Στην πλατεία

Δημοσίευση: 3.10.2020

Ετικέτες

Κατηγορία

Τώρα πια που οι θεοί των μύθων και της ιστορίας

πισωστρατούν στα στενά καλντερίμια των δοξασιών

και δικάζονται στα πλακόστρωτα της πίστης και της αλήθειας,

τώρα πια που τα ιερά και διαχρονικά σύμβολα

ξεθωριάζουν απ’ τη μαγεία του ιδεώδους και του οδηγισμού

και τα στρατευμένα στη δόξα είδωλα αλλοτινών εποχών

σκιάζονται στην ανυπόληπτη απορία και λήθη,

στην πλατεία,σιωπηροί παρεπιδημούντες στοχαστές,

επίτιμοι ευκαιρίας αρχηγοί με καυχησιάρικη μνήμη,

επίδοξοι αναλυτές με πρωτότυπη αναφορά και κρίση,

νεότευκτοι ανατροπείς,ασπούδαστοι εμπειριών και γνώσης,

πολυλογούν χαλκεύοντας εικόνες και προσωπεία,

ψηλώνουν ανάστημα σε βεβαιότητες και αμφισβητήσεις,

κανοναρχούν ως εύσημα τη σύγκρουση και τη διαφωνία,

παρασπονδούν αυτόχρημα στην επίκληση του ήθους

κι αλληλοσυντάσσονται ομότεχνοι σε  παραστάσεις.

Στην πλατεία, ανιστορείται το φευγιό και η βιασύνη.

Ομολογείται αδάμαστη του χρόνου η μοναξιά,

αναμετριέται η επίγνωση με τ’ άσπιλο της πεθυμιάς

και γίνεται σοφία ο στοχασμός και μακαρισμός ο λόγος.

Στην πλατεία,αντρειεύεται της ψυχής η παλληκαροσύνη.

Αναρριχάται ασπόνδυλη σε ιστούς και αψηλώσεις,

επαίρεται και ασχημονεί,επινοεί και δαψιλεύει

ηγήτορες και εποχές, δόγματα, ασπασμούς και θεοποιήσεις.

Στην πλατεία αποτιμιέται με τα πάθη της η ζωή.

Η μαθητεία του λογισμού και η παίδευση του φόβου

ορίζουν το κοινώνημα τ’ ανθρώπου με το μέλλον.

Εκεί,στην πλατεία των αναδρομών και επιδρομών,

εκεί, στις ασκητικές πολιορκίες και τις ανοιχτές σκιαμαχίες.

 

_

γράφει ο Γιώργος Αλεξανδρής

Ακολουθήστε μας

Un amant, une amante

Un amant, une amante

Ανατριχιάζεις πάνω μου και άξαφνα η δύναμή σου χάνεται σ' ένα πρωτόγνωρο αίσθημα κτήσης. - Λαχταρώ την άστατη ανάσα σου, τον άρρυθμο παλμό του στέρνου σου την ύστατη στιγμή του πόθου. - Σ' εξουσιάζω στους τύπους: με διψασμένα χείλη αναζητώ κρυφές στάλες στο κορμί σου....

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι  κόλλησαν στις άκρες των χειλιών, καθώς το αίμα,  στις ροζιασμένες σακούλες, φούσκωνε και ξεφούσκωνε, σαν τη δερμάτινη ζώνη  που βαστά το στομάχι, μην τυχόν και παραπέσει  στις άκρες των ποδιών.   Για να μην πεινάσει  ο χρόνος, όση ώρα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι  κόλλησαν στις άκρες των χειλιών, καθώς το αίμα,  στις ροζιασμένες σακούλες, φούσκωνε και ξεφούσκωνε, σαν τη δερμάτινη ζώνη  που βαστά το στομάχι, μην τυχόν και παραπέσει  στις άκρες των ποδιών.   Για να μην πεινάσει  ο χρόνος, όση ώρα...

Τρία ποιήματα

Τρία ποιήματα

1. Στο μικρό δωμάτιο, μέτρησε τέσσερις  άσπρους τοίχους. Ψηλά ο ουρανός. «Ήρθε η Άνοιξη», σκέφτηκε. Τους έβαψε γαλάζιους  και πνίγηκε στη θάλασσα. 2. Στο σκονισμένο κομοδίνο  είχε ξεχάσει τα σκουλαρίκια της. Με χάλκινες ζωγραφιές.                Σε κλουβί, μικρά...

1-1-3

1-1-3

Η ζωή μας Νεφέλωμα κινούμενο το παίρνει ο αέρας, πότε δω, πότε εκεί μια βγαίνει μπροστά μια κρύβει το φως μια θλιμμένο τρέχει μ’ αγωνία μια ξανθό ζεσταίνει την καρδιά   Οι αλήτες κι οι ονειροπόλοι ξαπλώνουν καταγής και χαζεύουν σιωπηλοί χάνονται στην κίνηση Την...

0 σχόλια

0 Σχόλια