Στου ιού τη ζάλη

10.04.2020

Άδεια βαγόνια, άδειες πόλεις,

άδεια καράβια και άδειες καρδιές της νιότης.

Έρημοι δρόμοι, έρημοι τόποι,

κλεισμένοι είμαστε όλοι

σε ένα δωμάτιο σκοτεινό.

Μην με αφήσεις, θα χαθώ.

Γίνηκαν οι μέρες νύχτες

και το σκοτάδι φως.

Γίνηκε ο Άγιος αμαρτωλός

και ο διάβολος Θεός.

Μια μάσκα θα βάλω να σωθώ,

αυτή του κλόουν όμως προτιμώ.

Κανείς τους να μην ξέρει

αν κλαίω ή γελώ.

 

_

γράφει η Ελευθερία Σταματοπούλου

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Κατάληξη

Κατάληξη

Μια θολή σκοτεινιά κι έν’ αγέρι χλωμό θα σε φέρει, σε παντέρμη αμμουδιά της σιωπής λειτουργιά, αλισάχνης αστέρι. Θα ’μαι πίσω από ’κεί, στης σιγής τη βοή η καρδιά απαγγέλει με πάθος. Δεν θα μείνω πολύ κι έχει αρχίσει βροχή στων ματιών σου τ’ απάνεμο βάθος. Σε ξωκλήσι...

Η μοναξιά της απόστασης

Η μοναξιά της απόστασης

Και ύστερα από το ξάφνιασμα και την απορία, την αίσθηση απειλής και τον έκδηλο φόβο στο βέβηλο αναρώτημα για τη σκιά της πανδημίας, προσέτρεξαν ομόλογοι οι πρεσβευτές της γνώσης, της συγκροτημένης σκέψης και επώδυνης αλήθειας, ως ώριμη ανάγκη των καιρών και της...

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου