Μεγαλώνοντας μέρα με τη μέρα όλο και περισσότερο αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο γύρω μας. Ανακαλύπτουμε τις ομορφιές, τα χρώματα, τις μυρουδιές, το άγγιγμα, τις αγκαλιές. Οι αισθήσεις μας, καθημερινοί «ανιχνευτές» του περιβάλλοντος, μας «συστήνουν» διαρκώς σε μια γνωριμία συνύπαρξης μαζί του. Όλο και περισσότερα πράγματα, καθημερινά αντιλαμβανόμαστε! Απλώνουμε το χέρι… από τις πρώτες αγαπημένες μας κινήσεις… να αγγίξουμε, να ακουμπήσουμε, να νοιώσουμε, να αισθανθούμε, να μάθουμε, να πάρουμε, να αρπάξουμε! Nα αρπάξουμε τα «θέλω» μας που καθημερινά πληθαίνουν μέσα μας σαν ανάγκες ψυχής και σώματος! Τα «θέλω» μας όλο και πιο συνειδητά, επιζητούν την «απόκτηση»!  Από νήπια ακόμα, από παιδιά ακόμα, με επιμονή τα απαιτούμε! Η έλλειψη κριτικού στοχασμού δεν μας αφήνει να δούμε, να κατανοήσουμε, ότι δεν μπορούμε πάντα να έχουμε αυτά που επιθυμούμε γιατί παντού γύρω και μέσα μας υπάρχουν σύνορα- όρια «συρματοπλέγματα»! Η συνείδηση έρχεται μετά. Με την ωρίμανση που φέρνει και την γνώση της περιχαράκωσης, με όρια, της ζωής και όσων κλείνει μέσα της. Ευθύς με τη σύλληψή μας, πέρα από τη θέλησή μας, γεννιόμαστε με προδιαγραφές, με δεδομένα εξ’ αρχής απαραβίαστα, ενσωματωμένα, πάνω και μέσα μας, σάρκα μέσα στη σάρκα μας, στη ψυχή και στο μυαλό μας! Το πρώτο μας «συρματόπλεγμα» - DNA και κληρονομικότητα! Το δεύτερο μας «συρματόπλεγμα» ευθύς μόλις γεννιόμαστε, σαν το πρώτο ζιπουνάκι μας, φοράμε! Πρόκειται για τις αντικειμενικές συνθήκες του δοσμένου κοινωνικό-πολιτικού συστήματος, που ενεδρεύουν να μας να διαμορφώσουν! Οι έμπειροι ενήλικες γύρω μας, αναλαμβάνουν την διαπαιδαγώγησή μας, την ποδηγέτησή μας, θα έλεγα! Γονείς, δάσκαλοι, σωτήρες, προφήτες, άλλοι με αγαθές προθέσεις για το «καλό» μας και άλλοι συνειδητά για το «κακό» μας διαμορφώνουν τα «κελιά» των σκέψεων και σχέσεων που μέσα τους θα ζήσουμε. Ελεύθεροι κατά τα άλλα! Κάνοντας χρήση της ελεύθερης βούλησης των δικών μας επιλογών! Τόσο «ελεύθερη» η βούληση τόσο «δικές» μας οι επιλογές όσο μας επιτρέπει η πληροφόρηση που έχουμε!  Μια πληροφόρηση – παραπληροφόρησης κατευθυνόμενη ενίοτε που διαμορφώνει διαφορετικά και ανάλογα την χρήση της ελεύθερης βούλησης όσο και των επιλογών μας. «Συρματόπλεγμα» και αυτό στη ζωή μας. Η διαμόρφωση δηλαδη της συνείδησής μας που είναι έξω από εμάς, στα χέρια του κοινωνικοπολιτικού γίγνεσθαι που μας έτυχε ο κλήρος να γεννηθούμε! Ακολουθούν συρματοπλέγματα και άλλα! Τα μέχρι τώρα όχι φανερά, όχι σε πρώτο πλάνο κατανοητά. Ακολουθούν τα δύσκολα. Αυτά που «ορατά» διαφεντεύουν τη ζωή μας καθημερινά. Απλώνουμε τα χέρια, απλώνουμε φτερούγες, φτερά, σε αναζητήσεις ψυχής και σώματος, να γεμίζουν «τροφή» αγάπη, ανάσες ζωής! Η απαντοχή ποθεί την πληρότητα! Η ζωή τη συμπόρευση μαζί τους! Πόθος και πάθος φοβερό για ζωή στα μέτρα της καρδιάς. Ο χρόνος κυλάει. Η προσωρινότητά μας, ρυθμούς εγρήγορσης ζητάει! Καραδοκεί! Από κοντά και τα εμπόδια μαζί! Όρια εφιάλτες, τα «Συρματοπλέγματα» παντού! Λεπιδοφόρα!  Ενίοτε ηλεκτροφόρα! Περίφραξη υψηλής ασφαλείας απειλή θανάτου… «μην τολμήσεις» την έξοδο! Ακίδες αυχμηρές, μεταλλικές ματώνουν, ξεσκίζουν, σκοτώνουν! Περίφραξη υψηλής ασφαλείας! Ασφάλεια για δυνάστες και εκμεταλλευτές του κόπου και της ζωής των «περιφραγμένων»! Το πιο φτηνό και συμφέρον υλικό στην παραγωγική διαδικασία που τρέφει και συντηρεί κράτος και εκκλησία στη κοινή εξουσία! Νόμοι –θεσμοί, πρέπει, διότι και γιατί στα μέτρα τα δικά τους! Σάρκες και όνειρα, μυαλά χυμένα των «περιφραγμένων» πάνω στα σύρματα τα ματωμένα! Και αρχίζει ο αγώνας. Τουλάχιστον τα σύρματα να πάνε πάρα πέρα!! Εύκολο δεν είναι. Ούτε ελπιδοφόρο. Εμπόδιο το άλλο «συρματόπλεγμα», αυτό της παραπληροφόρησης που στέκει εμπρός, ύπουλα λεπιδοφόρο! Ξεστρατίζει, σε κάνει να αστοχείς! Αλλού ο εχθρός αλλού το βόλι! Η μάζα ενίοτε σαν «χρήσιμοι ηλίθιοι» ανάλογα εκπαιδευμένη, επιτυχώς παραπληροφορημένη με ιαχές θριάμβου οδεύει στο χαμό της! Εφιάλτης! Επιτακτική η ανάγκη, πού είναι η ΑΛΗΘΕΙΑ! Δύσβατος, ανηφορικός και κακοτράχαλος ο μονόδρομος της αναζήτηση της αποκάλυψής της, για να μπορέσεις να την κάνεις χρήσιμο όπλο στον αγώνα της κάθαρσης! Να μπορέσουμε έστω κοντοπρόθεσμα να πάμε παραπέρα της ζωής τα «σύρματα»! Μέχρι να φύγουν εντελώς… σε μέρες ίσως που δεν θα μας βρούνε μέσα τους! Και μέχρι τότε η ζωή κυλάει μέσα στον αγώνα και στην αγωνία της επιβίωσης, του πόθου για καλύτερη ζωή, περιχαρακωμένη από τα «σύρματα» που βάζει αυτή και τα παιδιά της

 

Θα νικήσουμε; Θα νικηθούμε; Απαντήσεις έτοιμες δεν υπάρχουν! Κρίνονται καθημερινά στα πεδία των μαχών που πιάνουμε τις θέσεις μας ευθύς με το ξημέρωμα της μέρας. Μέχρι να έρθει η στιγμή, να φτάσουμε εκεί, που περιμένει το τελευταίο της ζωής το «συρματόπλεγμα»! Εκεί στη διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στη ζωή και στον θάνατο!

 

 

Το άρθρο αυτό έγραψε η Μαργαρίτα Αρβανίτη εμπνευσμένη από τη δράση 'Μια εικόνα... Χίλιες λέξεις!' και την εικόνα που συμπεριλαμβάνεται σ' αυτή κι εμφανίζεται στην αρχή του παρόντος.

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!