Τίτος Πατρίκιος: μεταξύ πολιτικής και ποίησης

20.06.2014

Ο άνθρωπος που δε διαπραγματεύτηκε ούτε ιδέες ούτε ποίηση. Στην ποιητική του η μνήμη, η κατάφαση, η πολιτική και η Τέχνη συγκατοικούν και συνομιλούν δημιουργικά γεννώντας συχνά χαμόγελα πίσω από τα οποία λανθάνει μελαγχολία. Η ποίησή του δε φιλοσοφεί, στοχάζεται μόνο με αφετηρία τον έρωτα. Η τέχνη του αρνείται τις βεβαιότητες, τη μονολιθικότητα της μιας αλήθειας.  

Στοχάζεται, αμφισβητεί, αμφιβάλλει και αναθεωρεί. Ο λόγος του εκφράζεται μέσα από ένα πολύμορφο ποιητικό τοπίο. Αρνείται κάθε προκατάληψη και κάθε παγιωμένη ιδέα όταν δεν αναλύουν την πραγματικότητα και εκθέτει το σεβασμό ως την ύψιστη δημοκρατική κατάκτηση.

Στην ποίηση του Πατρίκιου απαντούμε τα πιο αναγνωρισμένα διεθνώς ποιητικά έργα εξορίας και την ανθρώπινη κατάσταση μέσα από την πολιτική ποίηση. Μα τούτα συνδέονται έντονα με το ερωτικό στοιχείο. Ο ερωτισμός του διαφέρει ριζικά από την ερωτική ποίηση. Είναι ένας κοινός τόπος, ένας δημόσιος χώρος συνάθροισης των ανθρώπων. 

Απομακρύνεται από το ξεχείλισμα πάθους, τη συναισθηματική ένταση, τον πόνο του χωρισμού. Γίνεται αφορμή για την αναζήτηση του ανθρώπου και της αλήθειας, αναμειγνύεται με τον κοινωνικό χώρο.

Αξιομνημόνευτη είναι η ιδιαίτερη διαλεκτική λειτουργικότητα της λέξη και της σκέψης με το συναίσθημα. Αν και συνθέτει και πολυμερή πολύστιχα έργα επηρεασμένος από το Μαγιακόφσκι, το Ρίτσο και το Νερούντα, καλλιεργεί και το αυτόνομο ολιγόστιχο ποίημα (σαν επίγραμμα). Με γλώσσα απλή δημιουργεί προσφέροντας ανάσες αναζωογόνησης στην ελληνική ποίηση. Λιτός κι απέριττος ο λόγος του αφήνει ένα έντονο στίγμα. Το επίθετο είναι εξορισμένο, το ρήμα κυριαρχεί δημιουργώντας μία διαφορετική οικονομία στον πυκνό στίχο λειτουργώντας υποβλητικά και ψυχικώς δυναμικά.

Ο Πατρίκιος σαφώς και είναι πολιτικά τοποθετημένος στα αριστερά του ποιητικού χάρτη. Στην ποίησή του οι κατοχικές μνήμες, οι εμφυλιοπολεμικές εμπειρίες, η εξορία και η φυλακή και όσα ακολουθούν τοποθετούνται στον κεντρικό κορμό του έργου του. Ισορροπούν ανάμεσα στην αισιοδοξία και την απαισιοδοξία, την αγωνιστικότητα και την ηττοπάθεια, την επιθετικότητα και την αυτοσυγκράτηση, τη διάχυση και την αυτοσυγκέντρωση.

Η μοναδική συνθετική αφαιρετική του δημιουργικότητα είναι εκείνη που τον διακρίνει από τους ομοτέχνους του (Ρίτσο, Λειβαδίτη. Αλεξάνδρου κ.ά.). Η πραγματικότητα και το συναίσθημα συνδιαλέγονται εξάγοντας στίχους με ιδιαίτερη συγκινησιακή επεξεργασία, συγκρατημένη και φιλτραρισμένη. Επηρεασμός δε από την παραδοσιακή ποίηση αποτυπώνει τις ιδέες και τα συναισθήματά του με μία ιδιαίτερη λιτότητα, με λέξεις παρμένες από την παράδοση.  Δεν θα τον τραβήξει ο καίριος, ο τελεσίδικος στίχος. Θα προσπαθήσει όμως, μέσα απ' το φαινομενικά επιφανειακό, ν' αναδέψουν τα ποιητικά ρίγη όσο το ποίημα πλησιάζει στο τέλος του.

Ταυτόχρονα, η περιγραφική του ανάλυση είναι εκείνη που συνδυάζει την πολιτική με την ποιητική πράξη. Συνθέτει το πολιτικό δράμα με το προσωπικό. Δημιουργεί με μία εικαστική άποψη για την ποίηση, μία εικαστική στιχουργία που όμως έχει σαφή μηνύματα για την κοινωνία και την πολιτική, τους ανθρώπους και την τέχνη.  Δένεται συναισθηματικά με τα πράγματα.

Είναι μία ποίηση ιδεών και καταστάσεων με αφηγηματική διάσταση που αποφεύγει να γίνει ένα ποιητικό δοκίμιο, αλλά χάρη στα αφηγηματικά τεχνάσματα εκθέτει τους δικού του προβληματισμούς σκιαγραφώντας, παράλληλα, τις δικές του απαντήσεις.

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Μπορείς να με λες Αδάμ ή ό, τι σου αρέσει Λέω στον φίλο μου Ρούμπιν στο όνειρό μου   Ξέρεις τι εννοώ Ρούμπιν Δώσε μου την εντολή σου Δώσε μου τις παραγγελίες σου   Είμαστε και τα δύο παιχνιδιάρικα παιδιά που συμπεριφέρονται σαν ενήλικες που θέλουν να γίνουν διάσημοι...

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Εν συντομία

Εν συντομία

Σκηνοθετούσε τη ζωή αρνιόταν την ανατομία του χρόνου ερωτοτροπούσε με τα προσωποποιημένα όνειρα βάδιζε πάνω σε θραύσματα νεκρών τρεφόταν με άγριο ρεαλισμό αγαπούσε τις πληγές των εβένινων πλασμάτων μετρούσε τις γραμμές του πεπρωμένου πάντα κατέληγαν σε θηλιές άγγιζε...

Γόρδιος δεσμός

Γόρδιος δεσμός

Δεκαπέντε πουλιά σε χρώμα χακί τα φτερά μας ξύρισαν σήμερα. Αναπνεύσαμε κάπως βαριά Αργά το απόγευμα Ιούνη του ‘20 σαν πέρασαν τα θεριά στον αέρα τρώγοντας τις σκεπές απ' τις παλιές οικοδομές. Τις σκέψεις κάρφωσαν σαν πόνο στο στομάχι κι ας είπαν άσκηση πως ήταν....

Ερωτικό

Ερωτικό

  γράφει η Άντια Αδαμίδου - Ερωτικό oι πόλεις συντρίβονται λίγο πριν εκτοξευθούμε στο φως μη με κοιτάζεις έτσι μόνο δώσε μου ένα μενεξέ του απρίλη -μα είναι χειμώνας- μια σταγόνα της αυγής -μα εδώ είναι έρημος- κοίταξε από το παράθυρό σου βλέπεις ό,τι βλέπεις δεν...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ερωτικό

Ερωτικό

  γράφει η Άντια Αδαμίδου - Ερωτικό oι πόλεις συντρίβονται λίγο πριν εκτοξευθούμε στο φως μη με κοιτάζεις έτσι μόνο δώσε μου ένα μενεξέ του απρίλη -μα είναι χειμώνας- μια σταγόνα της αυγής -μα εδώ είναι έρημος- κοίταξε από το παράθυρό σου βλέπεις ό,τι βλέπεις δεν...

Πώς να ξεδιπλώσεις μια προσωπικότητα

Πώς να ξεδιπλώσεις μια προσωπικότητα

Ξεδιπλώνεις τον χάρτη και ψάχνεις για λαβύρινθο σε μια εικόνα ενός καθρέφτη μίας ασαφούς μάζας   Μπορείς να μυρίσεις τον δίχως βάρος καπνό του μελανιού του συγγραφέα προσπαθώντας να δημιουργήσει νέους κόσμους   Ένας σκοτεινός πίνακας σε χαρτί Μπορείτε να δεις...

Ο πρόσφυγας

Ο πρόσφυγας

Ξεριζωμένος απ’ τον τόπο μου, απογοητευμένος απ’ τη ζωή, φεύγω για τόπους μακρινούς, για μια καινούργια αρχή. Μες στη βάρκα με τη τρικυμία ψάχνω μια ηλιαχτίδα σωτηρίας. Μάταια όμως. Του ανέμου τα φυσήματα και της θάλασσας τα ξεβράσματα  βγάζουν στην επιφάνεια σώματα....

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Βάσω Αποστολοπούλου-Αναστασίου

    “Είναι μία ποίηση ιδεών και καταστάσεων με αφηγηματική διάσταση που αποφεύγει να γίνει ένα ποιητικό δοκίμιο, αλλά χάρη στα αφηγηματικά τεχνάσματα εκθέτει τους δικού του προβληματισμούς σκιαγραφώντας, παράλληλα, τις δικές του απαντήσεις.”

    Πολύ ενδιαφέρουσα και άψογα στοιχειοθετημένη παρουσίαση, Δήμο μου! Συγχαρητήρια!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου