Του Μαρουβά είν’ η ώρα

Δημοσίευση: 26.12.2019

Ετικέτες

Κατηγορία

Φωτογραφία: Φοίβος Σταμπολιάδης

 

Χρόνους πολλούς περίμενα, βαρέλι να το σπάσω.

Με του χωριού τον Μαρουβά, σε γλέντι να ξεσπάσω.

 

Απ’ τα Χανιά ξεκίνησα, στη Στράτα τω Μουσούρω.

Ανάθεμά σε κερατά, τι έχω να σου σούρω.

 

Στο πατρικό θα κοιμηθώ, να θυμηθώ τη νιότη

Τα βάσανα κι΄οι στεναγμοί, με καταντήσαν πότη.

 

Σαν ήμουνα φουριάρικο, τα βράχια δρασκελούσα.

Και στα μητάτα του βουνού, με τ’ άστρα συζητούσα.

 

Κι’ ρθε η ώρα του χαμού, και τραγουδώ το ρήμα.

Το δύσμοιρο τον επατώ, με του συρτού το βήμα.

 

Τούτη τη γη δεν περπατώ, οι ώμοι δεν βαραίνουν.

Τα γηρατειά απτό κρασί , σιγά σιγά πεθαίνουν.

 

Τον ψυχικό τον τάραχο, μεσ’ το κρασί θα σβήσω.

Όλο τον κόσμο τον γκρεμώ, και θα τον ξαναχτίσω.

 

Όλο το βάρος της ζωής, μπορώ και το σηκώνω.

Κι αν είμαι γέρος το πρωί, ποτέ δεν μετανιώνω.

 

_

γράφει ο Φοίβος Σταμπολιάδης

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 20 – 21 Απριλίου 2024

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 20 – 21 Απριλίου 2024

Real News Καθημερινή Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε ανεπιθύμητη αλληλογραφία ενώ μπορείτε να διαγραφείτε με ένα κλικ και δεν θα...

Αναίτια Ευθυμία

Αναίτια Ευθυμία

Πράξεις ολικές και αμαρτωλές, βλασφημίες και άνομες επιθυμίες μου, κείτονται εντός μου. Επιπόλαιες οι αναθεωρήσεις μου, κατά βάση γιατί επιβάλλονται. Ξεκινάω πάλι από την αρχή, μόνο για να βεβαιωθώ, πως οι αστερισμοί ανήκουν στους ουρανούς. Τα σφάλματά μου και ο...

Το σπαθί του Δαμοκλή

Το σπαθί του Δαμοκλή

Και ο δόλιος ο Δαμοκλής, Κάθεται και στοχάζεται Στου παλατιού την πόρτα Και μονός του καταριέται Τον άτιμο τον τύραννο, Που τον εκαταράστη. Και κάθε ώρα που περνά Το χρώμα η πορφύρα χάνει, και χρυσός την λάμψη, την απαράμιλλη, Και το φαΐ την γεύση του. Αφού του Άδη το...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Το σπαθί του Δαμοκλή

Το σπαθί του Δαμοκλή

Και ο δόλιος ο Δαμοκλής, Κάθεται και στοχάζεται Στου παλατιού την πόρτα Και μονός του καταριέται Τον άτιμο τον τύραννο, Που τον εκαταράστη. Και κάθε ώρα που περνά Το χρώμα η πορφύρα χάνει, και χρυσός την λάμψη, την απαράμιλλη, Και το φαΐ την γεύση του. Αφού του Άδη το...

σε τρεις στροφές

σε τρεις στροφές

Πάνω στο παραθύρι ένας βασιλικός  κάποια κλωνιά από ζουμπούλια στο τραπέζι της κουζίνας Τα βήματα της μάνας άδεια Κοίταξα μέσα μου να τη βρω Πότε απόδιωξε από πάνω της τα μαύρα; Φόρεσε εκείνη τη φανταχτερή ρόμπα τη μόνη που είχε ξεμείνει σε κάποιο παλιό μπαούλο στο...

Η κανάτα

Η κανάτα

Μέσα σε ένα σκοτεινό ξύλινο κουτί Μια γυάλινη κανάτα με κρασί Αδειάζει σε μια τρύπια κούπα Που δεν θα γεμίσει ποτέ Χύνεται το κρασί πάνω στα θραύσματα Ποτίζει το ξύλο Σαπίζει και φυτρώνει βλαστός αναρριχητικός Λέγεται μίσος Τα φύλλα του ο θυμός Αν δεν ανοίξεις το...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. ΦΟΙΒΟΣ ΣΤΑΜΠΟΛΙΑΔΗΣ

    Ο Μαρουβάς είναι παλαιωμένο κρασί που το πίνουν στα Χανιά. Δυνατό όσο και η θέληση του ανθρώπου να κερδίσει την χαμένη νιότη του και να υπερνικήσει έστω και προσωρινά μέσα στην έκσταση τη μέθης, την αναπόφευκτη μοίρα του.

    Γραμμένο σε παραδοσιακή έμμετρη γραφή της Κρήτης αποτυπώνει το πάθος του ανθρώπου για ζωή.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου