Πήγα προχθές και βρήκα τους σταθμάρχες,
τους είπα να ξηλώσουν τις γραμμές,
δέκα η ώρα, τόσα χρόνια, κροτάλιζαν σαν φίδια την ουρά τους
- τα βαγόνια
κι όλες οι θέσεις ήτανε συνέχεια κενές.
Ανήθικα κατέβαινες πάντα σε λάθος στάση.

Τις ξήλωσαν αγγαρικά, με απροθυμίας τάση,
ξεκρέμασα από μόνη μου και το ρολόι στον τοίχο…

Πλέον αφήνω τα παράθυρα ανοιχτά σαν κοιμηθώ,
δεν τρέμω μην σε θυμηθώ σε κάποιον λάθος ήχο.

 

_

γράφει η Δέσποινα Ντάση

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!