Στου Αχέροντα την λίμνη

Δημοσίευση: 11.06.2022

Ετικέτες

Κατηγορία

Οι μορφές που περνάνε δεν γυρνούν

Κάποιες στέκουν παράμερα και περιμένουν

Είτε να περάσουν είτε να χαθούν

Όμως κάποιες μορφές αόρατες ή ορατές

Στέκονται

Στέκονται εκεί, δίπλα στην ψυχή μας

Στέκονται εκεί που δεν παρατηρείς

Περνάνε και αυτές 

Σαν πικρό μυστικό που δεν τόλμησε κανείς να ξεστομίσει

Κάποιες μορφές αόρατες ή ορατές

Στέκονται, αν δεις, λίγο παραπάνω

Στέκονται και περιμένουν 

Να μπουν στης ψυχής σου τα μαύρα μονοπάτια

Γιατί τα μυστικά που κρύβεις καλά

Αυτά τις γοητεύουν

Φάρμακο λυτρωτικό της δική τους ψυχής φωνάζουν

Αυτές θα περάσουν, μα δεν θα φύγουν

 

_

γράφει η Ελένη Σταματίνα Τσαγγούρη

Ακολουθήστε μας

Αναίτια Ευθυμία

Αναίτια Ευθυμία

Πράξεις ολικές και αμαρτωλές, βλασφημίες και άνομες επιθυμίες μου, κείτονται εντός μου. Επιπόλαιες οι αναθεωρήσεις μου, κατά βάση γιατί επιβάλλονται. Ξεκινάω πάλι από την αρχή, μόνο για να βεβαιωθώ, πως οι αστερισμοί ανήκουν στους ουρανούς. Τα σφάλματά μου και ο...

Το σπαθί του Δαμοκλή

Το σπαθί του Δαμοκλή

Και ο δόλιος ο Δαμοκλής, Κάθεται και στοχάζεται Στου παλατιού την πόρτα Και μονός του καταριέται Τον άτιμο τον τύραννο, Που τον εκαταράστη. Και κάθε ώρα που περνά Το χρώμα η πορφύρα χάνει, και χρυσός την λάμψη, την απαράμιλλη, Και το φαΐ την γεύση του. Αφού του Άδη το...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Το σπαθί του Δαμοκλή

Το σπαθί του Δαμοκλή

Και ο δόλιος ο Δαμοκλής, Κάθεται και στοχάζεται Στου παλατιού την πόρτα Και μονός του καταριέται Τον άτιμο τον τύραννο, Που τον εκαταράστη. Και κάθε ώρα που περνά Το χρώμα η πορφύρα χάνει, και χρυσός την λάμψη, την απαράμιλλη, Και το φαΐ την γεύση του. Αφού του Άδη το...

σε τρεις στροφές

σε τρεις στροφές

Πάνω στο παραθύρι ένας βασιλικός  κάποια κλωνιά από ζουμπούλια στο τραπέζι της κουζίνας Τα βήματα της μάνας άδεια Κοίταξα μέσα μου να τη βρω Πότε απόδιωξε από πάνω της τα μαύρα; Φόρεσε εκείνη τη φανταχτερή ρόμπα τη μόνη που είχε ξεμείνει σε κάποιο παλιό μπαούλο στο...

Η κανάτα

Η κανάτα

Μέσα σε ένα σκοτεινό ξύλινο κουτί Μια γυάλινη κανάτα με κρασί Αδειάζει σε μια τρύπια κούπα Που δεν θα γεμίσει ποτέ Χύνεται το κρασί πάνω στα θραύσματα Ποτίζει το ξύλο Σαπίζει και φυτρώνει βλαστός αναρριχητικός Λέγεται μίσος Τα φύλλα του ο θυμός Αν δεν ανοίξεις το...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου