Συνομιλητής

9.03.2019

Αν και οι καιροί των προβληματισμών και της ευθύνης

αποτιμώνται με τη συνέπεια λόγων και έργων,

με δόκιμη συναίνεση και κριτική αποδοχή,

ανέστιοι μέντορες,αμνήμονες ταγοί κι επίδοξοι προφήτες,

της πλάνης πρεσβευτές και της χειραγώγησης λειτουργοί,

τον καλούσαν μπροστάρη σε κάθε τους επιλογή,

του τόνιζαν την υπακοή ως συνείδηση και αρετή,

του εικόνιζαν ως χρέος και δικαίωμα την προσαρμογή

και τον αποκαλούσαν ισότιμο, δημιουργικό συνομιλητή.

 

Ο δάνειος λόγος τους σύμφυρμα και η εμμονή πρωτείο,

δικαιοσύνη η προβολή και η προσφορά αξιοσύνης μέτρο,

φάσμα ιδεών η επίκληση και δόγματα η πίστη

με σύνδρομα ορθολογισμού κι αυθεντικές μονοφωνίες

για να ‘ναι η αντίληψη κοινή της ιστορίας και της ανάγκης

γι’ αυτό και δεν δικαίωναν στο φόβο την καταφυγή του,

στο όνειρο την παρόρμηση και το δειλό αναρώτημά του,

υποκριτικά του διέκριναν  υπεύθυνες  ομόγνωμες συμφωνίες

κι αυθαίρετα τον ενέτασσαν ομόλογο συνομιλητή.

 

Με πρόκριμα το στοχασμό και στέγασμα την αλήθεια,

η προτροπή ήταν κλήτευση και η ένταξη ασυλία,

ευπείθεια στ’ ανερμάτιστο κι ασύμβατη μικροθυμία,

της μνήμης απαξίωση κι απ’ τα όνειρα αποστασία,

γι’ αυτό και αντιλόγησε με θέσμιες κι ευσύνοπτες απόψεις,

αντέτεινε το σχετικό στους αφορισμούς και τις γενικεύσεις

δόμησε την προαγωγή στην αντίθεση και τη διαφωνία

κι αφού οι καιροί τον στράτευαν στην προσωπική ευθύνη,

προσφέρθηκε, ένας από τους πολλούς, ανένταχτος συνομιλητής.

 

_

γράφει ο Γιώργος Αλεξανδρής

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

Το σούρουπο

Το σούρουπο

Μαβιά σύννεφα ταξιδεύουν στα δυτικά με τον ανάλαφρο ρυθμό παλιού τραγουδιού. Ένα κορίτσι κεντάει στο τελάρο του το τριανταφυλλί του λιόγερμα.   Ένα σύννεφο, το ‘συρε μαζί του το σούρουπο, σκάλωσε στα κλαδιά της γαζίας ξεθώριασε το κιτρινάκι της φορεσιάς της...

0 σχόλια

0 Σχόλια