Το παράπονο της λιβελούλας, της Μαρίας Φουσταλιεράκη

16.08.2015

 

 

Μια μικρή λιβελούλα αέρινα μικρά φτερά

Στους αιθέρες πετάει τρεμάμενη καρδιά

 

Το κενό την τρομάζει του κάνει βουτιά

Αμφιβάλει, ρωτάει, σέρνει νότια το βοριά

 

Ο αέρας τη βλέπει, τη λυπάται, πονά

Σαν του κλείνει το μάτι τη στροβιλίζει σφιχτά

 

Δεν τη νοιάζει που βρέχει και χιονίζει ψηλά

Ο δικός της ο κόσμος πεθαμένη αγκαλιά

 

Προσπαθεί να ξεχάσει γύμνια και σιγουριά

ξεθωριασμένα μέσα της ο νους η λησμονιά

 

Με παράπονο λέει στο βουνό αντιλαλιά

Πως χρειάζεται ένα αστέρι να κοιτάξει ψηλά

 

Στα κρυφά γεννηθήκαν τέλεια κατασκευαστικά

Τα φτερά χρειαζόταν να φυλά εφεδρικά

 

Χθες μπερδεύτηκε δρόμο που πετούσε δυτικά

με ταμπέλες χαμένες οδηγείται ανατολικά

 

Παράπονα συνέχεια λέει μια λιβελούλα και τραγουδά

Κάμπια ήθελα να’ μαι και πεταλούδα μελλοντικά

 

_

γράφει η Μαρία Φουσταλιεράκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Αννα Ρουμελιωτη

    Πολυ ωραιο!!Σαν παιδικη ψυχη!!

    Απάντηση
  2. Ελένη Ιωαννάτου

    Μαρία με συγκίνησες με την μικρή λιβελούλα που έψαχνε στον άνεμο τα χαμένα της όνειρα!!!
    Αν το πιστέψει όμως πραγματικά, ίσως κάποτε πεταλούδα γίνει…

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου