κάποιο όνειρο
Και την ελπίδα να σε κρατάει δεμένο καλά
Αν τολμήσεις να περάσεις το συρματόπλεγμα
Θα βρεθείς στις στάχτες ξανά.

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 20 – 21 Απριλίου 2024

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 20 – 21 Απριλίου 2024

Real News Καθημερινή Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε ανεπιθύμητη αλληλογραφία ενώ μπορείτε να διαγραφείτε με ένα κλικ και δεν θα...

Αναίτια Ευθυμία

Αναίτια Ευθυμία

Πράξεις ολικές και αμαρτωλές, βλασφημίες και άνομες επιθυμίες μου, κείτονται εντός μου. Επιπόλαιες οι αναθεωρήσεις μου, κατά βάση γιατί επιβάλλονται. Ξεκινάω πάλι από την αρχή, μόνο για να βεβαιωθώ, πως οι αστερισμοί ανήκουν στους ουρανούς. Τα σφάλματά μου και ο...

Το σπαθί του Δαμοκλή

Το σπαθί του Δαμοκλή

Και ο δόλιος ο Δαμοκλής, Κάθεται και στοχάζεται Στου παλατιού την πόρτα Και μονός του καταριέται Τον άτιμο τον τύραννο, Που τον εκαταράστη. Και κάθε ώρα που περνά Το χρώμα η πορφύρα χάνει, και χρυσός την λάμψη, την απαράμιλλη, Και το φαΐ την γεύση του. Αφού του Άδη το...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Το σπαθί του Δαμοκλή

Το σπαθί του Δαμοκλή

Και ο δόλιος ο Δαμοκλής, Κάθεται και στοχάζεται Στου παλατιού την πόρτα Και μονός του καταριέται Τον άτιμο τον τύραννο, Που τον εκαταράστη. Και κάθε ώρα που περνά Το χρώμα η πορφύρα χάνει, και χρυσός την λάμψη, την απαράμιλλη, Και το φαΐ την γεύση του. Αφού του Άδη το...

σε τρεις στροφές

σε τρεις στροφές

Πάνω στο παραθύρι ένας βασιλικός  κάποια κλωνιά από ζουμπούλια στο τραπέζι της κουζίνας Τα βήματα της μάνας άδεια Κοίταξα μέσα μου να τη βρω Πότε απόδιωξε από πάνω της τα μαύρα; Φόρεσε εκείνη τη φανταχτερή ρόμπα τη μόνη που είχε ξεμείνει σε κάποιο παλιό μπαούλο στο...

Η κανάτα

Η κανάτα

Μέσα σε ένα σκοτεινό ξύλινο κουτί Μια γυάλινη κανάτα με κρασί Αδειάζει σε μια τρύπια κούπα Που δεν θα γεμίσει ποτέ Χύνεται το κρασί πάνω στα θραύσματα Ποτίζει το ξύλο Σαπίζει και φυτρώνει βλαστός αναρριχητικός Λέγεται μίσος Τα φύλλα του ο θυμός Αν δεν ανοίξεις το...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Βάσω Καρλή

    Μόνο εσύ ξεχνιέσαι … Πρώτα μέσα σου … Αληθινό. Εξαιρετικά δοσμένο!!! Καλή Χρονιά με υγεία, Άννα μου.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου