Το όνειρο για συντροφιά

27.08.2016

Φωτογραφία: Άννα Ρουμελιώτη

Φύτεψα κάποτε στο περιθώριο
δύο σπόρους ηλίανθο
“πόσο το αγαπώ το καλοκαίρι”, είπα
κι ύστερα έσβησα μέσα στα κύματα
και στην πελώρια αγκαλιά της.
Κι εκείνη με ανέστησε
και μου έδωσε καινούρια πνοή
με έκανε άνεμο και βροχή θαλασσινή
με έστειλε δάκρυ λυτρωτικό
στάλες ζωής να στάξω στου κάμπου τον παλμό.
Κι ήταν το καλοκαίρι εκείνο ανθισμένο και χρυσό
ανέδυε η γη τραγούδια της χαράς
τα χέρια των ανθρώπων ενώθηκαν
και γύρεψαν τον δρόμο της καρδιάς.
Ήσυχη τώρα θα φύγω για τον ουρανό
σύννεφο σε σύννεφο
δίνω το χέρι στον καιρό
κι απ΄της καρδιάς μου τη σοδειά
δυο ηλίανθους του χαρίζω
και το όνειρο για συντροφιά.

Α.Ρ.


Μάζεψα μες τις χούφτες μου νερό
πότισα τα βλαστάρια της καρδιάς μας.
Του ήλιου τα λουλούδια σαν φορώ,
θαρρώ στα χέρια πως κρατώ
καρπούς της συντροφιάς μας.
Μαζί στολίζαμε μ’ αχτίδες τα μαλλιά μας,
στα παραμύθια βάλαμε ψυχή κι αλμύρα
δροσιά αέρα και ζωή στα όνειρά μας
καλοκαιριού ανάσες που μαζί σου μόνο πήρα.
Γι’ αυτό μη φύγεις τώρα! Μη χαθείς.
Μη γίνεις σύννεφο χωρίς βροχής σημάδι.
Να μείνεις δίπλα μου για πάντα εσύ μπορείς.
Μην πλανευτείς απ’ τον καιρό! Μη σκορπιστείς σαν χάδι!
Δωσ’ μου το χέρι και να δεις, σαν βγούμε για το δρόμο
χρυσούς ανθούς θα στρώσουμε απ’ τη μικρή σοδειά μας.
Με συντροφιά το όνειρο και σύμμαχο τον χρόνο
θα ταξιδέψει η ψυχή πέρα κι απ’ την καρδιά μας.

Σ.Ν.

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Στο στέρφο αμπέλι φύσηξε κρύος ο βοριάς, την ώρα του φωτός της τελευταίας αχτίδας. Ματιά υγρή, από ταξίδι, θαρρώ, πως έρχεται μακρύ,  ξανθή˙ στο χρώμα της σταφίδας.   Ο ξένος ψάχνει για μια γη, στάση να κάνει… λίγη θαλπωρή…  Της ιστορίας το κουβάρι του σα...

Monty

Monty

Εγώ που σ' αγαπώ σου υπόσχομαι να τρέξω αν τύχει και προσέξω πως έχεις πληγωθεί Κι η γη κι ο ουρανός δεν θα 'χουν σημασία θα ‘ναι χωρίς αξία μάρτυς μου ο Θεός   Εγώ που σ' αγαπώ αν χρειαστεί θα διώξω του ουρανού το τόξο το φως θα παραβγώ Σε μια σταλαγματιά θα...

Πέρνα με

Πέρνα με

Πέρνα με. Μη με κοιτάς στη διαδρομή  και μην χρεώσεις τη βροχή στον ουρανό. Το ξέρουμε και οι δυο πως και την πιο μικρή ψιχάλα  την έφεραν τα μάτια μας όταν συνειδητά αλλάξαμε πορείες.   Πέρνα με, μα μην προπορευτείς. Θυμήθηκα τα χρόνια μας. Νέα ανάσα. Ξημέρωμα...

Η Λήθη του Είναι και του Φαίνεσθαι

Η Λήθη του Είναι και του Φαίνεσθαι

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μείζονος ενδιαφέροντος

Μείζονος ενδιαφέροντος

Τι μας ενδιαφέρει πια; Ποια διαθεματικότητα, ποιο ενδιαφέρον είναι αρκετό, είναι πειστικό ή εξελίσσεται και κάνει γοργά βήματα;   Μας ενδιαφέρει πια η φύση του προβλήματος. Δε μας ενδιαφέρει η ρίζα, δεν την βλέπουμε, μας δυσκολεύει. Έτσι θα παραμείνουμε στη φύση....

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Μείζονος ενδιαφέροντος

Μείζονος ενδιαφέροντος

Τι μας ενδιαφέρει πια; Ποια διαθεματικότητα, ποιο ενδιαφέρον είναι αρκετό, είναι πειστικό ή εξελίσσεται και κάνει γοργά βήματα;   Μας ενδιαφέρει πια η φύση του προβλήματος. Δε μας ενδιαφέρει η ρίζα, δεν την βλέπουμε, μας δυσκολεύει. Έτσι θα παραμείνουμε στη φύση....

Στου Αχέροντα την λίμνη

Στου Αχέροντα την λίμνη

Οι μορφές που περνάνε δεν γυρνούν Κάποιες στέκουν παράμερα και περιμένουν Είτε να περάσουν είτε να χαθούν Όμως κάποιες μορφές αόρατες ή ορατές Στέκονται Στέκονται εκεί, δίπλα στην ψυχή μας Στέκονται εκεί που δεν παρατηρείς Περνάνε και αυτές  Σαν πικρό μυστικό που δεν...

Η ασκήμια της

Η ασκήμια της

Θαρρώ πως θαυμάζω τη ουδετερότητα της. Η κοινή, αδιάφορη ουδετερότητα της  που τα Σάββατα κλωνοποιείται σε παζάρια μονολόγων να κρύψει την ασχήμια της.   Μα θαρρώ πως θαυμάζω και την ασχήμια της. Γιατί κρατώντας την στα δάχτυλά η ασχήμια της δεν υπήρξε ποτέ...

13 σχόλια

13 Σχόλια

  1. Χριστινα Σουλελε

    Τι ομορφες καλοκαιρινες εικονες ειναι αυτες! Γεμισε το πρωινο και η καρδια μου λουλουδια και ονειρα. Τα ποιηματα σας μοιαζουν με ενα διαλογο δυο φιλεναδων που η μια δινει το χερι στην αλλη με αγαπη και συντροφικοτητα. Μπραβο και στις δυο!

    Απάντηση
      • Σοφία Ντούπη

        Στα χνάρια σου πάτησα Άννα μου και σε ευχαριστώ πολύ που μου έδωσες τη χαρά να σε ακολουθήσω!!!!!!! Μεγάλη έννοια η συντροφικότητα Χριστίνα μου και τυχεροί όσοι μαθαίνουν να βαδίζουν μαζί της!!!!!! Ευχαριστούμε πολύ!!!!!!!

        Απάντηση
  2. Χριστινα Σουλελε

    Αννα συγχαρητηρια για το εικαστικο αποτελεσμα της φωτογραφιας.

    Απάντηση
  3. Lena Mavroudi Mouliou

    Η μία με τη γνωστή της πανέμορφη πεζοποίηση η άλλη με την επίσης γνωστή και πανέμορφη ρίμα της, μας ταξίδεψαν πρωί πρωί σήμερα Καλή αρχή εβδομάδας…

    Απάντηση
    • Σοφία Ντούπη

      Λένα μου μια γεμάτη καρδιά σαν και τη δική σου να ταξιδεύει μπορεί μόνο!!!!!!!!Την αγάπη μου!!!!!!!

      Απάντηση
  4. Βάσω Καρλή

    Είναι τόσο μελωδικά, δροσερά, παιχνιδιάρικα και τα δύο ποιήματα. Πραγματικά ΟΝΕΙΡΙΚΑ. Ταιριάζει τόσο πολύ η γραφή σας. Λες και η μία έχει εισχωρήσει μέσα στο μυαλό ή μάλλον μέσα στην καρδιά της άλλης. Συγχαρητήρια Σοφία! Συγχαρητήρια Άννα!

    Απάντηση
    • Σοφία Ντούπη

      Βάσω μου καλημέρα!!!!!!Σ’ ευχαριστούμε πολύ για τα καλά σου λόγια!!!!!!

      Απάντηση
  5. Μάχη Τζουγανάκη

    κι απ΄της καρδιάς μου τη σοδειά
    δυο ηλίανθους του χαρίζω
    και το όνειρο για συντροφιά.

    Δωσ’ μου το χέρι και να δεις, σαν βγούμε για το δρόμο
    χρυσούς ανθούς θα στρώσουμε απ’ τη μικρή σοδειά μας.

    ένα πέρα για πέρα χορταστικό πάντρεμα γεμάτο αγάπη..ελπίδα και ένωση…

    Να στε καλα και οι 2 σας..

    Απάντηση
  6. Ανώνυμος

    Φανταστικά και τα δύο !!!μπράβο σας κορίτσια !!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου