Select Page

Φιλοσοφικές παρεμβάσεις, του Ανδρέα Αντωνίου [16]

Φιλοσοφικές παρεμβάσεις, του Ανδρέα Αντωνίου [16]

 

 

Κεφάλαιο 16

 

Αν κάποιος σκεφτεί σε τι σημεία ώθησε η θέληση για ζωή τον άνθρωπο, κάποιος θα εκπλησσόταν.

Όπως έλεγε ο Σενέκας – ο μεγάλος στωϊκός – γράφει για το πως ο άνθρωπος έχει ξεφύγει από την στωϊκή αρχή, το να ζει σύμφωνα με την φύση. Εκεί που τα άλλα ζώα ζούνε σε αρμονία με την φύση και τον φυσικό νόμο, ο άνθρωπος επεδίωξε να αποκτήσει περισσότερα. Αποφάσισε να κτίσει οικίες, να καλλιεργήσει την γη και να εξημερώσει τα ζώα, να συγκεντρωθεί σε πολιτείες, να δημιουργήσει πολίτευμα με πολύπλοκη δομή και να διεξάγει πολέμους. Σκεφτείτε πόσα περισσότερα θα είχε γράψει ο Σενέκας, αν ζούσε στην δική μας εποχή και πόσο μακριά έχουμε φτάσει από την φύση – στην προσπάθειά μας να επιβιώσουμε.

(Κάποιος θα έβλεπε την ειρωνεία: Ο άνθρωπος απομακρύνεται από την φύση για να καλυτερεύσει την ζωή του και αυτή η απομάκρυνση του δημιουργεί ένα νέο πρόβλημα για κάθε ένα παλιό που επιλύει)

Από την βιομηχανική επανάσταση και μετά, ο άνθρωπος με ταχύτατους ρυθμούς, ξεφεύγει από την «φύση». Την ατμομηχανή, την ακολούθησε το αυτοκίνητο, το αεροπλάνο, την τεχνολογική επανάσταση, την τηλεόραση, το τηλέφωνο, το διαδίκτυο (καλή ώρα) και οι άπειρες άλλες δυνατότητες που ανοίγονται σιγά σιγά.

Λίγα χρόνια πριν το ταξίδι σε άλλους πλανήτες, η εξερεύνηση των βυθών και η συναρμολόγηση νοήμων όντων από άψυχα πράγματα, ήταν σενάρια επιστημονικής φαντασίας. Πλέον σήμερα έχουμε βρει άλλους πλανήτες που μπορεί να υποστηρίζουν ζωή και νοημοσύνη, η γη έχει γίνει πλέον ασφυκτικά μικρή και οι νέες τεχνολογίες πλέον καλπάζουν πιο γρήγορα από την φαντασία μας: νανοτεχνολογία, βιονικά μέλη, χημικά σκευάσματα και η επιστήμη της γενετικής αλλάζουν την πραγματικότητα γύρω μας, πολλές φορές πιο γρήγορα από ό,τι μπορούμε να την αφομοιώσουμε.

Οι υλιστές της παρέας θα προσθέσουν σε όλα αυτά και τον Θεό. Χάρη στον Φώγιερμπαχ, αλλά και τους αναλυτικούς, έχουμε πλέον πειστεί πως κάθε μεταφυσική έννοια ή ελπίδα που έχει ο άνθρωπος (την αιωνιότητα της ζωής ή τον θεό) είναι απλά άλλοι τρόποι του ανθρώπου να επιβιώνει. Όταν ο άνθρωπος βρέθηκε μπροστά στην καταστροφική μανία της φύσης, τότε θέλησε να εφεύρει μια δύναμη μεγαλύτερη από τον ίδιο, την οποία να μπορεί να εξευμενίσει, στην προσπάθειά του να επιβιώσει.

Υπάρχουν πολλά πράγματα που θα γίνουν ακόμη και θα ξεφύγουμε ακόμη περισσότερο από την «φύση». Κι αν η φύση του ανθρώπου είναι να ζει μακριά από την φύση, κι αν η γνώση των ορίων του, είναι το σημάδι της απεριοριστίας του, τότε αυτή η φύση, ο τελεσίδικος νόμος του τέλους και του θανάτου θα έρχεται και θα μας βρίσκει πάντα.

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Ανδρέας Αντωνίου

Ο Ανδρέας Αντωνίου γεννήθηκε στις 12/01/1988 στη Θεσσαλονίκη και μένει μόνιμα στη Λευκωσία. Είναι υποψήφιος διδάκτωρ στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, στη σχέση Λογοτεχνίας και Φιλοσοφίας. Έχει εκδώσει μία ποιητική συλλογή με τίτλο «Ο Ποιητής και το Φεγγάρι» (εκδόσεις I-Write, 2012) και έχει δημοσιεύσει ποιήματά του σε λογοτεχνικά περιοδικά.

1 σχόλιο

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Μπράβο σας γι αυτήν την φιλοσοφική παρέμβαση , που είναι η θλιβερή πραγματικότητά μας δυστυχως … ζούμε μακριά από τη φύση ..ζούμε παρά φύση.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Ημερολόγιο 2018 – Πρόσκληση

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!