Το καλύτερο ταξίδι

Δημοσίευση: 13.06.2023

Ετικέτες

Κατηγορία

Το καλύτερο ταξίδι που θα κάνεις
δεν είναι σε τόπους μαγικούς, ονειρεμένους
σαν αυτούς που βλέπεις στις καρτ ποστάλ
να σου χαμογελάνε πλάνα κι αδιάφορα.

Δεν είναι στην Ανατολή ούτε και στη Δύση
όπου τα χιλιοφορεμένα τους αρώματα ξεθυμαίνουν
στης λήθης τα σκοτάδια, με το πρώτο ηλιοβασίλεμα.

Δεν είναι σε θάλασσες και σε στεριές
που γνέφουν γαλίφικα να τις γευτείς
και μετά να τις απαρνηθείς ψάχνοντας άλλες.

Ούτε σε άγονες πολιτείες και προβλέψιμες ερήμους,
ούτε σε πλακόστρωτα δρομάκια και φαρδιές λεωφόρους
με τα φώτα να λάμπουν ολοένα και λιγότερο
στον αέναο διάβα της διαχωριστικής τους γραμμής.

Μόνο είναι στης καρδιάς τις διάφανες ράγες,
τις τόσο εύθραυστες και συνάμα απροσπέλαστες
που πάνω τους πρέπει να σχοινοβατήσεις
αποφεύγοντας του κόσμου τις κακοτοπιές
για να περάσεις επιτυχώς απέναντι,
εκεί που το ταξίδι θα έχει για πάντα αποτυπωθεί
μέσα στη φευγαλέα ύπαρξή σου.

_

γράφει o Αυγουστής Μαρούλης

Ακολουθήστε μας

Άνθρωπε

Άνθρωπε

Άνθρωπε. Αιώνια σκλάβε του χρόνου και της ματαιότητας σε έναν κόσμο αρετής και κακίας. Παλεύεις να γίνεις κάτι. Να αποκτήσεις ελευθερία. Και έτσι βρίσκεις τον εαυτό σου. Ενώ άλλες φορές τον χάνεις.  Πριν καν τον καταλάβεις…   _ γράφει η Διώνη...

Στεφανωμένος έρωτας

Στεφανωμένος έρωτας

Κι έτσι γύρισα το χρόνο πίσω  για να πάρω τον Έρωτα που μου χρωστάς  τα φιλιά, τα χάδια, τις αγκαλιές  που μοιράστηκαν άδικα σε ξένα χέρια Γύρισα με τη δίψα στα χείλη  την παρόρμηση των κολασμένων  που τραγουδούν ακόμη  τον Έρωτα που ξοδεύτηκε σε ξένα κορμιά Γύρισα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Στεφανωμένος έρωτας

Στεφανωμένος έρωτας

Κι έτσι γύρισα το χρόνο πίσω  για να πάρω τον Έρωτα που μου χρωστάς  τα φιλιά, τα χάδια, τις αγκαλιές  που μοιράστηκαν άδικα σε ξένα χέρια Γύρισα με τη δίψα στα χείλη  την παρόρμηση των κολασμένων  που τραγουδούν ακόμη  τον Έρωτα που ξοδεύτηκε σε ξένα κορμιά Γύρισα...

Άκουσέ με, Ουρανέ

Άκουσέ με, Ουρανέ

πρόλογος   σαν βραδιάζει και ο Πύργος πέφτει μία φίλη μου κρατάει το χέρι  και λέει δες! το αστέρι μας είναι ακόμα εκεί   θαρρώ πως είναι ψέμα δεν συνηθίζω άλλωστε να συλλέγω αστέρια αν και τα άδεια χέρια μου κάποτε γυμνά σμίγανε με τον ουρανό   δυο δυο...

Καημός

Καημός

Πού πας ψυχή γυρεύοντας την αγκαλιά, το χάδι, ακροβατώντας σε κλωστή αναζητείς το βράδυ, το λόγο το γλυκύ.   Εστέρεψες, απόκαμες μες της ζωής τη λήθη, τα βάσανα σε στράγγιξαν, οι έννοιες και τα λάθη,  τούτο το αβούητο το βράδυ.   Παλεύοντας να κρατηθείς απ’...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου