Τ’ ασημένια κλειδιά

17.05.2014

 

 

Ήρθες μετά από χρόνια στο σπίτι μου να κοιμηθείς,

να με πάρεις αγκαλιά να ξαποστάσουμε στη ζεστασιά.

Ήρθες μετά από χρόνια στο στρώμα μου να κοιμηθείς,

για να νιώσεις τη χαρά να σπαρταράει στα κρυφά.

Τα λόγια σου πολλά, τόσα που άρπαξες τ΄ ασημένια κλειδιά,

του κονακιού μου της καρδιάς, του φιλιού μου της φωτιάς.

Μεγάλη για μένα η γιορτή, που ένιωσα αυτό που λεν

ξέχνα τα παλιά, πούλα τα στη λησμονιά

και δωσ’ του τα κλειδιά για να έρθει η καλοκαιριά.

Κι έχεις της νίκης τ΄ ασημένια κλειδιά, μα για σένα είναι περιττά,

γιατί χάθηκες ξανά μες στη δική σου την τροχιά.

Δωσ’ μου πίσω τα κλειδιά για να βουτήξω στα παλιά

και κράτα μόνο τη ματιά και του πρωινού την αγκαλιά.

Δωσ’ μου πίσω τα κλειδιά αφού την πόρτα δεν ανοίγεις

και σκουριάζει η ζωή στη μαντεμένια τη σιωπή.

 

της Εύας Κασιάρου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Του πεπρωμένου σκάλες

Του πεπρωμένου σκάλες

Ανηφοριές, κατηφοριές έχει η ζωή μεγάλες κύκλους διαγράφουν οι στιγμές όμορφες, γκρίζες κι άλλες του πεπρωμένου σκάλες . Όταν η λύπη σου χτυπά απρόσκλητη την πόρτα δοκιμασία που ζητά υπομονής την νότα . Πολλών σου στόχων το βουνό απότομο κι οδυνηρό θα το ανεβείς...

Βερούκης

Βερούκης

ΒΕΡΟΥΚΗΣ Ο μάστορας Βερούκης, συνεργείο ονομαστό,  μόνος ήρθε απ’ το χωριό, 17 στα 18, έφτυσε αίμα, να το ανοίξει, δούλευε σαν το σκυλί, μα η ζωή καλή μαζί του, έγινε κάποιος και αυτός, έχει πια 6 υπαλλήλους, χρειάζεται και έβδομο, του προτείνανε παιδί, πατριώτη, απ’...

πλάκες – συγγράμματα

πλάκες – συγγράμματα

  Στην ακατάστατη μάντρα των αζήτητων αναμνήσεων θα βρεις τις πλάκες με τα συγγράμματα, τα ρητά  που ανακατεμένα πια δε βγάζουν νόημα. Μόνο σε μπερδεύουν, το μηδέν και το άγαν, το τίποτα με το άπαν, η δόξα συναντά τη λόξα και οι προσευχές τις κατάρες. Τα ονόματα...

Στην ερημιά της ελπίδας

Στην ερημιά της ελπίδας

Η μέρα τελειώνει, το φως χαμηλώνει η δύση αρπάζει φωτιά και ματώνει ο ήλιος βαθιά στον ορίζοντα γέρνει στην μοναξιά της ελπίδας μια αχτίδα του στέλνει   Η νύχτα που φέρνει μια μπόρα θυμώνει η αγάπη μονάχη στο κρύο παγώνει της βροχής οι ριπές αντηχούν στο περβάζι...

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Διαβάστε κι αυτά

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Απογραφή

Απογραφή

Απόψε είχαμε απογραφή. Με επισκέφθηκαν όλες μου απελπισίες μαζεμένες.  Εγώ δεν είχα ιδέα – ποτέ δεν με ενημέρωσε καμία πριν έρθει. Με έπιασαν απροετοίμαστο. Πώς επισκέπτεσαι τον άλλο τέτοια ώρα κυρά μου; Είχα τροχιοδρομήσει να ζήσω μια ευτυχία – στον ύπνο μου....

Ρότα τ’ αγνώστου

Ρότα τ’ αγνώστου

Με τ’ ανοιξιάτικο αεράκι ένα πρωί, πανιά θ’ ανοίξω πάλι στο γαλάζιο, παίρνοντας μια βαθειά αναπνοή, της θάλασσας τις στράτες σαν διαβάζω. Η βάρκα μου ένα όμορφο σκαρί, σε ταρσανά χτισμένο με μεράκι, να σκίζει τα νερά και να ‘ν’ γερή, με μένα καπετάνιο στο δοιάκι. Ο...

7 σχόλια

7 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Πολύ όμορφο ποίημα πολύ όμορφο!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση
    • Εύα Κασιάρου

      Ευχαριστώ!

      Απάντηση
  2. Δημητρης Προδρομου

    Ευα μου καλησπερα !!!! Οπως βλεπεις δεν μου ξεφευγει τιποτε.Περιμενω…και η αναμονη μου ανταμοιβετε.
    καθε φορα με εκπλησεις σαν να ειναι η πρωτη φορα.ΜΠΡΑΒΟ ΣΟΥ !!!!!Εσυ κοριτσι μου εισαι …. τι να λεμε
    τωρα … και που να βρουμε λογια να γραψουμε.ΜΠΡΟΒΟ!!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση
  3. Εύα Κασιάρου

    Δημήτρη έχω σίγουρα ένα φανατικό αναγνώστη!! Σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια!!

    Απάντηση
  4. Μαριάνθη Πλειώνη

    Καλησπέρα Εύα. Πολύ ωραίο το ποίημά σου,γεμάτο ευαισθησία και συναίσθημα.Με συγκίνησε…

    Απάντηση
    • Εύα Κασιάρου

      Eυχαριστώ..

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου