Το όνειρο

12.07.2020

Κλείσε  τα μάτια και ταξίδεψε.

Κλείσε τα μάτια κι ονειρέψου.

Γιατί το όνειρο μπορεί και σε ταξιδεύει μακάρια

ανέμελα, στη σιωπή.

Μπορεί να αψηφά τη πεζότητα

να γλυκαίνει τη στυφή καθημερινότητα.

Επειδή  είναι η μαγική πινελιά που χρωματίζει

κι  ομορφαίνει, την ίδια μας τη ζωή.

Γιατί είναι και παραμένει πάντα

η πιο άδολη και πηγαία έκφραση

του εσώτερου εαυτού μας.

H πλέον μυστηριακή φωνή

του ίδιου του λογισμού μας.

Η  πλέον ευαίσθητη συνιστώσα

και  χορδή.

H δική  μας, αληθινή φωνή.

Γιατί το όνειρο είναι το εκχύλισμα της καρδιάς μας

το απόσταγμα της ψυχής μας

το θαυματουργό νερό της Κασταλίας πηγής

που  ενσαρκώνει τους πόθους και τις ελπίδες

της ίδιας  της ύπαρξής μας.

Είναι η ανάσα της, το οξυγόνο της.

Γιατί  το όνειρο είναι  η αλήθεια  μας,

που αγγίζει τις χορδές των κυττάρων μας.

Είναι η δική μας  υπαρκτή αναγκαιότητα

η μόνη μας, αληθινή   ταυτότητα.

Γι’ αυτό, κλείσε τα μάτια κι ονειρέψου

κλείσε τα μάτια και ταξίδεψε.

Γιατί το ταξίδι είναι η προοπτική

μιας αδημονούσας εσωτερικής  δύναμης,

που ψάχνει τον δικό της ανεξερεύνητο δρόμο,

τον δικό της, ούριο άνεμο.

Που έχει την ικανότητα να μετασχηματίζει

τον πόθο της περιπέτειας,

σε πάθος της ανακάλυψης.

Την εικασία ή την προσδοκία,

σε  αστείρευτη αύρα ζωής.

Μα η ζωή είπες,

είναι μόνο όσα αληθινά ζούμε.

Όλα τα άλλα δεν είναι,

παρά μια εικονική πραγματικότητα.

Μια  ακόμη γλυκιά ή γλυκόπικρη ψευδαίσθηση,

μια  παράξενη εν δυνάμει ματαιότητα

ή  μια ατέρμονη, μακάρια ουτοπία.

Γι’ αυτό, κλείσε τα μάτια και ταξίδεψε.

Κλείσε τα μάτια κι ονειρέψου.

Άνοιξε τα μάτια

και    ζ ή σ ε…

_

γράφει ο Φώτης Τρυφωνόπουλος

Ακολουθήστε μας

Οι 10 χωρισμοί

Οι 10 χωρισμοί

ΟΙ 10 ΧΩΡΙΣΜΟΙ (εφηβικό σατιρικό)   Πρώτη φορά χωρίσανε, όταν ήμουνα 9, Αυτός έπαιζε χαρτιά, Αυτή όλο να φωνάζει, έφυγε για κανά μήνα, αλλά γύρισε κλαμένος και τα βρήκαν φυσικά. Μα η 2η φορά ήρθε μετά από λίγους μήνες, έλειψε όλο το βράδυ, κι όταν ήρθε το πρωί, τον...

Η Ήττα

Η Ήττα

Και τελικά πες μου. Γιατί να πετάξω; Ποιος ο λόγος τα σύννεφα να φτάσω; Έκανα το πρώτο βήμα και τόλμησα, έκανα το πρώτο άλμα με τόσες προσδοκίες. Τόσα σενάρια πιθανά, τόσες ελπίδες επιθυμητές. Αλλά, ξέχασα ότι η ζωή δεν είναι ποτάμι που κυλάει όπως επιθυμώ. Έκανα την...

O κόσμος μας

O κόσμος μας

Πόσο μικρή στα αλήθεια, μοιάζει η ζωή; Πόσο ασύστολα, παλεύει με τον χρόνο; σαν συμπυκνώνεται, σε μια μόνο στιγμή σε ένα παιχνίδι, που σε βρίσκει πάντα μόνο.   Πόσο μικρός μοιάζει ο κόσμος μας, αλήθεια;  σε ένα σύμπαν που ατέλειωτο φαντάζει όταν το συναίσθημα,...

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Μπορείς να με λες Αδάμ ή ό, τι σου αρέσει Λέω στον φίλο μου Ρούμπιν στο όνειρό μου   Ξέρεις τι εννοώ Ρούμπιν Δώσε μου την εντολή σου Δώσε μου τις παραγγελίες σου   Είμαστε και τα δύο παιχνιδιάρικα παιδιά που συμπεριφέρονται σαν ενήλικες που θέλουν να γίνουν διάσημοι...

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Εν συντομία

Εν συντομία

Σκηνοθετούσε τη ζωή αρνιόταν την ανατομία του χρόνου ερωτοτροπούσε με τα προσωποποιημένα όνειρα βάδιζε πάνω σε θραύσματα νεκρών τρεφόταν με άγριο ρεαλισμό αγαπούσε τις πληγές των εβένινων πλασμάτων μετρούσε τις γραμμές του πεπρωμένου πάντα κατέληγαν σε θηλιές άγγιζε...

Γόρδιος δεσμός

Γόρδιος δεσμός

Δεκαπέντε πουλιά σε χρώμα χακί τα φτερά μας ξύρισαν σήμερα. Αναπνεύσαμε κάπως βαριά Αργά το απόγευμα Ιούνη του ‘20 σαν πέρασαν τα θεριά στον αέρα τρώγοντας τις σκεπές απ' τις παλιές οικοδομές. Τις σκέψεις κάρφωσαν σαν πόνο στο στομάχι κι ας είπαν άσκηση πως ήταν....

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου