Τώρα γεννήθηκα

12.05.2018

Παρελθόν;

Δεν έχω.

Είμαι γυμνή από προηγούμενες ώρες.

Πεινασμένη και διψασμένη από προηγούμενα λεπτά.

Τώρα γεννήθηκα.

Τώρα.

Που φύσηξες πνοή στα σωθικά μου.

Αέρα στα φύλλα μου.

Άνεμο στο πανί μου.

Κοίτα με.

Για σένα μεγαλώνω.

Σωστή αγάπη θα γίνω.

Κι όταν γεράσω πάλι αγάπη θα είμαι.

Με μάτια μικρά. Με δέρμα ζαρωμένο.

Μα με χείλη ολόγλυκα.

Να ρουφάνε τα φιλιά σου ατελείωτα.

Παρελθόν;

Δεν έχω, σου είπα.

Κι αν είχα το έσβησα.

Το έκαψα.

Το πέταξα.

Δε θυμάμαι.

Για τ' αύριο πες μου.

Για το κάθε αύριο.

Εκείνο με νοιάζει.

Να μη σκεφτώ πως άδικα γεννήθηκα απόψε.

Να μη χαρώ , αν κιόλας αύριο... πεθάνω.

_

γράφει η Χριστίνα Γαλιάνδρα

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Πού να αναπαυτεί το βλέμμα;

Πού να αναπαυτεί το βλέμμα;

  Κατάκοπος ο νους απόθεσε απέναντι το βλέμμα στου γέροντα την όψη Ανέβασα πάλι πυρετό το παιδί θέλει παπούτσια τηλεφώνησε η Μαρία Ήρεμος ο παππούς στη μοναξιά του σε συνομιλητή αόρατο μοιάζει να ψιθυρίζει Το τιμολόγιο ανείσπρακτο αγάπη μου, της είπα Μα όχι, έχει...

Αποτυχίαι

Αποτυχίαι

  Αποτυχίαι εισίν άπασαι αι προσπάθειαι ημών κι όλο το γυροφέρνουμε όλο παρακαλούμε την τύχην δια λίγη λύπησιν· κι απογοητευμένοι εκ της εκβάσεως την τύχη ποδοπατούμε αρπάζουμε λεηλατούμε κι ούτε ρωτούμε τους καλούς τρόπους κάπου παρατούμε κι ανθούμε.   _...

Η κλεψύδρα

Η κλεψύδρα

Κι έρχεται το πλήρωμα του χρόνου. Και συνειδητοποιείς δεν υπάρχουν περιθώρια για ανοχές. Έζησες, προσπαθώντας όσο γινόταν να καταλαβαίνεις τους άλλους να ανέχεσαι συμπεριφορές λόγια, πράξεις κι όταν αντιλαμβάνεσαι πως η κλεψύδρα τελειώνει κοιτάζεις τον εαυτό σου....

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου