Του Μαρουβά είν’ η ώρα

26.12.2019

Φωτογραφία: Φοίβος Σταμπολιάδης

 

Χρόνους πολλούς περίμενα, βαρέλι να το σπάσω.

Με του χωριού τον Μαρουβά, σε γλέντι να ξεσπάσω.

 

Απ’ τα Χανιά ξεκίνησα, στη Στράτα τω Μουσούρω.

Ανάθεμά σε κερατά, τι έχω να σου σούρω.

 

Στο πατρικό θα κοιμηθώ, να θυμηθώ τη νιότη

Τα βάσανα κι΄οι στεναγμοί, με καταντήσαν πότη.

 

Σαν ήμουνα φουριάρικο, τα βράχια δρασκελούσα.

Και στα μητάτα του βουνού, με τ’ άστρα συζητούσα.

 

Κι’ ρθε η ώρα του χαμού, και τραγουδώ το ρήμα.

Το δύσμοιρο τον επατώ, με του συρτού το βήμα.

 

Τούτη τη γη δεν περπατώ, οι ώμοι δεν βαραίνουν.

Τα γηρατειά απτό κρασί , σιγά σιγά πεθαίνουν.

 

Τον ψυχικό τον τάραχο, μεσ’ το κρασί θα σβήσω.

Όλο τον κόσμο τον γκρεμώ, και θα τον ξαναχτίσω.

 

Όλο το βάρος της ζωής, μπορώ και το σηκώνω.

Κι αν είμαι γέρος το πρωί, ποτέ δεν μετανιώνω.

 

_

γράφει ο Φοίβος Σταμπολιάδης

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η πληγή της σιγής

Η πληγή της σιγής

Τα ξυράφια τής μνήμης, χαρακώναν τους ελεύθερους ήλιους, που σημαδεύαν οι άνθρωποι με τα δόρατα τους.   Κι όταν ανοίξαν τα στήθια τους, να μιλήσουν, ζωστήκαν την αθανασία, που την λιτάνευες σε μια σάρκα φθαρτή.   Οι κόρφοι σηκώναν την υπερηφάνεια της ύλης,...

Το αλάτι της ζωής

Το αλάτι της ζωής

Ίσως είναι το μητρικό σου αλάτι γλώσσα μου,  που σήμερα με έφερε κοντά σου. Το αλάτι σου που άνοιξε την πόρτα του ουρανού μου κι έσκασε μέσα μου σαν ρόδι, σαν πυροτέχνημα, σαν κύμα… Το αλάτι σου που πασχίζει να επιβιώσει μες  τα ανεμόδαρτα τα ρήματα, τα ρόδινα τα...

Η ιστορία του Βάγιου του Ακριτζή

Η ιστορία του Βάγιου του Ακριτζή

                                                   ΒΑΓΙΟΣ (Προς τον αναγνώστη):  Τον ήλιο δένω στ’ άρμενα κι έναν Σταυρό στην πλώρη,                                                       άγκυρα λύνω και ζητώ απ’ τον παραγιό μου φόκο1....

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. ΦΟΙΒΟΣ ΣΤΑΜΠΟΛΙΑΔΗΣ

    Ο Μαρουβάς είναι παλαιωμένο κρασί που το πίνουν στα Χανιά. Δυνατό όσο και η θέληση του ανθρώπου να κερδίσει την χαμένη νιότη του και να υπερνικήσει έστω και προσωρινά μέσα στην έκσταση τη μέθης, την αναπόφευκτη μοίρα του.

    Γραμμένο σε παραδοσιακή έμμετρη γραφή της Κρήτης αποτυπώνει το πάθος του ανθρώπου για ζωή.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου