Το αλάτι της ζωής

14.09.2020

Ίσως είναι το μητρικό σου αλάτι γλώσσα μου, 

που σήμερα με έφερε κοντά σου.

Το αλάτι σου που άνοιξε την πόρτα του ουρανού μου

κι έσκασε μέσα μου σαν ρόδι, σαν πυροτέχνημα, σαν κύμα…

Το αλάτι σου που πασχίζει να επιβιώσει μες 

τα ανεμόδαρτα τα ρήματα, τα ρόδινα τα επίθετα,

των τύπων τα τσουγκρίσματα και των φτωχών τα κρίματα.

Το αλάτι σου που μένει, μένει στην ψυχή μου,

φλεβίζει στη ζωή μου κι ανοίγει την πληγή μου.

Το αλάτι σου που την ώρα της επιστροφής θα χαράξει

μπρος σε μια θάλασσα ανέκφραστη σε πάθη

μη σε προλάβει η ζωή και το αλλάξει

με μίση, δάκρυα και λάθη.

Κι άσε με τις πόρτες σου να ανοίξω

σαν ίσκιος να εισχωρήσω, στα βάθη σου να ζήσω

το αλάτι σου εγώ να κρύψω…

_

γράφει η Ειρήνη Νάνου

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Πλάνη

Πλάνη

Ταξιδιώτη αέναε στο γνέψιμό μου αποκρίθηκες. Στης λήθης τ’ ακρογιάλι ξεκουράσου. Βότσαλα μικρά οι αναμνήσεις λαχταρούν την αλμύρα, στη σάρκα τους λουσμένη. Να γευτούν στα χείλη τον αφρό της ελπίδας και να μεθύσουν απ’ τα τσαλακωμένα βήματά σου. Η σιωπή σκεπάζει τη...

Άσματα σειρήνων

Άσματα σειρήνων

Ο πυρετός τσακίζει την προσμονή του ορίζοντα μακραίνει η γραμμή. Τη νύχτα κλονίζονται οι θείες σιωπές είναι οι ώρες που πεθαίνουν οι αντοχές και οι αναμονές στου χρόνου τις εσοχές Το είναι μου Πηνελόπη ταξιδεύει σε σένα τα μάτια παραμένουν στην αντένα δεμένα. Τη...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου