Δάκρυ έγινε ο ταξιδευτής.
Χρόνια βαριά σύννεφα αναμονή στο σταθμό
για μια μοναδική αστραπή αλήθειας.
Δεν υπάρχει προορισμός.
Ένα τρένο φαντάσματα
οι επιθυμίες
πέρασε στο σταθμό
και σφύριξε παρελθόν
το ταξίδι.
Μας ξεγέλασαν.
Στα μάτια η λύπη βάφει
κόκκινο τον ορίζοντα.
Ένας παλαίμαχος νους
κάνει συνθήκη με τη λήθη
και τ’ αξιοθέατα της θλίψης
αλλά το χαμόγελο που δεν φορέθηκε
λιώνει στα χείλη
σαν παρεξήγηση
κι η καρδιά
αθόρυβα κι εμπιστευτικά
σκοτώνει ότι λείπει.
Αφόρητα βρέχει
την εγκατάλειψη η ψυχή,
τα χέρια που δεν αγαπήθηκαν
μακραίνουν στην απόγνωση
γίνονται ράγες.
Σκουριάζουν.
Κανένα τρένο.

 

_

γράφει η Ρία Σπανού

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!