Το ασύμμετρο οδοιπορικό της ύπαρξης

22.11.2019

Μέσα απ’ την παράξενη τοιχογραφία της σιωπής,

αναδύονται μελωδικά, οι νότες των ονείρων μας.

Αναβλύζουν, σαν το νερό της πηγής.

Ανατέλλουν σαν φωτεινές  ηλιαχτίδες

που αδημονούν να νικήσουν τα σκοτάδια

της πλήξης ή της απαισιοδοξίας,

που ορίζουν συχνά την καθημερινότητά μας,

την ατέλειωτη νύχτα, της μοναξιάς μας.

Αλλά και τον ατέλειωτο κόσμο 

μιας αμείλικτης καθημερινότητας

μιας αδυσώπητης πεζότητας

που  εγκλωβίζει επίμονα το φως των ονείρων μας

και σκοτεινιάζει, τον ορίζοντα της καρδιάς μας.

 

Μέσα απ’ την παράξενη ανάσα της σιωπής

αναδύεται η ηχώ της μοναξιάς 

που μας συντροφεύει ή μας τυραννά

σε ένα ιδιότυπο παιχνίδι της ίδιας μας της ζωής.

Της μοναξιάς, που σαν μια άλλη μυθική Κίρκη

έχει τη δύναμη να μεταμορφώνει τα πιο όμορφα όνειρα

σε αδιέξοδες ουτοπικές κραυγές,

τη  ζωή μας, σε ένα απέραντο πέλαγος θλίψης.

 

Μέσα από την παράξενη εικονογράφηση της μνήμης

προβάλλουν ζωντανές, οι ερινύες της οδύνης

των άλυτων  προβλημάτων μας.

Αυτών που μας καθηλώνουν, σε μια βάρβαρη πραγματικότητα

που φιλτράρει την ανθρωπιά μας, 

που  απομυζά τα αισθήματά μας

και μας πλημμυρίζει με αδιέξοδα.

Αδιέξοδα σαν γοερές κραυγές στον άνεμο.

Σαν ουρλιαχτά μοναχικών λύκων που αλυχτάνε,

τρομαγμένοι από την ίδια τους τη σκιά.

Σαν μαχαιριές στη καρδιά

μιας κοινωνίας που κρύβει έντρομη το πρόσωπό της,

που αποστρέφεται τον ίδιο της τον εαυτό.

 

Κι εμείς εδώ αρνούμενοι να αφεθούμε

στην αφόρητη πραγματικότητα

να υποκύψουμε στη μίζερη θεώρησή της

να εγκλωβιστούμε  σ’ ένα θάνατο αργό, βασανιστικό,

προσπαθούμε απεγνωσμένα να κρατήσουμε 

το κεφάλι μας ψηλά, έξω απ’ το νερό, να αναπνεύσουμε,

ρουφώντας όλο το οξυγόνο της ουτοπικής μας αύρας.

Διατηρώντας την κλεψύδρα της αισιοδοξίας, σχεδόν μισογεμάτη

κρατώντας το δέντρο των ονείρων μας, ακόμα ζωντανό.  

 

Σ’ αυτό το ασύμμετρο οδοιπορικό, της ύπαρξής μας

σ’ αυτό το παράξενο ταξίδι, 

της ίδιας μας της ζωής…

 

_

γράφει ο Φώτης Τρυφωνόπουλος

Ακολουθήστε μας

Ο κύκλος δεν σπάει…

Ο κύκλος δεν σπάει…

Μέσα μου με βασανίζουν, με πίκρα και μαράζι, όσα τούτο τον κόσμο μαστίζουν. Στη ρουτίνα του ο άνθρωπος μ΄ ανενεργή την ελπίδα. Αρχές και ηθικές, γεμάτος πληγές. Σ’ ένα κύκλο βολοδέρνει και κάποτε ξεσπάει, μα ο κύκλος δεν σπάει… Ο σύγχρονος τρόπος, το μπλα μπλα κι όλο...

Απορίας άξιον

Απορίας άξιον

τι είναι Θεός; τι μη Θεός; και τι τ' ανάμεσό τους; Γ. Σεφέρης, Ελένη   Καημένε Τεύκρο...  Απόκριση μην περιμένεις άλλο. Εάν υπάρχει ο Θεός,  Τότε καλά σου κρύβεται.  Και αν αυτά που έζησες  ήταν ανθρώπου τρελά, ποιος Κύριος τα ενέκρινε;  πώς τ' άφησε να γίνουν;...

Αλλάζοντας τους ανέμους

Αλλάζοντας τους ανέμους

Και να η ώρα φτάνει που το μέσα μας αφουγκράζεται το κάλεσμα της νιότης, να ξεχυθεί στους δρόμους και το σώμα ολόρθο στεντόρεια φωνή να ηχήσει. Τότε τα λησμονημένα στη φαρέτρα της αναμονής, στον αγώνα της καθημερινότητας θα επαναφέρει ζεστά. Θα ανοίξει δρόμους  σε...

Τι;

Τι;

  Σαν τι να μας απασχολήσει; Ο εαυτός μας, δηλαδή ο άνθρωπος. Ο έρωτας, δηλαδή η αγάπη. Ο θάνατος, δηλαδή η ζωή. Μαζί με αυτό το οργανωμένο και προσιτό ποίημα, που στο φόντο της αλήθειας ψευδίζει σαν κακός ηθοποιός. Καταρρέει σαν έρχεται ο κίνδυνος και σαν...

Ακίνητο το στόχαστρο

Ακίνητο το στόχαστρο

Οι καιροί έχουν αλλάξει, βροχούλα γλυκιά δεν πέφτει, καταιγίδες κι οι δρόμοι ποτάμια. Πνίγεται ο άνθρωπος, μα μιλιά δε βγάζει.   Υποταγμένη η ζωή σε τάξη επιβεβλημένη. Ελεύθερα οι «φύλακες» τον πλούτο της μασάνε κι αυτός, που με φιλοδώρημα την περνά, ανάστημα δεν...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ακίνητο το στόχαστρο

Ακίνητο το στόχαστρο

Οι καιροί έχουν αλλάξει, βροχούλα γλυκιά δεν πέφτει, καταιγίδες κι οι δρόμοι ποτάμια. Πνίγεται ο άνθρωπος, μα μιλιά δε βγάζει.   Υποταγμένη η ζωή σε τάξη επιβεβλημένη. Ελεύθερα οι «φύλακες» τον πλούτο της μασάνε κι αυτός, που με φιλοδώρημα την περνά, ανάστημα δεν...

Το χρονικό των μετρητών

Το χρονικό των μετρητών

Έγινε διόρθωση στο όνομά μου, δεν είμαι πια εγώ. Έγινε διόρθωση στα όνειρά μου, σκέφτομαι πριν πω. Η υπερχείλιση συναισθημάτων κόπηκε. Το ρεύμα κόπηκε. Πήγα σε άλλη εταιρία. Άλλαξα πρόσωπο, ταυτότητα τι θέλεις να σου πω; Είχαν ακριβή προμήθεια. Τέλος το χρονικό των...

Ψυχή σε καραντίνα

Ψυχή σε καραντίνα

Λέμε πολλά και δεν λέμε τίποτα.  Κι όταν δεν λέμε τίποτα τα λέμε… όλα.  Και αντί για τίποτα πλέον όλοι γράφουν τπτ. Κρύβομαι και κρύβεσαι Είμαστε συνέχεια σε καραντίνα. Kαραντίνα στην ψυχή. Ψυχή σε καραντίνα. Κάποιες μέρες στεναχωριέμαι που υπάρχω γιατί είμαι μηχανή....

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου