Του Μαρουβά είν’ η ώρα

26.12.2019

Φωτογραφία: Φοίβος Σταμπολιάδης

 

Χρόνους πολλούς περίμενα, βαρέλι να το σπάσω.

Με του χωριού τον Μαρουβά, σε γλέντι να ξεσπάσω.

 

Απ’ τα Χανιά ξεκίνησα, στη Στράτα τω Μουσούρω.

Ανάθεμά σε κερατά, τι έχω να σου σούρω.

 

Στο πατρικό θα κοιμηθώ, να θυμηθώ τη νιότη

Τα βάσανα κι΄οι στεναγμοί, με καταντήσαν πότη.

 

Σαν ήμουνα φουριάρικο, τα βράχια δρασκελούσα.

Και στα μητάτα του βουνού, με τ’ άστρα συζητούσα.

 

Κι’ ρθε η ώρα του χαμού, και τραγουδώ το ρήμα.

Το δύσμοιρο τον επατώ, με του συρτού το βήμα.

 

Τούτη τη γη δεν περπατώ, οι ώμοι δεν βαραίνουν.

Τα γηρατειά απτό κρασί , σιγά σιγά πεθαίνουν.

 

Τον ψυχικό τον τάραχο, μεσ’ το κρασί θα σβήσω.

Όλο τον κόσμο τον γκρεμώ, και θα τον ξαναχτίσω.

 

Όλο το βάρος της ζωής, μπορώ και το σηκώνω.

Κι αν είμαι γέρος το πρωί, ποτέ δεν μετανιώνω.

 

_

γράφει ο Φοίβος Σταμπολιάδης

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η μοναξιά της απόστασης

Η μοναξιά της απόστασης

Και ύστερα από το ξάφνιασμα και την απορία, την αίσθηση απειλής και τον έκδηλο φόβο στο βέβηλο αναρώτημα για τη σκιά της πανδημίας, προσέτρεξαν ομόλογοι οι πρεσβευτές της γνώσης, της συγκροτημένης σκέψης και επώδυνης αλήθειας, ως ώριμη ανάγκη των καιρών και της...

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. ΦΟΙΒΟΣ ΣΤΑΜΠΟΛΙΑΔΗΣ

    Ο Μαρουβάς είναι παλαιωμένο κρασί που το πίνουν στα Χανιά. Δυνατό όσο και η θέληση του ανθρώπου να κερδίσει την χαμένη νιότη του και να υπερνικήσει έστω και προσωρινά μέσα στην έκσταση τη μέθης, την αναπόφευκτη μοίρα του.

    Γραμμένο σε παραδοσιακή έμμετρη γραφή της Κρήτης αποτυπώνει το πάθος του ανθρώπου για ζωή.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου