Το γκρίζο κασκόλ, του Αλέκου Αγγελίδη

Δημοσίευση: 13.12.2015

Ετικέτες

Κατηγορία

Οι ιστορίες, οι φόβοι, οι ανασφάλειες, το παρελθόν μιας καραβιάς φαντάρων που το «Χίος» τους μεταφέρει στη Μακρόνησο. Με μοναδική αφηγηματική μαεστρία ο συγγραφέας δε μας αποκαλύπτει ούτε το έτος ούτε τον λόγο εξαρχής. Αντίθετα, ζούμε μαζί με τους φαντάρους στο αμπάρι του πλοίου, τρώμε μαζί τους τα ελάχιστα παξιμάδια, κουβαλάμε τις ίδες τσακισμένες καραβάνες, φοράμε τις ίδιες φθαρμένες χλαίνες. Από τα συμφραζόμενα των νέων ανθρώπων προσπαθούσα να καταλάβω σε τι εποχή είμαστε και πού τους πάει το καράβι.

Η γραφή μού άρεσε αρκετά. Το μυθιστόρημα ξεκινάει πολύ όμορφα, με τις περιγραφές του πλοίου και της θάλασσας, τη φουρτούνα που συναντούν έξω από το ακρωτήρι του Άθω και τις δύσκολες συνθήκες που σιγά σιγά φέρνουν τους φαντάρους κοντά τον έναν με τον άλλον κι αρχίζουν να μοιράζονται ιστορίες, απόψεις, συναισθήματα. Τα παιδιά συζητούσαν διάφορα θέματα: από το Ανάθεμα του Βενιζέλου το 1916 ως τη στάση και τη συμπεριφορά των ιεραρχών κατά τη διάρκεια του 1821, από την κοντόφθαλμη οπτική των καραβανάδων αξιωματικών ως τον ύποπτο ρόλο τιμημένων κατά τα άλλα από το κράτος ηγετών της Εκκλησίας στις λαμπρές σελίδας του έθνους. Μέσα από τα λόγια των φαντάρων έμαθα πολλά πράγματα για τη διχόνοια που κυριαρχεί στον ελληνικό λαό μέχρι και σήμερα, φωτίστηκαν διάφορες θολές και σκοτεινές πτυχές της σύγχρονης ελληνικής Ιστορίας, θυμήθηκα τη σημασία του Ρούπελ για την άμυνα της Ελλάδας και πάρα πολλά άλλα.

Το κείμενο ρέει με γλαφυρή αφήγηση, με άγνωστες σελίδες της μακεδονικής και θρακικής Ιστορίας να τονίζουν τον ρόλο των περιοχών αυτών στην Εθνική Αντίσταση, με ένα σωρό παραινέσεις για την αξία της λευτεριάς, κείμενο που άνετα μπορεί να το παρακολουθήσει ο καθένας, μιας και ο συγγραφέας επιδέξια αποφεύγει τις πατριωτικές εξάρσεις και απλώς αφηγείται τα γεγονότα. Στο δεύτερο μέρος, που οι ίδιοι ήρωες συναντιούνται ξανά, αυτήν τη φορά στη Γυάρο την περίοδο της Δικτατορίας, μόνο θλίψη μου έφερε, μιας που τίποτε δεν αλλάζει και καμία αντικειμενικότητα δεν παρατηρείται στη διαχείριση του ελληνικού κράτους. Συγκινητικό, αληθινό, καίριο και διαχρονικό.

Ακολουθήστε μας

Η μυστηριώδης γυναίκα, της Belinda Alexandra

Η μυστηριώδης γυναίκα, της Belinda Alexandra

Είμαστε στις αρχές της δεκαετίας του 1950 και η Ρεμπέκα Γουντ, έχοντας στην πλάτη της ένα σκάνδαλο στο Σίδνεϋ όπου ζούσε ως τότε, διορίζεται διευθύντρια του ταχυδρομείου στην παραλιακή και ήσυχη πόλη Σίπρεκ Μπέι. Αναζητά ένα καταφύγιο, ένα κρησφύγετο. Τι συνέβη στο...

Ο Βουβός Δαίμων και άλλες ιστορίες, των Camillo Boito & Iginio Ugo Tarchetti

Ο Βουβός Δαίμων και άλλες ιστορίες, των Camillo Boito & Iginio Ugo Tarchetti

Camillo Boito & Iginio Ugo Tarchetti Εκδόσεις Ars Noctura 2020 Μετάφραση: Άννα Γρίβα - γράφει η Βάλια Καραμάνου - Η συγκεκριμένη έκδοση αφορά σε τέσσερα διηγήματα των δύο Ιταλών συγγραφέων του 19ου αιώνα, που ανήκουν στο ρεύμα της Scapigliatura, κυρίαρχο στην...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Ο Βουβός Δαίμων και άλλες ιστορίες, των Camillo Boito & Iginio Ugo Tarchetti

Ο Βουβός Δαίμων και άλλες ιστορίες, των Camillo Boito & Iginio Ugo Tarchetti

Camillo Boito & Iginio Ugo Tarchetti Εκδόσεις Ars Noctura 2020 Μετάφραση: Άννα Γρίβα - γράφει η Βάλια Καραμάνου - Η συγκεκριμένη έκδοση αφορά σε τέσσερα διηγήματα των δύο Ιταλών συγγραφέων του 19ου αιώνα, που ανήκουν στο ρεύμα της Scapigliatura, κυρίαρχο στην...

Με κομμένα φτερά, της Φωτεινής Ταχατάκη

Με κομμένα φτερά, της Φωτεινής Ταχατάκη

γράφει η Κατερίνα Σιδέρη - Η Αργυρώ, η ηρωίδα της ιστορίας μας, χρησιμοποιώντας τα φτερά της, θα πετάξει μακριά, θα κυνηγήσει τα όνειρά της, θα ταξιδέψει ακολουθώντας τους ανθρώπους που αγαπά  παρά τις δυσκολίες που θα προκύπτουν, θα συνεχίζει να μάχεται δυναμικά για...

Για μια πατρίδα, της Άσης Κιούρα

Για μια πατρίδα, της Άσης Κιούρα

  γράφει η Κατερίνα Σιδέρη - Η Άση Κιούρα, ένα μικρό βιογραφικό της οποίας θα βρείτε στο τέλος του άρθρου, μέσα από το βιβλίο της «για μια πατρίδα», μας παρουσιάζει μια αληθινή ιστορία για την μετανάστευση των ανθρώπων εκείνων που με πόνο ψυχής άφησαν τον τόπο...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου