Της ψυχής τα κρατημένα

Δημοσίευση: 17.01.2017

Ετικέτες

Κατηγορία

Σαν πολύτιμο θησαυρό έκρυβε τα συναισθήματά της,
ποτέ δεν τα εξωτερίκευσε, ήταν αποκλειστικά δικά της.
Τα χείλη της μπροστά στους άλλους πάντα χαμογελαστά
μα όταν έμενε μονάχη, αιμορραγούσαν σιωπηλά.
Ό,τι σκεφτόταν και ένιωθε μέσα της το κρατούσε,
γινόταν ένα μαζί του, όλα τα σωματοποιούσε,
και αυτά σαν άλλος χείμαρρος, ορμητικός και βίαιος,
δεν είχαν πού να ξεβράσουν
και αυτή υπέφερε, πονούσε
και την ψυχή της τυραννούσε.
Οι αντοχές της, την είχαν εγκαταλείψει
τα ψυχικά αποθέματα είχαν εκλείψει.
Όλα θα ήταν διαφορετικά
εάν έβγαζε τη μάσκα
εάν άφηνε το δάκρυ να κυλά
και εάν δεν έπνιγε την ίδια της ανάσα.
Ώσπου νόσησε βαριά
και το ’νιωσε στο πετσί της
μόνο τότε κατάλαβε
πως τα κρατημένα τής ψυχής
παραλύουν τις αισθήσεις.

_

γράφει η Βάσω Καρλή

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 24 – 25 Φεβρουαρίου 2024

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 24 – 25 Φεβρουαρίου 2024

Real News https://youtu.be/Ls_AhdE_48oΚαθημερινή https://youtu.be/e4WcN0I4SeE?si=FMFk6LVSJyUZKDMJ Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε...

Στεφανωμένος έρωτας

Στεφανωμένος έρωτας

Κι έτσι γύρισα το χρόνο πίσω  για να πάρω τον Έρωτα που μου χρωστάς  τα φιλιά, τα χάδια, τις αγκαλιές  που μοιράστηκαν άδικα σε ξένα χέρια Γύρισα με τη δίψα στα χείλη  την παρόρμηση των κολασμένων  που τραγουδούν ακόμη  τον Έρωτα που ξοδεύτηκε σε ξένα κορμιά Γύρισα...

Άκουσέ με, Ουρανέ

Άκουσέ με, Ουρανέ

πρόλογος   σαν βραδιάζει και ο Πύργος πέφτει μία φίλη μου κρατάει το χέρι  και λέει δες! το αστέρι μας είναι ακόμα εκεί   θαρρώ πως είναι ψέμα δεν συνηθίζω άλλωστε να συλλέγω αστέρια αν και τα άδεια χέρια μου κάποτε γυμνά σμίγανε με τον ουρανό   δυο δυο...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Άκουσέ με, Ουρανέ

Άκουσέ με, Ουρανέ

πρόλογος   σαν βραδιάζει και ο Πύργος πέφτει μία φίλη μου κρατάει το χέρι  και λέει δες! το αστέρι μας είναι ακόμα εκεί   θαρρώ πως είναι ψέμα δεν συνηθίζω άλλωστε να συλλέγω αστέρια αν και τα άδεια χέρια μου κάποτε γυμνά σμίγανε με τον ουρανό   δυο δυο...

Καημός

Καημός

Πού πας ψυχή γυρεύοντας την αγκαλιά, το χάδι, ακροβατώντας σε κλωστή αναζητείς το βράδυ, το λόγο το γλυκύ.   Εστέρεψες, απόκαμες μες της ζωής τη λήθη, τα βάσανα σε στράγγιξαν, οι έννοιες και τα λάθη,  τούτο το αβούητο το βράδυ.   Παλεύοντας να κρατηθείς απ’...

Τα προβλήματα των άλλων

Τα προβλήματα των άλλων

Δεν την πληγώνει που μπήκε σε λεηλατημένο σπίτι, όταν επέστρεψε από την αρρώστια, την πληγώνει που οι κλέφτες προσκυνάνε τον χρυσό στα δαχτυλίδια. Δάκρυα χύνει για το ασήκωτο πένθος, όταν επέστρεψε από την αρρώστια · μέχρι που οι σταλαγμοί των δακρύων κίνησαν τα βουνά...

8 σχόλια

8 Σχόλια

  1. Λ'ΕΝΑ ΜΑΥΡΟΥΔΗ ΜΟΥΛΙΟΥ

    Που σημαίνει Βάσω ότι αν έχεις έναν φίλο και του λες τα μυστικά της ψυχής σου και τον πόνο σου δεν τα μοιράζεσαι απλά αλλάτα κάνεις πιο υποφερτά
    ΦΙΛΟΣ λοιπόν ΤΟ φάρμακο.

    Απάντηση
  2. Βάσω Καρλή

    Συμφωνώ απόλυτα εάν και σπανίζουν. Σε ευχαριστώ Λένα μου για το πέρασμά σου, ακόμη μια φορά.

    Απάντηση
  3. Άννα Ρουμελιώτη

    Πολύ αληθινό .. πιο αληθινό δεν γίνεται νομίζω.. και πολύ δυνατό … κάποια στιγμή ξεσπούν τα κρατημένα ..πέφτουν σαν χείμμαρος πάνω μας και μας παρασύρουν στη δίνη τους … κάθε συναίσθημα έχει τους λόγους ύπαρξής του και όταν το κρατάμε στην άκρη και το θάβουμε είναι σαν να θαβόμαστε ζωντανοί. Μπράβο Βάσω μου , μου άρεσε πάρα πολύ!!!

    Απάντηση
  4. Χριστίνα Σουλελέ

    Έτσι είναι Βάσω με της ψυχής τα κρατημένα. Μεγαλώνουν, διογκώνονται γίνονται βουνό και μας πλακώνουν. Πολύ σωστή η διαπίστωση. Μπράβο Βάσω!

    Απάντηση
    • Βάσω Καρλή

      Σε ευχαριστώ πάρα πολύ Χριστίνα. Έτσι είναι, για αυτό πρέπει να βρίσκουμε τρόπους, να την ξελαφρώνουμε λίγο την ψυχούλα μας. Να είσαι καλά.

      Απάντηση
  5. Βάσω Καρλή

    Δε μπορούσες να ερμηνεύσεις πιο σωστά, αυτό που έγραψα. Για μια στιγμή, διαβάζοντας το σχόλιό σου, νόμιζα ότι το έγραψες εσύ. Σε ευχαριστώ από καρδιάς, Άννα μου και χαίρομαι που σε γνωρίζω και φυσιογνωμικά.

    Απάντηση
  6. Σοφία Ντούπη

    Βάσω μου… περιέγραψες πολύ ποιητικά όσα μας πονούν και κρατάμε μέσα μας. Όσα κρύβουμε πολλές φορές ακόμη και από τον εαυτό μας! Και ναι, θα συμφωνήσω μαζί σου ότι πολλές φορές όλα αυτά τα φυλαγμένα θυμώνουν και στρέφονται εναντίον μας. Αναρωτιέμε μόνο, αλλάζουν οι άνθρωποι; Προλάβαινουν να αλλάξουν; Εξαιρετικό, τόσο το θέμα, όσο και η απόδοσή του!!! Μπράβο σου!!!

    Απάντηση
  7. Βάσω Κσρλή

    Καλή σου μέρα Σοφία μου. Σε ευχαριστώ για τα τόσο καλά σου λόγια. Πιστεύω ότι οι άνθρωποι, δεν αλλάζουν.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου