Ειλικρινά έχω μείνει άφωνος. Πολύ δυνατό θριλεράκι στο οποίο, αν και διαφημίζεται ως δικαστικό θρίλερ, είναι τόσο καλά επιχρισμένο με νότες κοινωνιολογίας που δεν το προσπερνάς γρήγορα, ούτε το αντιμετωπίζεις ελαφρά. Νομίζετε ότι το στόρι είναι το γνωστό “γιος βοηθού εισαγγελέα είναι ύποπτος φόνου και δικάζεται, οπότε δείτε μέχρι το τέλος αν είναι αθώος ή όχι”; Χαχα! Ναι αυτή είναι η κεντρική ιδέα ΑΛΛΑ η δίκη, οι περιπέτειες και οι αμφιβολίες αρχίζουν να διαβρώνουν τις ενδοοικογενειακές σχέσεις. Ειδικά όταν ο βοηθός εισαγγελέα Άντριου Μπάρμπερ έχει κρύψει και ξεπεράσει ένα μυστικό.

Είμαι σε δύσκολη θέση. Θέλω να δείξω πόσο καλογραμμένο και ανατρεπτικότατο είναι αυτό το βιβλίο αλλά θα χαλάσω την έκπληξη. Θα μου πεις, το έχεις κάνει κι άλλες φορές και θα συμφωνήσω, αλλά η πρόταση που θα γράψω και στην οποία θα στηριχτώ για να τονίσω τις αρετές του βιβλίου είναι τόσο πεζή σε σύγκριση με τον τρόπο που τη χρησιμοποιεί ο συγγραφέας που ειλικρινά θα απογοητευτείτε. Οπότε έχοντας υπ\’ όψιν σας τα ελάχιστα στοιχεία που θα παραθέσω αμέσως να ξέρετε ότι το βιβλίο είναι δικαστικό θρίλερ (έχει αφήγηση εν είδει πρακτικών δίκης), κοινωνική περιπέτεια (ψυχολογική διάβρωση και αντίκτυπος στην καθημερινότητα της οικογένειας) και υπάρχει μια τόσο μεγάλη ανατροπή που δε θα ξεκολλήσετε εύκολα (στο 4ο μέρος).

Ο Άντριου Μπάρμπερ είναι ευτυχισμένος με την οικογένειά του και πετυχημένος επαγγελματικά. Όταν όμως αυτή η εύθραυστη εικόνα της ομαλότητας σπάει και τον κατακόβει, τα πάντα αλλάζουν, τίποτε δε θα είναι πια ίδιο. Ο γιος του κατηγορείται για φόνο. Γεμάτος αγωνία και αμφιβολίες εξομολογείται στη γυναίκα του ότι ο παππούς του και ο πατέρας του ήταν εγκληματίες (κλέφτες και δολοφόνοι), άρα ΑΝ το παιδί είναι ένοχος φταίει κι αυτός που τους έκρυψε την κληρονομική προδιάθεση. Η γυναίκα του από εκείνη την ημέρα και μετά δε θα είναι πια η ίδια. Δεν υπάρχει ΚΑΜΙΑ απόδειξη για την ενοχή του παιδιού αλλά υπάρχουν οι αμφιβολίες. Και αρκεί μόνο η ρετσινιά για να μην μπορείς πια να ξαναζήσεις σαν άνθρωπος, ακόμη κι αν κηρυχθείς \”μη ένοχος\” (προσοχή και σε αυτήν τη σημασία, απλά δεν είσαι ένοχος, όχι ότι είσαι αθώος!).

Μέσα από αυτήν την περιπέτεια λοιπόν, τα συναισθήματα ξεκαθαρίζουν, ο γάμος μπαίνει στις πραγματικές του διαστάσεις, οι ενδοοικογενειακές σχέσεις οξύνονται και ίσως, λέω ίσως, βρουν την ησυχία τους μετά το πέρας της δίκης. Ο Άντριου τρομάζει με την εμφάνιση της γυναίκας του, που απογυμνώνεται μέσα του συναισθηματικά, και αγωνίζεται να κερδίσει το χαμένο έδαφος απέναντι σε έναν αδέξιο, επαναστάτη και άχαρο έφηβο, ένα παιδί όπως όλα της ηλικίας του δηλαδή. Τελικά το παιδί είναι αθώο ή ένοχο; Υπάρχουν αποδείξεις; Και οι αμφιβολίες κατά πόσο μπορούν να οδηγήσουν κάποιον να πάρει τον νόμο στα δικά του χέρια; Και τι σκοπεύει να κάνει;

Σας το συνιστώ ανεπιφύλακτα. Μετά από αυτό οι σχέσεις με την οικογένειά σας δεν θα είναι ποτέ ξανά οι ίδιες.

Συγκρατώ εδώ κάποια αποσπάσματα που είναι χωρία από άλλα βιβλία εν είδει quotes από άλλα βιβλία που χρησιμοποιεί ο συγγραφέας:

“…(επειδή) πρέπει απλώς να φανταστούμε… πως συναντάμε τον πρώτο ανθρωποειδή πρόγονό μας, τον Αδάμ, κοντό στο παράστημα, με άφθονο τρίχωμα, δίποδο, να περιπλανιέται στις αφρικανικές σαβάνες περίπου 3.000.000 χρόνια πριν. Τώρα ας συμφωνήσουμε πως οποιονδήποτε νόμο κι αν θελήσουμε να χρησιμοποιήσουμε γι\’ αυτό το έξυπνο πλασματάκι, δεν θα ήταν πολύ φρόνιμο να τον πλησιάσουμε” (σελ. 8).