Το σωματίδιο του θεού

23.01.2020

Η ζωή μας,

μια  παράξενη

μια πρωτόγνωρη εμπειρία.

Ένα  μαγικό  ταξίδι

σ’  ένα πέλαγος  απροσδιοριστίας

μέσα από συμπληγάδες, 

Λαιστρηγόνες και Κύκλωπες.

Mια αληθινή κατάδυση ψυχής.

 

Μια θάλασσα ήρεμη 

ή φουρτουνιασμένη

απρόβλεπτη, ατίθαση

με διαρκείς εναλλαγές,

προκλήσεις κι’ ανατροπές.

 

Ένα βιωματικό οδοιπορικό

μεσ’ τη φεγγαρόφωτη νύχτα

της μοναξιάς μας,

ένα πολύχρωμο ψηφιδωτό 

των πέντε αισθήσεων.

Ένα τραγούδι  μελαγχολικό ή χαρούμενο

μια γεύση γλυκόπικρη

μια γεύση μοναδική.

 

Η ζωή μας, μια ανάσα πνοής,

στον απέραντο ωκεανό της ύπαρξης.

Μια γαλάζια πεταλούδα στον κήπο των επιθυμιών

μια  νότα μελωδική

στη  μουσική των αισθήσεων.

 

Ένα  ποίημα μοναδικό,

αλλά και μια  ασήμαντη υποσημείωση

στον απέραντο ωκεανό της ιστορίας,

μια μικρή δημιουργική πνοή, στη φυσική επιλογή

ένα σωματίδιο του Θεού

στη σκοτεινή ύλη του σύμπαντος … 

 

_

γράφει ο Φώτης Τρυφωνόπουλος

 

 Β΄ Βραβείο στον Β΄ πανελλήνιο λογοτεχνικό

Διαγωνισμό 2017,«ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΙ ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ»

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η κλεψύδρα

Η κλεψύδρα

Κι έρχεται το πλήρωμα του χρόνου. Και συνειδητοποιείς δεν υπάρχουν περιθώρια για ανοχές. Έζησες, προσπαθώντας όσο γινόταν να καταλαβαίνεις τους άλλους να ανέχεσαι συμπεριφορές λόγια, πράξεις κι όταν αντιλαμβάνεσαι πως η κλεψύδρα τελειώνει κοιτάζεις τον εαυτό σου....

H γνωριμία

H γνωριμία

Δειλό, ξεκίνημα δειλό μ’ ανώριμα στιχάκια στο διάβα σου πλανήθηκα, λαθραία μου πορεία να ξεκουράζομαι γυμνός στης μνήμης τα παγκάκια να καρτερώ την αύρα σου, ονείρων καπηλεία. Στα χέρια σου ανδρώθηκα, φωλιά ελπιδοφόρα στάχυ να ‘ναι η τέρψη σου, το πάθος η τροφή ρόζους...

Μνήμη

Μνήμη

Εκείνο το αύριο που στην πλάτη του κουβαλούσε μια υπόσχεση πως οι μέρες που θα έρθουν θα είναι καλύτερες πλημμυρισμένες φως και όνειρα πού χάθηκε; Τώρα, στη θέση του στέκεται ο φόβος Πλέκει τον ιστό του Τον παρατηρώ από μακριά και τον πολεμώ με κομμάτια μνήμης Μνήμη,...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου