Το πρόσωπό σου

3.08.2016

sculpure_woman_b

Όταν

 κοιμίζεις

 το πρόσωπο σου

 στην καρδιά μου

 - όλος ο κόσμος

 αναστέλλεται -

 και τα δυο σου χέρια

 όπως χορεύουν

 με την θλίψη μου

 - περισσεύουν

 μια ομορφιά

 για να χτίζω

 την ύπαρξη σου

 απ' το ύφασμα του ονείρου.

 

 Πάνω στο δέρμα μου

 - οι ουλές

 παίρνουν πάντα

 την εικόνα σου -

 και ανάμεσα

 στο δέρμα μου

 και στην ενθύμηση

 των ματιών σου

 - πηγάζει

 εκείνη

 η μεθυσμένη στιγμή

 που δεν γεύτηκα.

 

 Ο κόσμος

 αναστέλλεται

 όταν σφιχτά

 τεντώνω

 τις πληγές σου

 για να παίξω

 αυτή την

 άυλη μουσική

 της καρδιάς σου

 και να σκοτωθώ

 από το φως σου.

 

Στην καρδιά μου

 - έχει αποτυπωθεί

 ένα ποίημα

 που έχει

 τα μάτια σου.

 

 Θυμάμαι

 την πρώτη φορά

 που κάναμε έρωτα

 - οι μοναξιές μας

 έφτιαχναν

 ένα δυνατό φως

 όπου αυτό

 έπεφτε στις άκρες

 του κορμιού σου

 - και από εκεί -

 ένα ποίημα

 γεννιόταν.

 

 Αχ - πόσες φορές

 δεν πέθανα

 απ' το φιλί σου;

 

 Μα κάθε

 ανάσα σου

 με έκανε αθάνατο.

 

 Θα σε θυμάμαι

 - με εκείνο

 τον διάφανο πόνο

 που λυτρωνόταν

 μόνο σαν τον ζούσαμε.

 

 Ο κόσμος

 - απ' όταν

 ανταλλάξαμε

 τις υπάρξεις μας -

 αναστέλλεται

 σε

 κάθε σιωπή

 που περνά.

 

 Και εγώ

 συχνά

 ονειρεύομαι

 πως μας

 σκεπάζει

 εκείνο το όνειρο

 που χορεύουμε

 πάνω στο φως

 ή εκείνες

 τις κρύες νύχτες

 που το μόνο

 ευτύχημα

 στην κόλαση

 ήταν το πρόσωπο σου

 στην καρδιά μου.

 

_

γράφει ο Μάνος Μαλέσης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Κορίτσια και Άνοιξη

Κορίτσια και Άνοιξη

Απρίλης, Μάης καθοδόν.  Κορίτσια στου έρωτα το ρουν.  Έχουν το ένστικτο των λουλουδιών:  να μην ανθίσουν δε μπορούν.   _ γράφει ο Σπύρος...

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας -Στη μνήμη της συμμαθήτριας Ελένης Μ.-    Γλυκούλα και ονειρική,  οι δυο σε ένα θρανίο.  Δεν ήσουν καν ομηρική,  μα άγγιζες το Θείο.    Δεν ήσουνα του Μενελά*, βασίλισσα της Σπάρτης.  χωριατοπούλα, που γελά  και τη γελάει ο Μάρτης....

Η αρένα

Η αρένα

Είμαστε όλοι σε μια αρένα, όπου τέρατα κάθε λογής ορμάνε. Το κοινό ζητωκραυγάζει με την πρώτη σταγόνα αίματος, με το πρώτο σημάδι ήττας. Κρατώντας ένα μικρό σπαθί τι να καταφέρεις; Εχθροί τέτοιας ρώμης πάντα κερδίζουν. Ποιος ο λόγος να αγωνίζεσαι; Ποιος ο λόγος να...

Βαρκάδα

Βαρκάδα

Ξέρεις, μου μοιάζει όλο αυτό σαν βαρκάδα. Στη μέση του σύμπαντος. Κουκίδα ασήμαντη. Να θες να βγεις να ξεσκάσεις. Να πας μια βόλτα στα μαγαζιά. Να μυρίζεις τον αέρα στην Αιόλου, Τα ασβεστωμένα παρτέρια της παλιάς πόλης, Τα πεύκα του Σειχ - Σου, Το μοναστήρι της...

Πεταμένες λέξεις

Πεταμένες λέξεις

Σε μιαν άλλη εποχή, σε ένα παλιό ξεχασμένο βιβλίο, βρέθηκε μια ιστορία. Πεταμένες λέξεις σε σελίδες που ξεθώριασαν βρέθηκε σε ένα κουτί σκονισμένο. Το βρήκες και το σκούπισες, το άνοιξες και το ξεφύλλισες, την σκέφτηκες στο λεπτό.   Όσο Ιστορία μύριζε και το...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Πεταμένες λέξεις

Πεταμένες λέξεις

Σε μιαν άλλη εποχή, σε ένα παλιό ξεχασμένο βιβλίο, βρέθηκε μια ιστορία. Πεταμένες λέξεις σε σελίδες που ξεθώριασαν βρέθηκε σε ένα κουτί σκονισμένο. Το βρήκες και το σκούπισες, το άνοιξες και το ξεφύλλισες, την σκέφτηκες στο λεπτό.   Όσο Ιστορία μύριζε και το...

Κυνηγώντας απολιθώματα

Κυνηγώντας απολιθώματα

Αγαπημένη μου Μούσα Ξύπνησα νωρίς το πρωί στο δωμάτιό μου Δεν πρόκειται να πλύνω τα μαλλιά μου ή να ξυριστώ Πρέπει να πακετάρω γρήγορα και να φύγουμε   Εγώ και εσύ σε ένα μακρινό μέρος Όμορφη μου Μνήμη καταγράφεις τη λαμπερή θάλασσα και τον καταρράκτη που πέφτει...

Σπαράγματα καθημερινής ενημέρωσης

Σπαράγματα καθημερινής ενημέρωσης

Φειδίας και ζωφόρος του Παρθενώνα   Δύο αιώνες βίαιης αποκοπής το μέλλον μια αρχαίας άγνωστης χώρας Άγνωστος ο πλαστουργός Φειδίας ανύπαρκτος ο Παρθενώνας   Ο Δυτικός πολιτισμός λησμόνησε την μήτρα του τη χρήση των Μουσείων ως χώρων αφιερωμένων στις Μούσες   Ελληνίδες...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Ευωδιά , ομορφιά , ζωγραφιά το πρόσωπό σου…..Όλα μαζί και χωριστά του έρωτα λιμάνι…Το πρόσωπό σου τ όνειρο, το ξύπνημα…Η ζωή……

    Μπράβο…..

    Απάντηση
  2. Μάρθα Δήμου

    Πολύ ωραίο, ερωτικό ποίημα.Μπράβο!!!

    Απάντηση
  3. eirini giavasi

    Η ομορφιά βρίσκεται στην απλότητα… Και το αποδείξατε! Οι μεγαλύτεροι έρωτες βλάστησαν στα πιο απλά και ταπεινά λόγια. Μ αρέσει όταν ένα ποίημα πετυχαίνει χωρίς στομφώδεις και επιτήδειες λέξεις. Μπράβο!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου