Επιλέξτε Page

Συνομιλώντας μ’ έναν ποιητή

26.12.2015

 

camera_lights

Το μέλλον χλωμό πια μου μοιάζει

πίσω απ’ τις ψεύτικες

φάτνες

με το χάρτινο βρέφος

 

Κι οι δρόμοι άδειοι

από πεζά στιχάκια και μηνύματα

 

Κάτι να φταίει,

ψάχνουμε

κάτι να βράζει μέσα μας

να μας οργώνει

 

Κι ύστερα

διαμαρτυρία έξω απ’ το σταθμό

για κάτι σκόρπιες μνήμες που ξεσκέπασε η βροχή

για μια ψυχή

που δε λογιέται να σωπάσει

για ένα παιδί

που δεν ηθέλησε να κρύψει

Όσα οι μεγάλοι του τυλίγαν

με χρωματιστές κλωστές

 

Μα να! Κοιτάχτε!

σα να αντικρύζω μιαν αχτίδα από τον ήλιο

Όχι,

είναι ακόμη ένα φλας της μηχανής

μια στιγμή

που κάποιος θέλησε

τα βλέμματά μας τα αδειανά

να μας φωτίσει

 

Να μας έχει

φυλαχτό της δανεικής γενιάς μας

και παρακαταθήκη στην επόμενη

 

Το μέλλον χλωμό πια μου μοιάζει

κι όλα

θυμίζουν Βερσαλλίες

στο πέρασμά τους

 

Να τα πάλι τα φώτα από μακρυά

Ποιός νά 'ναι;

-οι ματαιόδοξοι με τις γαλάζιες μηχανές

λες

Και το δωμάτιο σα να φωτίζει ξαφνικά

«Άστους» μου λες

«κι αν μας τραβήξουν μια φορά,

τι θα μας κάνουνε με τόσο μίσος στην καρδιά;»

«Άστους.

Ας μας έχουν δανεικούς

και ας καίνε

ένα, ένα τα κομμάτια μας

μέσα στων μηχανών τους τη φωτιά»

«Άστους, να μας κοιτάνε με τη θλίψη χαραγμένη

στις βαθειές ρυτίδες»

 

Λες και σκύβεις το κεφάλι σου

 

«Μια ακόμη λέξη κύριε ποιητή!»

ζητά ο κόσμος

Κι εσύ. Σα να μας ξέρεις χρόνια

δακρύζεις και μονολογείς

 

«Τέτοιοι που γίναμε... τι να μας κάνουν;»

 

_

γράφει η Παναγιώτα Καραγιαννίδη

 

(πηγή εικόνας)

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Στο μηδέν σιωπούν

Στο μηδέν σιωπούν

Το χρόνο τον μετρώ, τη μνήμη την τσεκάρω της ζωής μου ύστερη αναδρομή στα θαμπά σημεία, κομμάτια που πέφτουν και το μυαλό λιγοστεύουν κeνό τ΄αφήνουν σε σώμα θλιβερό.   Οι αποστάσεις συντομεύουν με την ανημποριά παλεύουν. Ζωή που αδυνατεί τον χρόνο να παλεύει με...

Χρόνου ήθος

Χρόνου ήθος

Μέρα τη μέρα Ώρα την ώρα Λεπτό το λεπτό Δεύτερο το δεύτερο Μην υποπέσεις στο δεύτερο   Πόσο δύσκολο να ανέβεις την κλίμακα του χρόνου αψηφώντας τα δεύτερα του βίου Πόσο εύκολο σαν παγώσει μες στα μάτια σου του χρόνου το ρολόι(;)!   _ γράφει ο Άρης...

Λεπτή

Λεπτή

Κάθε που βγαίνει το φεγγάρι της ιλαρής - θλίψης την ωδή ζητάς επίμονα ν’ ακούς. Στα χείλη μου τη νιόνυφη ακμάδα γέρνεις κι απολαμβάνεις έκθαμβη τις ηλιαχτίδες της νυκτός που ασελγούν στους ουρανούς. Χρυσό, ασήμι και πορφύρα θα σου στολίσω τα μαλλιά, τα μάτια σου φωτός...

Φευγάτη αγάπη

Φευγάτη αγάπη

Άφησες από τα χέρια σου τον έρωτα, σαν παιδικό μπαλόνι πέταξε, σε ουρανούς που δεν βλέπουνε τα μάτια, αμετάκλητα μοναχή σε άφησε, χωρίς καν δάκρυα στα μάτια. Άφησες από την καρδιά σου μια αγάπη, φως νεανικών καλοκαιριών και άρωμα πεύκου γεμάτη, θυσία ανάξια στου φόβου...

Μητέρα αγωνίστρια

Μητέρα αγωνίστρια

Τα παλληκάρια τ’ άτρωτα  που πολεμούνε μ’ αυταπάρνηση στα βουνά, που δίνουν ψυχή και σώμα  για την αθώα ξανθομαλλούσα κόρη, την Ελευθερία• αυτά έχουν εξασφαλισμένη την αιώνια δόξα. Με λαμπρά καλλιγραφικά γράμματα οι άγγελοι στις στήλες της υστεροφημία θα γράψουνε τ’...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Μητέρα αγωνίστρια

Μητέρα αγωνίστρια

Τα παλληκάρια τ’ άτρωτα  που πολεμούνε μ’ αυταπάρνηση στα βουνά, που δίνουν ψυχή και σώμα  για την αθώα ξανθομαλλούσα κόρη, την Ελευθερία• αυτά έχουν εξασφαλισμένη την αιώνια δόξα. Με λαμπρά καλλιγραφικά γράμματα οι άγγελοι στις στήλες της υστεροφημία θα γράψουνε τ’...

Τα χρώματα της ζωής

Τα χρώματα της ζωής

Η ζωή είναι ένα κιτρινωπό φως που τρεμοπαίζει ανάμεσα στα αδάμαστα κύματα ενός αχανούς γκρι ωκεανού.   Κανείς δεν γλίτωσε από την αλμυρά . Κανείς δεν ξέφυγε από τη φουρτούνα. Κανείς δεν έχει καταφέρει να αγγίξει αυτό το φως.   Το παράδοξο της ύπαρξης είναι...

Άνιση μάχη

Άνιση μάχη

Μια κραυγή ζώου βγήκε από τα σωθικά της ο πόνος άρχισε να βοά στο κορμί της η καρδιά της απέκτησε μία μαύρη τρύπα που της ρουφούσε την ψυχή έτρωγε σημεία του κορμιού της με λύσσα κενά σημεία παντού φαγωμένα από τον έρωτα σ' ένα κορμί παραδομένο στα πάθη του τυλιγμένο...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Δυνατό πολύ δυνατό γραπτό!!!Να είστε καλά Παναγιώτα!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου