Το ερώτημα

22.11.2020

Κάνω άραγε τις σωστές επιλογές;

Και αν κατάφερα να επιτύχω έναν στόχο μικρό

Γιατί νιώθω και πάλι τόσο κενός;

 

Σαν εγκλωβισμένο πουλί σε κλουβί 

Έτσι νιώθω κι εγώ…

Και η ελευθερία μου σαν πέταξε μακριά,

Τίποτα δεν είναι ίδιο,

Τίποτα δεν μπορεί να είναι όπως παλιά.

 

Αναζητώ συνεχώς την έκφραση που θα με λυτρώσει 

Και το όνειρο χάνεται όλο και πιο βαθιά…

Σε εκείνο το αίνιγμα που σηματοδότησε 

Το ξύπνημα της ύπαρξης μου… και…

Ο ουρανός σκοτείνιασε απειλητικά.

Όλα μέσα μου άλλαξαν και πάλι ξαφνικά.

 

Μπορείς να δαμάσεις τα κύματα της θάλασσας;

Μπορείς άραγε να χορτάσεις μια πεινασμένη 

Ψυχή ή να γεμίσεις μια άδεια καρδιά;

Έκλαψα κάτω από το ημίφως της σελήνης,

Αλλά το πλήρωμα δεν έμελλε να φτάσει…

Και αν δεν ζητούσα μόνο την αγάπη μέσα 

Σε ένα κόσμο που δεν ξέρει να αγαπά,

Τι θα έμενα από μένα;

 

Και αν έχω κάτι να θυμάμαι, 

Όταν όλα θα έχουν τελειώσει πια…

Είναι εκείνη η δίψα, εκείνη η ατέρμονη 

Δίψα για ζωή.

Μια ζωή που ποτέ δεν έζησα, μα πάντα

Θα την νοσταλγώ.

Σαν παιδική ανάμνηση, 

Σαν όνειρο απατηλό.

Μια ομιχλώδης στιγμή μέσα στο κενό.

 

_

γράφει η Χριστίνα

Ακολουθήστε μας

Η Ήττα

Η Ήττα

Και τελικά πες μου. Γιατί να πετάξω; Ποιος ο λόγος τα σύννεφα να φτάσω; Έκανα το πρώτο βήμα και τόλμησα, έκανα το πρώτο άλμα με τόσες προσδοκίες. Τόσα σενάρια πιθανά, τόσες ελπίδες επιθυμητές. Αλλά, ξέχασα ότι η ζωή δεν είναι ποτάμι που κυλάει όπως επιθυμώ. Έκανα την...

O κόσμος μας

O κόσμος μας

Πόσο μικρή στα αλήθεια, μοιάζει η ζωή; Πόσο ασύστολα, παλεύει με τον χρόνο; σαν συμπυκνώνεται, σε μια μόνο στιγμή σε ένα παιχνίδι, που σε βρίσκει πάντα μόνο.   Πόσο μικρός μοιάζει ο κόσμος μας, αλήθεια;  σε ένα σύμπαν που ατέλειωτο φαντάζει όταν το συναίσθημα,...

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Μπορείς να με λες Αδάμ ή ό, τι σου αρέσει Λέω στον φίλο μου Ρούμπιν στο όνειρό μου   Ξέρεις τι εννοώ Ρούμπιν Δώσε μου την εντολή σου Δώσε μου τις παραγγελίες σου   Είμαστε και τα δύο παιχνιδιάρικα παιδιά που συμπεριφέρονται σαν ενήλικες που θέλουν να γίνουν διάσημοι...

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Εν συντομία

Εν συντομία

Σκηνοθετούσε τη ζωή αρνιόταν την ανατομία του χρόνου ερωτοτροπούσε με τα προσωποποιημένα όνειρα βάδιζε πάνω σε θραύσματα νεκρών τρεφόταν με άγριο ρεαλισμό αγαπούσε τις πληγές των εβένινων πλασμάτων μετρούσε τις γραμμές του πεπρωμένου πάντα κατέληγαν σε θηλιές άγγιζε...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Εν συντομία

Εν συντομία

Σκηνοθετούσε τη ζωή αρνιόταν την ανατομία του χρόνου ερωτοτροπούσε με τα προσωποποιημένα όνειρα βάδιζε πάνω σε θραύσματα νεκρών τρεφόταν με άγριο ρεαλισμό αγαπούσε τις πληγές των εβένινων πλασμάτων μετρούσε τις γραμμές του πεπρωμένου πάντα κατέληγαν σε θηλιές άγγιζε...

Γόρδιος δεσμός

Γόρδιος δεσμός

Δεκαπέντε πουλιά σε χρώμα χακί τα φτερά μας ξύρισαν σήμερα. Αναπνεύσαμε κάπως βαριά Αργά το απόγευμα Ιούνη του ‘20 σαν πέρασαν τα θεριά στον αέρα τρώγοντας τις σκεπές απ' τις παλιές οικοδομές. Τις σκέψεις κάρφωσαν σαν πόνο στο στομάχι κι ας είπαν άσκηση πως ήταν....

Ερωτικό

Ερωτικό

  γράφει η Άντια Αδαμίδου - Ερωτικό oι πόλεις συντρίβονται λίγο πριν εκτοξευθούμε στο φως μη με κοιτάζεις έτσι μόνο δώσε μου ένα μενεξέ του απρίλη -μα είναι χειμώνας- μια σταγόνα της αυγής -μα εδώ είναι έρημος- κοίταξε από το παράθυρό σου βλέπεις ό,τι βλέπεις δεν...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου