Select Page

Το αγόρι στο θεωρείο, της Αγγελικής Δαρλάση

Το αγόρι στο θεωρείο, της Αγγελικής Δαρλάση

«Το αγόρι στο θεωρείο» της Αγγελικής Δαρλάση απο τις εκδόσεις Μεταίχμιο είναι ένα από τα πρόσφατα βραβευμένα βιβλία από τον Κύκλο Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου στην κατηγορία «Βραβείο Εφηβικού Νεανικού Βιβλίου 2018».

Απευθύνεται σε παιδιά 11+ και βασίζεται σε πραγματικό γεγονός: την εγκατάσταση των Μικρασιατών προσφύγων στο Δημοτικό Θέατρο Αθηνών το 1922. Η Αγγελική Δαρλάση μπλέκει τη μυθοπλασία με ένα συγκλονιστικό πραγματικό γεγονός και το αποτέλεσμα είναι καθηλωτικό.

Πρόκειται για την ιστορία του μικρού Δρόσου και της αδερφής του, Αρετής, που εγκαθίστανται ως πρόσφυγες στο Δημοτικό Θέατρο Αθηνών, το «Κουκλόσπιτο» όπως το αποκαλεί η Αρετή. Όλοι θα σταθούν παρηγοριά ο ένας στον άλλον. Ο Σάββας που γίνεται φίλος με τον Δρόσο, η Δόμνα που ράβει και ξηλώνει το πέπλο του νυφικού της, οι γυναίκες που μαγειρεύουν όλες μαζί, οι άνθρωποι που λιάζονται στα σκαλιά του Θεάτρου… ώσπου η Αρετή θα χαθεί. Κι όλοι θα βρουν καταφύγιο στον Άριελ, το αιθέριο πνεύμα, από ένα σκισμένο βιβλίο του Σαίξπηρ, την Τρικυμία. Τότε θα αντιμετωπίσουν τους χειρότερους εφιάλτες τους, θα λυτρωθούν, θα αποκτήσουν ελπίδα για ζωή…

Μέσα από τα μάτια του Δρόσου φαίνεται όλος εκείνος ο πόνος που βίωσαν οι Μικρασιάτες πρόσφυγες που είδαν τα σπίτια τους να καίγονται, τις ζωές τους να τσαλαπατώνται κάτω από τα χαλάσματα, τους δικούς τους ανθρώπους να χάνονται και τα όνειρά τους να φεύγουν πολύ μακρία.

Είναι μια ιστορία ύμνος για την απώλεια, την προσφυγιά, τον πόνο και τη φαντασία μας στην οποία καμιά φορά ψάχνουμε καταφύγιο για να λυτρωθούμε ή για να μην νιώθουμε παροδικά τη θλίψη μας. Ένα βιβλίο με συγκινήσεις, ανατροπές, που κάνει τον αναγνώστη να ταυτιστεί και να πονέσει μαζί με τους πρόσφυγες. Μπορεί η ιστορία να μιλά για το 1922, όμως τα γεγονόταν κάνουν κύκλο και μοιάζουν τελικά… τόσο επίκαιρα όσο ποτέ.

ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ

  • Πριν από την ανάγνωση μπορούμε να ζητήσουμε από τα παιδιά να γράψουν την δική τους ιστορία βασισμένη μόνο στο εξώφυλλο.
  • Μετά την ανάγνωση, μπορούμε να χωρίσουμε τα παιδιά σε ομάδες και να τα βάλουμε να δουλέψουνε ένα πρότζεκτ σχετικά με τη Μικρασιατική Καταστροφή. Μία ομάδα θα μπορούσε να βρει φωτογραφίες, μία άλλη πληροφορίες ή μαρτυρίες ανθρώπων. Ακόμη μπορούμε να ασχοληθούμε με τον πολιτισμό τους: τι ρούχα φορούσαν, τι μουσική άκουγαν, τι δουλειές έκαναν, πώς ήταν τα σπίτια τους πριν αναγκαστούν να φύγουν από τον τόπο τους;
  • Ύστερα τα παιδιά θα αναλάβουν να διαλέξουν το υλικό που τους είναι χρήσιμο για να συνθέσουν μια εφημερίδα (σχολική αν οι δραστηριότες αυτές εφαρμόζονται σε μια σχολική τάξη) αφιερωμένη στη Μικρασιατική Καταστροφή: Εξώφυλλο, σελιδοποίηση, τίτλοι σε άρθρα, φωτογραφίες. Έτσι θα μάθουν τη διαδικασία για να φτιαχτεί μια εφημερίδα, καθώς και την αμοιβαία συνεργασία που θα χρειαστεί μέχρι να τυπωθεί ένα τέτοιο υλικό.
  • Μπορούμε στο τέλος να την τυπώσουμε για κάθε ένα παιδί κι αν η ομαδική αυτή δουλειά γίνεται σε σχολική τάξη να την καρφιτσώσουμε στον πίνακα ανακοινώσεων του σχολείου.

Η Αθανασία Αλεξανδρίδη είναι απόφοιτη του Παιδαγωγικού τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης Αθηνών. ‘Εχει παρακολουθήσει το μεταπτυχιακό πρόγραμμα «Ανάγνωση, Φιλαναγνωσία και εκπαιδευτικό υλικό», ενώ παράλληλα έχει σπουδάσει «Δημιουργική γραφή» στο ιδιωτικό εργαστήρι Tabula Rasa. Δουλεύει ως δασκάλα και εμψυχώτρια. Κυκλοφορεί το πρώτο της παραμύθι στο συλλογικό τόμο «Μπου Ξελευθερία!» από τις εκδόσεις iWrite, ενώ δύο ακόμη ιστορίες της βρίσκονται υπό έκδοση. Κείμενά της έχουν δημοσιευτεί σε ηλεκτρονικά blog, ενώ στόχος της είναι να ασχοληθεί με τη δημιουργική γραφή για παιδιά, για να τα μυήσει στον φανταστικό κόσμο του ονείρου. Αν ποτέ την επισκεφτείτε στο σπίτι της, θα την δείτε στο γραφείο της να κρατάει το μαγικό της στυλό ανάμεσα από μία στοίβα με παραμύθια και μία σωρό από ξυλομπογιές και τέμπερες για να ζωγραφίζει μαγικές και παραμυθένιες εικόνες, ενώ  σε μια άκρη θα έχει νεραϊδόσκονη για να εμπνέεται.

Επιμέλεια κειμένου

Μάχη Τζουγανάκη

Δηλώνω τυπικά αρχισυντάκτρια της σελίδας. Άτυπα όμως και πιο γνήσια, δηλώνω μέλος μιας όμορφης ομάδας πολύ δεμένης που οι «τίτλοι» του καθενός είναι περιττοί. Δηλώνω επίσης συγγραφέας, ποιήτρια, ερασιτέχνης φωτογράφος, μουσικόφιλή, βιβλιόφιλη, θεατρόφιλη, σινεφίλ και ερωτευμένη με οτιδήποτε ξυπνά τη δημιουργικότητά μου. Τελικά όμως έμαθα… πως το να δηλώνει κανείς τι είναι και τι δεν είναι, είναι ένα μεγάλο παραμύθι, όχι από εκείνα που μου αρέσει να διαβάζω, αλλά από εκείνα που σου θέτουν όρια και σε στριμώχνουν σε καλούπια. Μα εγώ τις λέξεις «όρια» και «καλούπια» τις έχω αφαιρέσει από το λεξικό της ψυχής μου...

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Εγγραφείτε στο newsletter

Αθήνα Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου

Ακολουθήστε μας στο Twitter

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος