Τα τέρατα της νύχτας

20.01.2016

Ένα ζεστό φλιτζάνι στα χέρια και πολλές σταγόνες βροχής στο παράθυρο. Το μοναδικό φως στο δωμάτιο είναι το γκρίζο του ουρανού. Η οργισμένη θάλασσα απέναντι μοιάζει ασήμαντη μπροστά στην τρικυμία του μυαλού μου.

Πάνε μέρες τώρα που η απάντηση ξεγλιστράει από τα χέρια μου, δευτερόλεπτα πριν την αγγίξω. Οι ατέλειωτες ώρες της ημέρας περνούν γρήγορα, αφήνοντάς με στο ίδιο σημείο να ψάχνω.

Είμαι εξουθενωμένη, αλλά τα γόνατά μου δε λυγίζουν. Το σώμα μου αρνείται να παραδοθεί πριν βρεθεί η άκρη.

Απογοητεύομαι.

Δεν ξέρω αν αυτό που με κυριεύει είναι θυμός ή λύπη. Ξέρω όμως πως έχει τη δύναμη να με πνίξει, αν δεν το κάνω πρώτη εγώ.

Οι κινήσεις μου είναι αντιδράσεις δίχως σκέψη.

Είναι νύχτα. Βρέθηκα στο μπαλκόνι να στέκομαι όρθια, κοιτώντας για ώρα χωρίς να βλέπω. Πόσα να κρύβουν οι σκιές αλήθεια…

Σκέφτομαι τα ίδια ξανά και ξανά, μέχρι που το κεφάλι μου μουδιάζει.

Περίεργο συναίσθημα∙ απώλεια ελέγχου του ίδιου σου του σώματος.

Νομίζω πως θα πέσω, μα τα πόδια μου είναι κομμάτι του πατώματος. Ένα άγαλμα με παλμό, ανίκανο να τρομάξει στη θέα της καταστροφής.

Τα μαλλιά μου είναι υγρά, τα χέρια μου τρέμουν.

Πόση ώρα είμαι έξω στη βροχή;

Με το κεφάλι προς τον ουρανό, περιμένω τη βροχή να με ξυπνήσει. Περιμένω τη λύση στη χαραυγή που έρχεται.

Ματαιοπονώ.

Χώνομαι στο κρεβάτι με τα ρούχα βρεγμένα και τραβάω παιδιάστικα την κουβέρτα πάνω από το κεφάλι.

Όμως τώρα έχω μεγαλώσει. Η κρυψώνα κάτω απ’ τα σκεπάσματα δεν προστατεύει πια από τα τέρατα της νύχτας.

 

_

γράφει η Ματίνα Ιατροπούλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι θόρυβοι τού δρόμου: η “μουσική” του

Οι θόρυβοι τού δρόμου: η “μουσική” του

Δεν ξέρω τι λέτε εσείς, μα σε εμένα οι θόρυβοι του δρόμου, μεγάλοι ή μικροί, στην όποια ώρα της μέρας ή της νύχτας μου, μού κρατούν μιαν ιδιότυπη συντροφιά. Ακόμη και αυτός του απορριμματοφόρου του δήμου, είτε αυτού των 12 το βράδυ, είτε εκείνου των 6 το...

Δεν μπορώ να διαβάσω το βράδυ

Δεν μπορώ να διαβάσω το βράδυ

Δεν μπορώ να διαβάσω το βράδυ...Τι υπάρχει το βράδυ;Ζωή ή θάνατος;Ανυπαρξία ή ύπαρξη;Τριβή ή παθητικότητα;Παραπέτασμα ή παραδοχή;Το βράδυ επικοινωνείς με το πνεύμα σου= ΖΕΙΣΤη μέρα επικοινωνείς με τους άλλους= ΠΕΘΑΙΝΕΙΣΤο βράδυ μεταμορφώνεσαι σε μύγα,...

Νυχτερινή απαγγελία

Νυχτερινή απαγγελία

«Α πα πα πα, τι είναι αυτό πια με σένα βρε παιδί μου; Γλώσσα δεν έβαλες μέσα σου όλη τη νύχτα απόψε. Μα γιατί άραγε; Πρόβαρες τα καινούρια σου ποιήματα και σε ενέπνεε αυτό να το κάνεις μέχρι τα χαράματα; Έστησα μεν αυτί να ξεχωρίσω τι έλεγες αλλά στ’ αυτιά...

Νυχτερινή απαγγελία

Όταν έρχεσαι…

Όταν έρχεσαι για μένα θα το φωνάζεις. Θα λες το όνομά μου με έναν τρόπο καθηλωτικό. Όταν με ζητάς θα το έχει ζητήσει πρώτα ολόκληρο το σώμα σου. Όταν έρχεσαι για μένα δεν θα κρύβεσαι πίσω από μάσκες δειλίας και ατολμίας. Θα μου απευθύνεσαι σταράτα με τα μάτια σου να...

Φωτιά…

Φωτιά…

Άκουσα τη νύχτα να έρχεται και κρύφτηκα μέσα στις σκιές του αμαρτωλού εαυτού μου, περίμενα ανυπόμονα να σβήσει και το τελευταίο φως από τον ορίζοντα για να χαθεί κάθε υποψία από τον άνθρωπο που έχει αρχές, ήθος, θρησκεία και βγήκα στο δρόμο. Η βροχή έπεφτε με ορμή,...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Φωτιά…

Φωτιά…

Άκουσα τη νύχτα να έρχεται και κρύφτηκα μέσα στις σκιές του αμαρτωλού εαυτού μου, περίμενα ανυπόμονα να σβήσει και το τελευταίο φως από τον ορίζοντα για να χαθεί κάθε υποψία από τον άνθρωπο που έχει αρχές, ήθος, θρησκεία και βγήκα στο δρόμο. Η βροχή έπεφτε με ορμή,...

Σκοπός

Σκοπός

Ακόμα ένα βλέμμα λατρείας σου, που με αγκυλώνει. Μη με κοιτάζεις. Η εικόνα μου ξεθωριάζει καθώς βουλιάζω σε σκοτεινό ουρανό. Μα μην τρομάζεις. Είμαι ασφαλής. Τυλίγομαι σφιχτά με τον ιστό μιας αράχνης και περιμένω. Την περιμένω. Και γίνομαι θύτης και θύμα. Εκτελεστής...

Έρωτας

Έρωτας

Είσαι το σημείο εκείνο που όλα τα όνειρά μου ενώνονται. Οι μαθηματικοί το αποκαλούν "τομή". Εγώ, πάλι, "έρωτα"... -             γράφει ο Μάριος Τσακρής

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Έλενα Σαλιγκάρα

    Πολύ ωραίο!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου