Select Page

Το πέταγμα του Φοίνικα

Το πέταγμα του Φοίνικα

phoenix_b

Μια φορά κι έναν καιρό...
Γεννήθηκε ένα τεράστιο αυγό με κίτρινες βούλες σε ένα παραμυθένιο δάσος σε μία χώρα μακρινή.
Ένα πρωινό το αυγό έσπασε και γεννήθηκε ένα μικρό όμορφο μαύρο πουλάκι...
Όταν μεγάλωσε το πουλάκι, τα άλλα πουλάκια το ονόμασαν "Φοίνικα".
Εκείνο λοιπόν σήκωσε τις πολύ μεγάλες φτερούγες του και άρχισε να πετά.
Το πουλάκι πετούσε πολύ ώρα, πολλές μέρες ψηλά θαυμάζοντας τα τοπία, τα δάση, τα σπίτια. Όλα ήταν πανέμορφα από ψηλά...
Κάποτε κουράστηκε και αποφάσισε να επιστρέψει πίσω στο δάσος που είχε γεννηθεί...
Πετούσε ακόμη στον ουρανό όταν άκουσε ένα περίεργο θόρυβο... Τσίου, τσίου, τσίου.

Τότε κατέβηκε κοντά στο έδαφος να δει τι συμβαίνει και είδε ένα μικρό πουλάκι να σέρνεται στο χώμα
Δεν ήξερε πως να πετάξει...
Τότε ο φοίνικας το πήρε και το ανέβασε πάνω στα φτερά του.
Κοίταξε το μικρό πουλάκι στοργικά και του είπε:
"Θέλεις να σε μάθω να πετάς;"
Το μικρό πουλάκι τον κοίταζε με δισταγμό, αλλά ο Φοίνικας συνέχισε: "Αν δε ξέρεις να πετάς, θα μείνεις εδώ και δεν θα βρεις τροφή για να φας και είναι και πολύ επικίνδυνο να μείνεις εδώ. Υπάρχουν φίδια... Υπάρχουν λύκοι και κακά πουλάκια που μπορεί να σε φάνε. Τότε το μικρό πουλάκι δέχτηκε και ο Φοίνικας ξεκίνησε να του δείχνει με υπομονή και αγάπη, να ανοιγοκλείνει τα φτερά του για να μάθει να πετά.
Μια μέρα είπε στον Φοίνικα:
"Τώρα είμαι έτοιμος, θέλω να ξεκινήσω την ζωή μου μόνος μου."
Το πουλάκι είχε μεγαλώσει αρκετά. Ο Φοίνικας τότε άνοιξε διάπλατα τα φτερά του και πέταξε ψηλά...
Το μικρό πουλάκι λαχταρούσε τόσο πολύ να πετάξει ψηλά που η καρδούλα του χτυπούσε δυνατά!
Το μικρό πουλάκι είπε: " Εμπρός λοιπόν, ήρθε η ώρα να πετάξω!"
και πήδηξε πάνω στον ώμο του φοίνικα και πέταξαν μαζί...

 

_

γράφει η Μαρία Καφφέ

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Νίκος Φάκος

Μελισσουργώ, διαβάζω και γράφω. Σ’ αυτά τα τρία αντίβαρα ακροβατώ και ζω στιγμές. Σ’ αυτήν την πορεία βρέθηκα στην όμορφη οικογένεια του δικτυακού τόπου τοβιβλίο.net όπου φιλοξενούνται γραπτά μου. Πιστεύω ότι η δύναμη της γλώσσας έχει μία απειρίζουσα εντροπία και η γραφή είναι ο μοχλός που αποτυπώνει την ύπαρξή μας. Ίσως και τη ματαιοδοξία μας. Ζω στην όμορφη Κύμη και έχω ως το σημείο ισορροπίας μου τις δυο μου κόρες.

5 Σχόλια

  1. Σοφία Ντούπη

    Θέλουν υπομονή κι αγάπη τα πετάγματα…και είναι πολύ σημαντικό να έχεις άξιο δάσκαλο κοντά σου!!! Πολύ όμορφο το παραμύθι σας!!! Μπράβο!!!!

    Απάντηση
  2. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Πολύ όμορφο! Με την αγάπη και την καθοδήγηση μπορεί να πετάξουμε προς τους στόχους μας!
    ΜΠΡΑΒΟ ΣΑΣ!!!

    Απάντηση
  3. Maria Kaffe

    Σας ευχαριστω παρα πολυ για τα ομορφα σας λογια. Στοχος μου ειναι να προαγω ομορφα συναισθηματα, να περναω με απλο τροπο στα παιδια νοηματα αγαπης,στηριξης στον αδυναμο,συμφιλιωσης και καλοσυνης.Τα βιβλια μου κυκλοφορουν προς το παρρον μονο σε μορφη e-book στο http://www.easywriter.gr.

    Απάντηση
  4. Nikos

    Υπέροχο παραμύθι!!!

    Απάντηση
    • Maria Kaffe

      Σε ευχαριστω πολυ Νικο μου.Θελω να περναω ομορφα μηνυματα στους αναγνωστες των βιβλιων μου και να προαγω θετικα συναισθηματα.

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Κερδίστε τα!

Ημερολόγιο 2018

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!