Στου ιού τη ζάλη

10.04.2020

Άδεια βαγόνια, άδειες πόλεις,

άδεια καράβια και άδειες καρδιές της νιότης.

Έρημοι δρόμοι, έρημοι τόποι,

κλεισμένοι είμαστε όλοι

σε ένα δωμάτιο σκοτεινό.

Μην με αφήσεις, θα χαθώ.

Γίνηκαν οι μέρες νύχτες

και το σκοτάδι φως.

Γίνηκε ο Άγιος αμαρτωλός

και ο διάβολος Θεός.

Μια μάσκα θα βάλω να σωθώ,

αυτή του κλόουν όμως προτιμώ.

Κανείς τους να μην ξέρει

αν κλαίω ή γελώ.

 

_

γράφει η Ελευθερία Σταματοπούλου

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Άσματα σειρήνων

Άσματα σειρήνων

Ο πυρετός τσακίζει την προσμονή του ορίζοντα μακραίνει η γραμμή. Τη νύχτα κλονίζονται οι θείες σιωπές είναι οι ώρες που πεθαίνουν οι αντοχές και οι αναμονές στου χρόνου τις εσοχές Το είναι μου Πηνελόπη ταξιδεύει σε σένα τα μάτια παραμένουν στην αντένα δεμένα. Τη...

Η πληγή της σιγής

Η πληγή της σιγής

Τα ξυράφια τής μνήμης, χαρακώναν τους ελεύθερους ήλιους, που σημαδεύαν οι άνθρωποι με τα δόρατα τους.   Κι όταν ανοίξαν τα στήθια τους, να μιλήσουν, ζωστήκαν την αθανασία, που την λιτάνευες σε μια σάρκα φθαρτή.   Οι κόρφοι σηκώναν την υπερηφάνεια της ύλης,...

Το αλάτι της ζωής

Το αλάτι της ζωής

Ίσως είναι το μητρικό σου αλάτι γλώσσα μου,  που σήμερα με έφερε κοντά σου. Το αλάτι σου που άνοιξε την πόρτα του ουρανού μου κι έσκασε μέσα μου σαν ρόδι, σαν πυροτέχνημα, σαν κύμα… Το αλάτι σου που πασχίζει να επιβιώσει μες  τα ανεμόδαρτα τα ρήματα, τα ρόδινα τα...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου