Πνεύμα στα δάση των ψυχών κι αχός στου Νου τη μάχη,

της Λευτεριάς βιγλάτορα, αιώνιε Καζαντζάκη!

Λεύτερος πάνω στο σταυρό στο δέος της αβύσσου,

φεγγίζεις με το έργο σου στιγμές του Παραδείσου.

Στο ανηφόρι της ζωής, είπες του Ψηλορείτη:

Βράχε, ομιλείς μας για θεό… Κι εγιγαντώθη η Κρήτη.

Η Οδύσσεια του Έλληνα να σ’ έχει οδηγητή της,

της μοίρας απροσκύνητος, της αντοχής γρανίτης.

Σαν Προμηθέας Λυόμενος τον Άνθρωπο λυτρώνεις,

φόβου κι ελπίδας τα δεσμά ωσάν κερί τα λιώνεις.

Με το Χριστό σταυρώνεσαι, με το Ζορμπά πεθαίνεις,

τον θάνατο έθαψες στη γη και τη ζωή ανασταίνεις.

Ονειροβάτης του άφταστου, του χρέους πυροβάτης,

η οικουμένη εκκλησιά κι εσύ ο χοροστάτης.

Ψυχή και σώμα ναυαγοί, λειψό νερό σε ξέρα,

μα, το ταξίδεμα του Νου μακριά τραβάει και πέρα…

Εσύσμιξες την αρετή και τη δικαιοσύνη,

πολέμαρχος στων πόθων μας την απεραντοσύνη.

Το χτυποκάρδι σου αστραπή, ευθύνη ευτυχίας.

Και της Ελλάδας τα δεινά, πράξη αθανασίας.

Η ιστορία του λαού πλουταίνει με τη μνήμη.

Και του φτωχούλη το ψωμί θέλει αγάπης ζύμη.

Όρθιος πάνω στον γκρεμό, πώς φτερουγάει η ματιά σου,

όντας η Αλήθεια κυνηγά χίμαιρες στ’ όνειρά σου.

Υψώνεις, ξύλινε σταυρέ, του κόσμου όλα τα πάθη,

αγνάντι στον ορίζοντα, μες στου βυθού τα βάθη.

Τρόπος του βίου σου, η κραυγή σ’ όλη την Ανθρωπότη.

Οι ιδέες σου τρισεύγενες, για να θεριέψει η Νιότη!

Μέσα μας ψήλωσ’ ο ουρανός κι ο ασκητής κοσμάκης.

Της Λευτεριάς βιγλάτορας, ο Νίκος Καζαντζάκης!

 Α’ ΒΡΑΒΕΙΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟΥ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ

«ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΕΙΑ  2017» ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ ΑΘΗΝΑ 18 ΜΑΡΤΙΟΥ 2017

_

γράφει ο Παναγιώτης  Κουμπούρας