Το όνειρο για συντροφιά

27.08.2016

Φωτογραφία: Άννα Ρουμελιώτη

Φύτεψα κάποτε στο περιθώριο
δύο σπόρους ηλίανθο
“πόσο το αγαπώ το καλοκαίρι”, είπα
κι ύστερα έσβησα μέσα στα κύματα
και στην πελώρια αγκαλιά της.
Κι εκείνη με ανέστησε
και μου έδωσε καινούρια πνοή
με έκανε άνεμο και βροχή θαλασσινή
με έστειλε δάκρυ λυτρωτικό
στάλες ζωής να στάξω στου κάμπου τον παλμό.
Κι ήταν το καλοκαίρι εκείνο ανθισμένο και χρυσό
ανέδυε η γη τραγούδια της χαράς
τα χέρια των ανθρώπων ενώθηκαν
και γύρεψαν τον δρόμο της καρδιάς.
Ήσυχη τώρα θα φύγω για τον ουρανό
σύννεφο σε σύννεφο
δίνω το χέρι στον καιρό
κι απ΄της καρδιάς μου τη σοδειά
δυο ηλίανθους του χαρίζω
και το όνειρο για συντροφιά.

Α.Ρ.


Μάζεψα μες τις χούφτες μου νερό
πότισα τα βλαστάρια της καρδιάς μας.
Του ήλιου τα λουλούδια σαν φορώ,
θαρρώ στα χέρια πως κρατώ
καρπούς της συντροφιάς μας.
Μαζί στολίζαμε μ’ αχτίδες τα μαλλιά μας,
στα παραμύθια βάλαμε ψυχή κι αλμύρα
δροσιά αέρα και ζωή στα όνειρά μας
καλοκαιριού ανάσες που μαζί σου μόνο πήρα.
Γι’ αυτό μη φύγεις τώρα! Μη χαθείς.
Μη γίνεις σύννεφο χωρίς βροχής σημάδι.
Να μείνεις δίπλα μου για πάντα εσύ μπορείς.
Μην πλανευτείς απ’ τον καιρό! Μη σκορπιστείς σαν χάδι!
Δωσ’ μου το χέρι και να δεις, σαν βγούμε για το δρόμο
χρυσούς ανθούς θα στρώσουμε απ’ τη μικρή σοδειά μας.
Με συντροφιά το όνειρο και σύμμαχο τον χρόνο
θα ταξιδέψει η ψυχή πέρα κι απ’ την καρδιά μας.

Σ.Ν.

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ο κύκλος δεν σπάει…

Ο κύκλος δεν σπάει…

Μέσα μου με βασανίζουν, με πίκρα και μαράζι, όσα τούτο τον κόσμο μαστίζουν. Στη ρουτίνα του ο άνθρωπος μ΄ ανενεργή την ελπίδα. Αρχές και ηθικές, γεμάτος πληγές. Σ’ ένα κύκλο βολοδέρνει και κάποτε ξεσπάει, μα ο κύκλος δεν σπάει… Ο σύγχρονος τρόπος, το μπλα μπλα κι όλο...

Απορίας άξιον

Απορίας άξιον

τι είναι Θεός; τι μη Θεός; και τι τ' ανάμεσό τους; Γ. Σεφέρης, Ελένη   Καημένε Τεύκρο...  Απόκριση μην περιμένεις άλλο. Εάν υπάρχει ο Θεός,  Τότε καλά σου κρύβεται.  Και αν αυτά που έζησες  ήταν ανθρώπου τρελά, ποιος Κύριος τα ενέκρινε;  πώς τ' άφησε να γίνουν;...

Αλλάζοντας τους ανέμους

Αλλάζοντας τους ανέμους

Και να η ώρα φτάνει που το μέσα μας αφουγκράζεται το κάλεσμα της νιότης, να ξεχυθεί στους δρόμους και το σώμα ολόρθο στεντόρεια φωνή να ηχήσει. Τότε τα λησμονημένα στη φαρέτρα της αναμονής, στον αγώνα της καθημερινότητας θα επαναφέρει ζεστά. Θα ανοίξει δρόμους  σε...

Τι;

Τι;

  Σαν τι να μας απασχολήσει; Ο εαυτός μας, δηλαδή ο άνθρωπος. Ο έρωτας, δηλαδή η αγάπη. Ο θάνατος, δηλαδή η ζωή. Μαζί με αυτό το οργανωμένο και προσιτό ποίημα, που στο φόντο της αλήθειας ψευδίζει σαν κακός ηθοποιός. Καταρρέει σαν έρχεται ο κίνδυνος και σαν...

Ακίνητο το στόχαστρο

Ακίνητο το στόχαστρο

Οι καιροί έχουν αλλάξει, βροχούλα γλυκιά δεν πέφτει, καταιγίδες κι οι δρόμοι ποτάμια. Πνίγεται ο άνθρωπος, μα μιλιά δε βγάζει.   Υποταγμένη η ζωή σε τάξη επιβεβλημένη. Ελεύθερα οι «φύλακες» τον πλούτο της μασάνε κι αυτός, που με φιλοδώρημα την περνά, ανάστημα δεν...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ακίνητο το στόχαστρο

Ακίνητο το στόχαστρο

Οι καιροί έχουν αλλάξει, βροχούλα γλυκιά δεν πέφτει, καταιγίδες κι οι δρόμοι ποτάμια. Πνίγεται ο άνθρωπος, μα μιλιά δε βγάζει.   Υποταγμένη η ζωή σε τάξη επιβεβλημένη. Ελεύθερα οι «φύλακες» τον πλούτο της μασάνε κι αυτός, που με φιλοδώρημα την περνά, ανάστημα δεν...

Το χρονικό των μετρητών

Το χρονικό των μετρητών

Έγινε διόρθωση στο όνομά μου, δεν είμαι πια εγώ. Έγινε διόρθωση στα όνειρά μου, σκέφτομαι πριν πω. Η υπερχείλιση συναισθημάτων κόπηκε. Το ρεύμα κόπηκε. Πήγα σε άλλη εταιρία. Άλλαξα πρόσωπο, ταυτότητα τι θέλεις να σου πω; Είχαν ακριβή προμήθεια. Τέλος το χρονικό των...

Ψυχή σε καραντίνα

Ψυχή σε καραντίνα

Λέμε πολλά και δεν λέμε τίποτα.  Κι όταν δεν λέμε τίποτα τα λέμε… όλα.  Και αντί για τίποτα πλέον όλοι γράφουν τπτ. Κρύβομαι και κρύβεσαι Είμαστε συνέχεια σε καραντίνα. Kαραντίνα στην ψυχή. Ψυχή σε καραντίνα. Κάποιες μέρες στεναχωριέμαι που υπάρχω γιατί είμαι μηχανή....

13 σχόλια

13 Σχόλια

  1. Χριστινα Σουλελε

    Τι ομορφες καλοκαιρινες εικονες ειναι αυτες! Γεμισε το πρωινο και η καρδια μου λουλουδια και ονειρα. Τα ποιηματα σας μοιαζουν με ενα διαλογο δυο φιλεναδων που η μια δινει το χερι στην αλλη με αγαπη και συντροφικοτητα. Μπραβο και στις δυο!

    Απάντηση
      • Σοφία Ντούπη

        Στα χνάρια σου πάτησα Άννα μου και σε ευχαριστώ πολύ που μου έδωσες τη χαρά να σε ακολουθήσω!!!!!!! Μεγάλη έννοια η συντροφικότητα Χριστίνα μου και τυχεροί όσοι μαθαίνουν να βαδίζουν μαζί της!!!!!! Ευχαριστούμε πολύ!!!!!!!

        Απάντηση
  2. Χριστινα Σουλελε

    Αννα συγχαρητηρια για το εικαστικο αποτελεσμα της φωτογραφιας.

    Απάντηση
  3. Lena Mavroudi Mouliou

    Η μία με τη γνωστή της πανέμορφη πεζοποίηση η άλλη με την επίσης γνωστή και πανέμορφη ρίμα της, μας ταξίδεψαν πρωί πρωί σήμερα Καλή αρχή εβδομάδας…

    Απάντηση
    • Σοφία Ντούπη

      Λένα μου μια γεμάτη καρδιά σαν και τη δική σου να ταξιδεύει μπορεί μόνο!!!!!!!!Την αγάπη μου!!!!!!!

      Απάντηση
  4. Βάσω Καρλή

    Είναι τόσο μελωδικά, δροσερά, παιχνιδιάρικα και τα δύο ποιήματα. Πραγματικά ΟΝΕΙΡΙΚΑ. Ταιριάζει τόσο πολύ η γραφή σας. Λες και η μία έχει εισχωρήσει μέσα στο μυαλό ή μάλλον μέσα στην καρδιά της άλλης. Συγχαρητήρια Σοφία! Συγχαρητήρια Άννα!

    Απάντηση
    • Σοφία Ντούπη

      Βάσω μου καλημέρα!!!!!!Σ’ ευχαριστούμε πολύ για τα καλά σου λόγια!!!!!!

      Απάντηση
  5. Μάχη Τζουγανάκη

    κι απ΄της καρδιάς μου τη σοδειά
    δυο ηλίανθους του χαρίζω
    και το όνειρο για συντροφιά.

    Δωσ’ μου το χέρι και να δεις, σαν βγούμε για το δρόμο
    χρυσούς ανθούς θα στρώσουμε απ’ τη μικρή σοδειά μας.

    ένα πέρα για πέρα χορταστικό πάντρεμα γεμάτο αγάπη..ελπίδα και ένωση…

    Να στε καλα και οι 2 σας..

    Απάντηση
  6. Ανώνυμος

    Φανταστικά και τα δύο !!!μπράβο σας κορίτσια !!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου