Το πρόσωπό σου

3.08.2016

sculpure_woman_b

Όταν

 κοιμίζεις

 το πρόσωπο σου

 στην καρδιά μου

 - όλος ο κόσμος

 αναστέλλεται -

 και τα δυο σου χέρια

 όπως χορεύουν

 με την θλίψη μου

 - περισσεύουν

 μια ομορφιά

 για να χτίζω

 την ύπαρξη σου

 απ' το ύφασμα του ονείρου.

 

 Πάνω στο δέρμα μου

 - οι ουλές

 παίρνουν πάντα

 την εικόνα σου -

 και ανάμεσα

 στο δέρμα μου

 και στην ενθύμηση

 των ματιών σου

 - πηγάζει

 εκείνη

 η μεθυσμένη στιγμή

 που δεν γεύτηκα.

 

 Ο κόσμος

 αναστέλλεται

 όταν σφιχτά

 τεντώνω

 τις πληγές σου

 για να παίξω

 αυτή την

 άυλη μουσική

 της καρδιάς σου

 και να σκοτωθώ

 από το φως σου.

 

Στην καρδιά μου

 - έχει αποτυπωθεί

 ένα ποίημα

 που έχει

 τα μάτια σου.

 

 Θυμάμαι

 την πρώτη φορά

 που κάναμε έρωτα

 - οι μοναξιές μας

 έφτιαχναν

 ένα δυνατό φως

 όπου αυτό

 έπεφτε στις άκρες

 του κορμιού σου

 - και από εκεί -

 ένα ποίημα

 γεννιόταν.

 

 Αχ - πόσες φορές

 δεν πέθανα

 απ' το φιλί σου;

 

 Μα κάθε

 ανάσα σου

 με έκανε αθάνατο.

 

 Θα σε θυμάμαι

 - με εκείνο

 τον διάφανο πόνο

 που λυτρωνόταν

 μόνο σαν τον ζούσαμε.

 

 Ο κόσμος

 - απ' όταν

 ανταλλάξαμε

 τις υπάρξεις μας -

 αναστέλλεται

 σε

 κάθε σιωπή

 που περνά.

 

 Και εγώ

 συχνά

 ονειρεύομαι

 πως μας

 σκεπάζει

 εκείνο το όνειρο

 που χορεύουμε

 πάνω στο φως

 ή εκείνες

 τις κρύες νύχτες

 που το μόνο

 ευτύχημα

 στην κόλαση

 ήταν το πρόσωπο σου

 στην καρδιά μου.

 

_

γράφει ο Μάνος Μαλέσης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Χορός στο ηλιοβασίλεμα

Χορός στο ηλιοβασίλεμα

− Αντί για διαθήκη –  Στιχάκια στήνω ένα σωρό, περίσσια η μαεστρία. Αχ να μπορούσα και χορό στα δύο και στα τρία!   Να ήταν λέω, δυνατό το άσπρο μου μαντήλι να ανάψω σε ένα κεραυνό, και ας σβήσει το καντήλι...   Άχ, να μπορούσα, λεβεντιά, το χέρι σου να σφίξω! Μετά να...

Στο στύψιμο θολώνει

Στο στύψιμο θολώνει

Σαν με ρωτάς ποιο χρώμα να φορέσω, πια, δεν έχω αμφιβολία. Φόρεσα το γαλάζιο, το κόκκινο και το ροζ, το πράσινο και το μαβί, το κίτρινο και το σκατί, το ένα και το άλλο.    Πολλές φορές τα έσμιξα, να βγάλω το καθάριο μα και τούτο μούντζες μ άφηνε και το ’βγαζα, ...

Μαντινάδες

Μαντινάδες

Είναι το βράδυ παγερό μα η φωτιά δεν φτάνει να μου ζεστάνει την ψυχή, το ντέρτι μου να γιάνει... - Όταν θωρώ σε να περνάς απ’ τα παράθυρά μου, μου κλέβεις νου και τη καρδιά, χάνω τα λογικά μου. - Είναι το κάτι στη ματιά, που παίρνει το μυαλό μου και μου ταράζει την...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Ευωδιά , ομορφιά , ζωγραφιά το πρόσωπό σου…..Όλα μαζί και χωριστά του έρωτα λιμάνι…Το πρόσωπό σου τ όνειρο, το ξύπνημα…Η ζωή……

    Μπράβο…..

    Απάντηση
  2. Μάρθα Δήμου

    Πολύ ωραίο, ερωτικό ποίημα.Μπράβο!!!

    Απάντηση
  3. eirini giavasi

    Η ομορφιά βρίσκεται στην απλότητα… Και το αποδείξατε! Οι μεγαλύτεροι έρωτες βλάστησαν στα πιο απλά και ταπεινά λόγια. Μ αρέσει όταν ένα ποίημα πετυχαίνει χωρίς στομφώδεις και επιτήδειες λέξεις. Μπράβο!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου