Τίτος Πατρίκιος: μεταξύ πολιτικής και ποίησης

20.06.2014

Ο άνθρωπος που δε διαπραγματεύτηκε ούτε ιδέες ούτε ποίηση. Στην ποιητική του η μνήμη, η κατάφαση, η πολιτική και η Τέχνη συγκατοικούν και συνομιλούν δημιουργικά γεννώντας συχνά χαμόγελα πίσω από τα οποία λανθάνει μελαγχολία. Η ποίησή του δε φιλοσοφεί, στοχάζεται μόνο με αφετηρία τον έρωτα. Η τέχνη του αρνείται τις βεβαιότητες, τη μονολιθικότητα της μιας αλήθειας.  

Στοχάζεται, αμφισβητεί, αμφιβάλλει και αναθεωρεί. Ο λόγος του εκφράζεται μέσα από ένα πολύμορφο ποιητικό τοπίο. Αρνείται κάθε προκατάληψη και κάθε παγιωμένη ιδέα όταν δεν αναλύουν την πραγματικότητα και εκθέτει το σεβασμό ως την ύψιστη δημοκρατική κατάκτηση.

Στην ποίηση του Πατρίκιου απαντούμε τα πιο αναγνωρισμένα διεθνώς ποιητικά έργα εξορίας και την ανθρώπινη κατάσταση μέσα από την πολιτική ποίηση. Μα τούτα συνδέονται έντονα με το ερωτικό στοιχείο. Ο ερωτισμός του διαφέρει ριζικά από την ερωτική ποίηση. Είναι ένας κοινός τόπος, ένας δημόσιος χώρος συνάθροισης των ανθρώπων. 

Απομακρύνεται από το ξεχείλισμα πάθους, τη συναισθηματική ένταση, τον πόνο του χωρισμού. Γίνεται αφορμή για την αναζήτηση του ανθρώπου και της αλήθειας, αναμειγνύεται με τον κοινωνικό χώρο.

Αξιομνημόνευτη είναι η ιδιαίτερη διαλεκτική λειτουργικότητα της λέξη και της σκέψης με το συναίσθημα. Αν και συνθέτει και πολυμερή πολύστιχα έργα επηρεασμένος από το Μαγιακόφσκι, το Ρίτσο και το Νερούντα, καλλιεργεί και το αυτόνομο ολιγόστιχο ποίημα (σαν επίγραμμα). Με γλώσσα απλή δημιουργεί προσφέροντας ανάσες αναζωογόνησης στην ελληνική ποίηση. Λιτός κι απέριττος ο λόγος του αφήνει ένα έντονο στίγμα. Το επίθετο είναι εξορισμένο, το ρήμα κυριαρχεί δημιουργώντας μία διαφορετική οικονομία στον πυκνό στίχο λειτουργώντας υποβλητικά και ψυχικώς δυναμικά.

Ο Πατρίκιος σαφώς και είναι πολιτικά τοποθετημένος στα αριστερά του ποιητικού χάρτη. Στην ποίησή του οι κατοχικές μνήμες, οι εμφυλιοπολεμικές εμπειρίες, η εξορία και η φυλακή και όσα ακολουθούν τοποθετούνται στον κεντρικό κορμό του έργου του. Ισορροπούν ανάμεσα στην αισιοδοξία και την απαισιοδοξία, την αγωνιστικότητα και την ηττοπάθεια, την επιθετικότητα και την αυτοσυγκράτηση, τη διάχυση και την αυτοσυγκέντρωση.

Η μοναδική συνθετική αφαιρετική του δημιουργικότητα είναι εκείνη που τον διακρίνει από τους ομοτέχνους του (Ρίτσο, Λειβαδίτη. Αλεξάνδρου κ.ά.). Η πραγματικότητα και το συναίσθημα συνδιαλέγονται εξάγοντας στίχους με ιδιαίτερη συγκινησιακή επεξεργασία, συγκρατημένη και φιλτραρισμένη. Επηρεασμός δε από την παραδοσιακή ποίηση αποτυπώνει τις ιδέες και τα συναισθήματά του με μία ιδιαίτερη λιτότητα, με λέξεις παρμένες από την παράδοση.  Δεν θα τον τραβήξει ο καίριος, ο τελεσίδικος στίχος. Θα προσπαθήσει όμως, μέσα απ' το φαινομενικά επιφανειακό, ν' αναδέψουν τα ποιητικά ρίγη όσο το ποίημα πλησιάζει στο τέλος του.

Ταυτόχρονα, η περιγραφική του ανάλυση είναι εκείνη που συνδυάζει την πολιτική με την ποιητική πράξη. Συνθέτει το πολιτικό δράμα με το προσωπικό. Δημιουργεί με μία εικαστική άποψη για την ποίηση, μία εικαστική στιχουργία που όμως έχει σαφή μηνύματα για την κοινωνία και την πολιτική, τους ανθρώπους και την τέχνη.  Δένεται συναισθηματικά με τα πράγματα.

Είναι μία ποίηση ιδεών και καταστάσεων με αφηγηματική διάσταση που αποφεύγει να γίνει ένα ποιητικό δοκίμιο, αλλά χάρη στα αφηγηματικά τεχνάσματα εκθέτει τους δικού του προβληματισμούς σκιαγραφώντας, παράλληλα, τις δικές του απαντήσεις.

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Βερούκης

Βερούκης

ΒΕΡΟΥΚΗΣ Ο μάστορας Βερούκης, συνεργείο ονομαστό,  μόνος ήρθε απ’ το χωριό, 17 στα 18, έφτυσε αίμα, να το ανοίξει, δούλευε σαν το σκυλί, μα η ζωή καλή μαζί του, έγινε κάποιος και αυτός, έχει πια 6 υπαλλήλους, χρειάζεται και έβδομο, του προτείνανε παιδί, πατριώτη, απ’...

πλάκες – συγγράμματα

πλάκες – συγγράμματα

  Στην ακατάστατη μάντρα των αζήτητων αναμνήσεων θα βρεις τις πλάκες με τα συγγράμματα, τα ρητά  που ανακατεμένα πια δε βγάζουν νόημα. Μόνο σε μπερδεύουν, το μηδέν και το άγαν, το τίποτα με το άπαν, η δόξα συναντά τη λόξα και οι προσευχές τις κατάρες. Τα ονόματα...

Στην ερημιά της ελπίδας

Στην ερημιά της ελπίδας

Η μέρα τελειώνει, το φως χαμηλώνει η δύση αρπάζει φωτιά και ματώνει ο ήλιος βαθιά στον ορίζοντα γέρνει στην μοναξιά της ελπίδας μια αχτίδα του στέλνει   Η νύχτα που φέρνει μια μπόρα θυμώνει η αγάπη μονάχη στο κρύο παγώνει της βροχής οι ριπές αντηχούν στο περβάζι...

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Απογραφή

Απογραφή

Απόψε είχαμε απογραφή. Με επισκέφθηκαν όλες μου απελπισίες μαζεμένες.  Εγώ δεν είχα ιδέα – ποτέ δεν με ενημέρωσε καμία πριν έρθει. Με έπιασαν απροετοίμαστο. Πώς επισκέπτεσαι τον άλλο τέτοια ώρα κυρά μου; Είχα τροχιοδρομήσει να ζήσω μια ευτυχία – στον ύπνο μου....

Διαβάστε κι αυτά

Απογραφή

Απογραφή

Απόψε είχαμε απογραφή. Με επισκέφθηκαν όλες μου απελπισίες μαζεμένες.  Εγώ δεν είχα ιδέα – ποτέ δεν με ενημέρωσε καμία πριν έρθει. Με έπιασαν απροετοίμαστο. Πώς επισκέπτεσαι τον άλλο τέτοια ώρα κυρά μου; Είχα τροχιοδρομήσει να ζήσω μια ευτυχία – στον ύπνο μου....

Ρότα τ’ αγνώστου

Ρότα τ’ αγνώστου

Με τ’ ανοιξιάτικο αεράκι ένα πρωί, πανιά θ’ ανοίξω πάλι στο γαλάζιο, παίρνοντας μια βαθειά αναπνοή, της θάλασσας τις στράτες σαν διαβάζω. Η βάρκα μου ένα όμορφο σκαρί, σε ταρσανά χτισμένο με μεράκι, να σκίζει τα νερά και να ‘ν’ γερή, με μένα καπετάνιο στο δοιάκι. Ο...

Πληγωμένη Άνοιξη

Πληγωμένη Άνοιξη

- γράφει η Βάλια Καραμάνου - Η Άνοιξη, ως περίοδος Αναγέννησης και άνθησης, συχνά αποτελεί συνώνυμο της ζωής και της ευτυχίας. Ωστόσο, καμιά γέννα δεν προκύπτει χωρίς ωδίνες και μάλιστα – σε ορισμένες περιπτώσεις- ο πόνος ξεπερνά κατά πολύ και επισκιάζει την ακμή της...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Βάσω Αποστολοπούλου-Αναστασίου

    “Είναι μία ποίηση ιδεών και καταστάσεων με αφηγηματική διάσταση που αποφεύγει να γίνει ένα ποιητικό δοκίμιο, αλλά χάρη στα αφηγηματικά τεχνάσματα εκθέτει τους δικού του προβληματισμούς σκιαγραφώντας, παράλληλα, τις δικές του απαντήσεις.”

    Πολύ ενδιαφέρουσα και άψογα στοιχειοθετημένη παρουσίαση, Δήμο μου! Συγχαρητήρια!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου