Select Page

Συνομιλώντας μ’ έναν ποιητή

Συνομιλώντας μ’ έναν ποιητή

 

camera_lights

Το μέλλον χλωμό πια μου μοιάζει

πίσω απ’ τις ψεύτικες

φάτνες

με το χάρτινο βρέφος

 

Κι οι δρόμοι άδειοι

από πεζά στιχάκια και μηνύματα

 

Κάτι να φταίει,

ψάχνουμε

κάτι να βράζει μέσα μας

να μας οργώνει

 

Κι ύστερα

διαμαρτυρία έξω απ’ το σταθμό

για κάτι σκόρπιες μνήμες που ξεσκέπασε η βροχή

για μια ψυχή

που δε λογιέται να σωπάσει

για ένα παιδί

που δεν ηθέλησε να κρύψει

Όσα οι μεγάλοι του τυλίγαν

με χρωματιστές κλωστές

 

Μα να! Κοιτάχτε!

σα να αντικρύζω μιαν αχτίδα από τον ήλιο

Όχι,

είναι ακόμη ένα φλας της μηχανής

μια στιγμή

που κάποιος θέλησε

τα βλέμματά μας τα αδειανά

να μας φωτίσει

 

Να μας έχει

φυλαχτό της δανεικής γενιάς μας

και παρακαταθήκη στην επόμενη

 

Το μέλλον χλωμό πια μου μοιάζει

κι όλα

θυμίζουν Βερσαλλίες

στο πέρασμά τους

 

Να τα πάλι τα φώτα από μακρυά

Ποιός νά 'ναι;

-οι ματαιόδοξοι με τις γαλάζιες μηχανές

λες

Και το δωμάτιο σα να φωτίζει ξαφνικά

«Άστους» μου λες

«κι αν μας τραβήξουν μια φορά,

τι θα μας κάνουνε με τόσο μίσος στην καρδιά;»

«Άστους.

Ας μας έχουν δανεικούς

και ας καίνε

ένα, ένα τα κομμάτια μας

μέσα στων μηχανών τους τη φωτιά»

«Άστους, να μας κοιτάνε με τη θλίψη χαραγμένη

στις βαθειές ρυτίδες»

 

Λες και σκύβεις το κεφάλι σου

 

«Μια ακόμη λέξη κύριε ποιητή!»

ζητά ο κόσμος

Κι εσύ. Σα να μας ξέρεις χρόνια

δακρύζεις και μονολογείς

 

«Τέτοιοι που γίναμε... τι να μας κάνουν;»

 

_

γράφει η Παναγιώτα Καραγιαννίδη

 

(πηγή εικόνας)

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Μάχη Τζουγανάκη

Δηλώνω τυπικά αρχισυντάκτρια της σελίδας. Άτυπα όμως και πιο γνήσια, δηλώνω μέλος μιας όμορφης ομάδας πολύ δεμένης που οι «τίτλοι» του καθενός είναι περιττοί. Δηλώνω επίσης συγγραφέας, ποιήτρια, ερασιτέχνης φωτογράφος, μουσικόφιλή, βιβλιόφιλη, θεατρόφιλη, σινεφίλ και ερωτευμένη με οτιδήποτε ξυπνά τη δημιουργικότητά μου. Τελικά όμως έμαθα… πως το να δηλώνει κανείς τι είναι και τι δεν είναι, είναι ένα μεγάλο παραμύθι, όχι από εκείνα που μου αρέσει να διαβάζω, αλλά από εκείνα που σου θέτουν όρια και σε στριμώχνουν σε καλούπια. Μα εγώ τις λέξεις «όρια» και «καλούπια» τις έχω αφαιρέσει από το λεξιλόγιο της ψυχής μου...

4 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Δυνατό πολύ δυνατό γραπτό!!!Να είστε καλά Παναγιώτα!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Εγγραφείτε στο newsletter

Ακολουθήστε μας!

Ακόλουθοι

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Έλληνες εκδότες

Έλληνες εκδότες

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!