Select Page

Φιμωμένη κραυγή, του Ιωάννη Γκουγκουγιάννη

Φιμωμένη κραυγή, του Ιωάννη Γκουγκουγιάννη

 

 

Το ήξερα εδώ και αρκετό καιρό άλλα δεν είχα τις κατάλληλες αποδείξεις ώστε να δημοσιεύσω το ρεπορτάζ. Αλλά τώρα μετά από αυτές τις φωτογραφίες δεν υπήρχε πλέον καμία αμφιβολία πως όλοι οι ισχυρισμοί μου ήταν σωστοί. Είχα καταφέρει να φωτογραφίσω ακριβώς την στιγμή που γινόταν η παραλαβή της ποσότητας των ναρκωτικών από το μικρό αεροπλάνο που είχε φτάσει από την κεντρική Αμερική. Το άτομο που είχα τραβήξει ήταν ένας πράκτορας της CIA. Πλέον θα μπορούσα να έχω και τις αποδείξει ώστε να κατηγορήσω πως πίσω από το εμπόριο ναρκωτικών κρύβεται η CIA και πως αυτό το επιτρέπει ώστε να περνούν χρήματα και να συνεχίσουν τον αγώνα τους οι αντάρτες στην κεντρική Αμερική.

            Μπήκα αμέσως στο αυτοκίνητο μου και τράβηξα για την εφημερίδα. Πάρκαρα όπως - όπως το αμάξι μου και ανέβηκα τα σκαλιά δυο - δυο για το γραφείο του διευθυντή. Άνοιξα την πόρτα χωρίς να χτυπήσω και μπήκα μέσα. Του είπα αμέσως ότι βρήκα τις αποδείξεις και μπορούμε με αυτές να καταγελούμε ότι πίσω από το εμπόριο ναρκωτικών κρύβετε η CIA. Τα έχω όλα εδώ μέσα σε αυτό το φιλμ του είπα. Τρελάθηκες μού λέει, πως θα τα βάλουμε με την CIA; Θα μας κλείσουν αμέσως, δεν μπορούμε να το κάνουμε αυτό. Άφησε μου το φιλμ και θα σκεφτώ τι μπορούμε να κάνουμε. Δεν έχεις βγάλει άλλο, είναι το πρωτότυπο με ρώτησε. Ναι, δεν το έχω εμφανίσει καν. Το έβγαλα από την μηχανή μου και του το άφησα στο τραπέζι. Ωραία μου είπε τώρα πήγαινε και πιεις ένα καφέ και να χαλαρώσεις λίγο και εγώ θα σκεφτώ πως μπορούμε να το κάνουμε προσεχτικά. Όταν βγήκα από το γραφείο του τον άκουσα να σηκώνει το τηλέφωνο του και να σχηματίζει έναν αριθμό.

            Πήγα στην απέναντι καφετερία για να πιω έναν καφέ και να χαλαρώσω λίγο γιατί ήμουν αρκετά ταραγμένος από την μεγάλη ανακάλυψη που είχα κάνει. Μετά από σχεδόν μια ώρα και πλέον πιο ήρεμος ξαναγύρισα στην εφημερίδα. Πήγα πάλι στο γραφείο του διευθυντή και μπήκα πάλι χωρίς να χτυπήσω. Τον ρώτησα τι θα κάναμε τελικά και πού είναι το φιλμ. Μου είπε πως το έστειλε με έναν έμπιστο του άνθρωπο σε ένα γνωστό του φωτογραφείο για να το εμφανίσει και να μείνουν μυστικές οι φωτογραφίες. Καλύτερα να ασχοληθείς με το άρθρο σου για τα σχολεία που σου ζήτησα να γράψεις χτες μου είπε. Ωραία του είπα και βγήκα από το γραφείο του.

            Πήγα στο γραφείο και αποφάσισα να ασχοληθώ με το άρθρο μου για τα σχολεία. Δεν μπορούσα όμως να συγκεντρωθώ, συνέχεια το μυαλό μου γύριζε γύρω από το φιλμ και τις φωτογραφίες δεν έπρεπε να το δώσω στον διευθυντή μου αλλά να τις εμφανίσω πρώτα εγώ μόνος μου. Είχα μουτζουρώσει αρκετές κόλλες χαρτί δεν μπορούσα να γράψω τίποτα.

            Πήγα πάλι στο γραφείο του διευθυντή. Μπήκα μέσα με φόρα. Πού είναι το φιλμ μου, είπα νευριασμένος και φωνάζοντας. Ηρέμησε, μου είπε, καλύτερα να κατεβάσεις λίγο τους τόνους της φωνής σου. Εγώ επέμεινα να φωνάζω να μου δώσει το φιλμ. Αυτός μου έλεγε βλακείες και αερολογίες. Τον έβρισα βγήκα και χτύπησα την πόρτα φεύγοντας. Πήρα το παλτό μου και είπα να πάω στο σπίτι μήπως και καταφέρω λίγο να συγκεντρωθώ και να σκεφτώ κάτι. Δεν το χωρούσε το μυαλό μου πως μου την έστησε έτσι πισώπλατα ο διευθυντής μου.

            Μόλις έφτασα στο σπίτι βρήκα ένα αυτοκίνητο από έξω έμοιαζε με αυτά που έχουν οι ομοσπονδιακοί αστυνομικοί. Πάρκαρα και έτρεξα γρήγορα μέσα στο σπίτι. Δεν ήταν κανένας μέσα στο σαλόνι αλλά άκουσα θόρυβο και κάποιες ομιλίες από τον επάνω όροφο. Ανέβηκα τα σκαλιά τρέχοντας.

            Βρήκα την γυναίκα μου και την μικρή μου κόρη. Γεια σου μπαμπά, μου είπε. Ήταν πέντε χρόνων και σήμερα είχε κάνει στα μαλλιά της δυο κοτσιδάκια έμοιαζε τόσο χαριτωμένη. Μαζί τότε παρατήρησα πως ήταν και δυο άνδρες με μαύρα κουστουμιά. Είμαστε από την CIA μου είπαν και μου έδειξαν τα σήματα τους. Ενώ η γυναίκα μου χωρίς καν να με κοιτάξει συνέχισε να μαζεύει τα ρούχα της σε μια βαλίτσα. Μετά ο ένας τις πήρε και τις δυο και κατέβηκαν κάτω την σκάλα. Αντίο αγάπη μου. Αντίο μπαμπά, μου είπαν. Δεν ήξερα τι συμβαίνει τα είχα χαμένα.

            Σε λίγο είχα μείνει εγώ και ο ένας πράκτορας στο δωμάτιο. Και μετά από λίγο άκουσα τον ήχο ενός αυτοκίνητου να απομακρύνεται από την αυλή μου. Σκέφτηκα πως θα ήταν ο άλλος πράκτορας θα τις είχε πάρει μακριά. Δεν πρόλαβα να μιλήσω όταν αυτός που είχε μείνει μαζί μου στο δωμάτιο έβγαλε από την μέσα τσέπη του ένα μικρό πιστόλι. Θα θέλατε να το κάνετε εσείς κύριε ή να το κάνω εγώ. Ακόμα δεν μπορούσα να καταλάβω τι είχε γίνει. Σήμερα κάνατε κάτι πολύ κακό κύριε και δυστυχώς δεν μας αφήνετε άλλη επιλογή από αυτή εδώ. Και ώσπου να καταλάβω τι είχε συμβεί μου κόλλησε το πιστόλι στον κρόταφο και πάτησε την σκανδάλη.

            Όλες οι εφημερίδες την επόμενη μέρα μαζί και αυτήν που δούλευα εγώ ανάφεραν την αυτοκτονία ενός γνωστού δημοσιογράφου που δυστυχώς έπασχε από σχιζοφρένεια και κατάθλιψη όπως είχαν δηλώσει και οι συνάδελφοι του αλλά και ο διευθυντής του.

 

_

γράφει ο Ιωάννης Γκουγκουγιάννης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Κερδίστε το!

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!